Artykuł jest częścią większego wydawnictwa pt. „Dramat Boga. Chrystus Frasobliwy zmęczony ludzkością”, autorstwa Bartłomieja Barta Dyrcza i ks. Pawła Śmigla... W myśleniu o kulturze chłopskiej, z której postać polskiego Chrystusa Frasobliwego bierze swój początek, punktem odniesienia do poszukiwań fenomenu wizerunków Frasobliwego jest tekst Wiesława Myśliwskiego Kres kultury chłopskiej. Bardzo wyraźnie osadza on Frasobliwego w chłopskim losie. Chrystus Frasobliwy to arcydzieło polskiej sztuki przestrzennej, jest przecież chłopskiej proweniencji, to Bóg z chłopskiej doli, zatroskany jak chłop. Synteza losu, nie tylko rzeźbiarska forma. Kto ją pierwszy wyrzeźbił, składał Bogu w ofierze swoje poniżenie, swoją nadzieję. Bo tak traktowana była sztuka w chłopskiej kulturze – jako ofiara. W ciężkim życiu na wsi nie było miejsca na fantazjowanie. W postępowaniu kierowano się złotą zasadą – najpierw to co konieczne, potem to co pożyteczne, a na końcu przyjemne...
