2025 – Dni Krzyżowe na sieradzkiej Pradze
4 czerwca 2025
2025 – Jezus na Stadionie Legii
12 czerwca 2025
Zobacz także:
- Aforyzmy świętych i błogosławionych Kościoła katolickiego. Wstęp!
- Tom I – 266 myśli świętych i błogosławionych…
- Tom II – 365 myśli świętych i błogosławionych…
- Tom III – 366 myśli świętych i błogosławionych…
- Tom IV – 365 myśli świętych i błogosławionych…
- Tom V – 366 myśli świętych i błogosławionych…
***
Sieradz, 8 czerwca 2025
Uroczystość Zesłania Ducha Świętego
Jak biedny jest człowiek, który Ciebie Jezu nie poznał!
Tom II – 365 myśli
10 listopada 2024 roku, w dniu moich 41. urodzin, po raz pierwszy zaprezentowałem „Tom I – 266 myśli świętych i błogosławionych Kościoła katolickiego”. Był to początek czegoś, co z każdym kolejnym miesiącem zaczęło nabierać dla mnie coraz większego znaczenia. Minęło niespełna siedem miesięcy i dziś, w dniu, w którym Kościół obchodzi uroczystość Zesłania Ducha Świętego, pragnę podzielić się z Wami kolejnym zbiorem myśli i aforyzmów świętych oraz błogosławionych, które na przestrzeni ostatnich miesięcy wyszukiwałem, opracowywałem i gromadziłem.
„Tom II” to już 365 niezwykłych myśli ludzi Kościoła, którzy swoim życiem podążali za Jezusem. Liczba ta nie jest przypadkowa. Chciałem, aby odpowiadała liczbie dni w roku, tak aby każdego dnia mogła towarzyszyć nam jedna myśl – czasem będąca pocieszeniem, czasem drogowskazem, a innym razem impulsem do zatrzymania się i głębszej refleksji nad własnym życiem, wiarą i relacją z Bogiem. Ogromnie cieszy mnie to, że tych pięknych i wartościowych myśli z każdym dniem przybywa. Mam świadomość, że jest to praca, która właściwie nigdy się nie kończy, bo przez wieki żyli ludzie, którzy swoją wiarą, mądrością i świadectwem pozostawili nam niezwykłe duchowe dziedzictwo.
Dzisiejszą publikację pragnę jednak zadedykować szczególnie moim ukochanym, już nieżyjącym dziadkom – Mariannie i Stanisławowi Piotrowskim, rodzicom mojego taty. To właśnie o nich chciałbym napisać kilka słów we wstępie do tego tomu, ponieważ ich życie, wiara i wartości, które przekazywali swoim dzieciom, są częścią historii mojej rodziny, a pośrednio również mojego życia.
Czasami zastanawiam się, jak wyglądałoby moje życie, gdyby nie moi dziadkowie, którzy na początku lat 70. XX wieku sprowadzili się spod sieradzkiej Dąbrówki do Sieradza, na Pragę. Być może nie byłoby mnie dziś na świecie, bo przecież gdyby nie ta przeprowadzka, moi rodzice być może nigdy by się nie poznali. Tego oczywiście nigdy się nie dowiem i nie ma sensu zastanawiać się nad tym, co mogłoby się wydarzyć. Faktem pozostaje jednak to, że decyzja moich dziadków sprzed ponad pięćdziesięciu lat stała się jednym z elementów historii, która doprowadziła również do mojego istnienia. Miałem także ogromne szczęście, że moi drudzy, również już nieżyjący dziadkowie – Anna i Jan Wiąz – mieszkali na Pradze, i to przy tej samej ulicy, zaledwie kilka domów dalej. Można więc powiedzieć, że obie gałęzie mojej rodziny spotkały się właśnie tutaj – na sieradzkiej Pradze.
Praga jest dla mnie czymś znacznie więcej niż tylko dzielnicą Sieradza. Często podkreślam, że jest nie tylko najstarszą częścią miasta, ale również – w moim przekonaniu – jedną z jego najpiękniejszych i najbardziej wyjątkowych części. Kiedy jednak moi dziadkowie przyprowadzili się tutaj w 1971 roku, wyglądała ona zupełnie inaczej niż dzisiaj. Było tutaj niemal jak na wsi – i nie jest to określenie na wyrost. Spokojne uliczki, domy, ogrody i charakterystyczny wiejski klimat sprawiały, że Praga miała zupełnie inny charakter niż obecnie. Być może właśnie ta cisza, prostota i bliskość natury sprawiły, że moi dziadkowie zapragnęli związać z tym miejscem swoje życie.
Byli ludźmi głęboko wierzącymi i tę wiarę przekazywali swoim dzieciom – mojej cioci Annie, która jest również moją matką chrzestną, oraz mojemu tacie Krzysztofowi. Dziś coraz częściej myślę o tym, jak wielką wartością jest przekazanie dziecku nie tylko miłości, troski i poczucia bezpieczeństwa, ale również wiary. Dziecko od pierwszych dni swojego życia powinno być otaczane miłością rodziców, ale również uczone miłości do Boga. To właśnie wiara może stać się dla człowieka fundamentem, na którym będzie budował swoje dorosłe życie. Bo przecież Jezus nie powinien być jedynie częścią naszego życia. To On powinien być jego centrum. Mamy Go poznawać, kochać, ufać Mu i każdego dnia uczyć się podążać Jego drogą, ponieważ to właśnie Jezus Chrystus jest Drogą prowadzącą do Ojca i do życia wiecznego.
W pamięci szczególnie mocno zapisały mi się opowieści babci o jej młodzieńczych latach. Potrafiła wracać wspomnieniami do czasów, które dzisiaj wydają się niemal odległą epoką. Opowiadała kiedyś, że jako nastolatka wybierała się na zabawę i chciała umalować sobie usta na czerwono. Ponieważ nie było wtedy kosmetyków dostępnych tak jak dzisiaj, zrobiła to „bibułką”. Kiedy jednak jej tata to zobaczył, szybko dał jej do zrozumienia, że na taką ekstrawagancję nie ma jego zgody. Mówiąc dzisiejszym, młodzieżowym językiem – „oberwało jej się poduszką” i musiała wszystko zetrzeć.
Babcia wspominała również sytuację, która była dla niej znacznie trudniejsza. Jej rodzice, a moi pradziadkowie, chcieli wydać ją za mąż za wybranego przez siebie chłopaka. Były to czasy, w których rodzice często mieli ogromny wpływ na wybór przyszłego męża czy żony swoich dzieci. Uczucia młodych ludzi nie zawsze były najważniejsze. Rodzice babci wiedzieli jednak, że podoba jej się ktoś inny – Stasiu, który w przyszłości miał zostać jej mężem. Babcia, choć młoda, potrafiła postawić na swoim. Powiedziała rodzicom, że prędzej zrobi sobie krzywdę, niż poślubi człowieka, którego nie kocha. Na szczęście jej historia potoczyła się tak, jak sama tego pragnęła.
W 1948 roku moi dziadkowie Marianna i Stanisław wzięli ślub. Babcia miała wtedy 21 lat, a dziadziuś 27. Ich małżeństwo nie trwało jednak tak długo, jak oboje zapewne pragnęli. Kiedy w 1971 roku przeprowadzili się na sieradzką Pragę, nie dane im było długo cieszyć się wspólnym domem. W 1975 roku u dziadziusia wykryto guza mózgu i po zaledwie kilku miesiącach zmarł. Babcia została wdową w wieku zaledwie 47 lat. I już nigdy nie związała się z innym mężczyzną. Jak opowiadała, jeszcze za życia dziadka oboje obiecali sobie, że jeśli któreś z nich odejdzie pierwsze, to drugie nie zwiąże się już z nikim. Babcia dotrzymała tej obietnicy.
Zawsze bardzo mi to imponowało. Szczególnie dzisiaj, kiedy słowa przysięgi małżeńskiej bywają przez wielu traktowane mniej poważnie niż dawniej. Moi dziadkowie potraktowali swoją przysięgę naprawdę – jako zobowiązanie na całe życie, również wtedy, gdy tego wspólnego życia zostało już tylko jedno z nich. Po śmierci dziadka mój tata, będąc jeszcze młodym człowiekiem, niejako przejął rolę głowy rodziny. Z czasem poznał swoją przyszłą żonę – moją mamę – która mieszkała zaledwie kilka domów dalej. Mama przeprowadziła się do taty i właśnie na Pradze moi rodzice mieszkają do dziś.
Kiedy patrzę na historię mojej rodziny, widzę, jak wiele rzeczy połączyło się tutaj w jedną całość. Wiara moich dziadków została przekazana ich dzieciom, a następnie również nam – kolejnemu pokoleniu. Mój tata i moja ciocia są ludźmi głęboko wierzącymi, a przede wszystkim praktykującymi katolikami. Również ja i mój brat byliśmy wychowywani w przekonaniu, że niedziela jest szczególnym dniem – dniem, kiedy cała rodzina powinna pójść razem do kościoła na Mszę Świętą.
Kiedy mieszkałem z rodzicami i babcią, miałem możliwość obserwowania jej wiary. Nie była to wiara jedynie deklarowana. Była to wiara żywa. Każdej niedzieli babcia szła do kościoła. Wieczorami, klęcząc, odmawiała pacierz. W ciągu dnia wielokrotnie widziałem ją z różańcem w dłoniach. Kiedy przychodził maj, razem z sąsiadkami chodziła pod krzyż na Rynku Praskim, gdzie śpiewały pieśni maryjne. To właśnie z takich pozornie zwyczajnych obrazów składa się pamięć o człowieku. Dziś wiem, że babcia swoją wiarę nie tyle opowiadała, ile przede wszystkim pokazywała własnym życiem.
Czasami jest mi smutno, że nigdy nie poznałem swojego dziadka. Nie mogłem z nim porozmawiać, zobaczyć, jakim był człowiekiem, ani stworzyć własnych wspomnień. Znam go jedynie z opowieści rodziców i osób, które go znały. A kiedy o nim opowiadają, niemal zawsze robią to z ogromną życzliwością i szacunkiem. Babcia dożyła 87 lat. Zmarła 26 sierpnia 2014 roku – w święto Matki Bożej Częstochowskiej – w swoim domu na sieradzkiej Pradze.
Ostatnie lata jej życia były bardzo trudne. Choroba Alzheimera i Parkinsona sprawiły, że pod koniec życia nie poznawała już najbliższych, nie wstawała z łóżka i wymagała stałej opieki. Z silnej, samodzielnej kobiety stała się człowiekiem całkowicie zależnym od innych. A jednak wierzę, że w tym wszystkim Bóg był blisko niej. Babcia przez całe życie darzyła ogromną miłością Matkę Bożą. Dlatego wierzę, że Maryja, której tak bardzo ufała, właśnie 26 sierpnia 2014 roku – w dniu swojego święta – przyszła po nią i poprowadziła ją przed oblicze swojego Syna Jezusa.
Jestem Panu Bogu ogromnie wdzięczny za to, że w chwili jej śmierci mogłem być przy niej. Mogłem trzymać babcię za rękę. Nie odchodziła sama. Nie umierała w samotności, w obcym miejscu czy w szpitalnej sali. Odeszła w swoim domu, wśród najbliższych, otoczona rodziną. I choć był to jeden z najbardziej bolesnych momentów mojego życia, pozostało we mnie również poczucie wdzięczności. Bo czasami największym darem, jaki możemy dać drugiemu człowiekowi, jest po prostu być przy nim, kiedy odchodzi.
Moi dziadkowie spoczywają na starym cmentarzu parafialnym w Sieradzu. Ich grób znajduje się nie w głębi cmentarza, lecz przy alejce. Dzisiaj, kiedy czasami o tym wszystkim myślę, mam wrażenie, że również w tym jest jakiś sens. Kiedyś w tym samym grobie spoczną moi kochani rodzice. Wierzę również, że pewnego dnia moje ciało zostanie złożone w tym miejscu, obok moich dziadków i rodziców.
Nie piszę tego ze smutkiem. Śmierć jest przecież częścią naszego ziemskiego życia. Każdy z nas kiedyś odejdzie. Ważniejsze od tego, kiedy nastąpi ten dzień, jest to, jak przeżyjemy czas, który został nam tutaj dany. Ta alejka przy grobie ma dla mnie również bardzo praktyczne znaczenie. Jest wyłożona kostką brukową, dzięki czemu można łatwo dojść do grobu, bez konieczności przeciskania się między innymi mogiłami. Ma to dla mnie szczególne znaczenie, ponieważ mój najukochańszy syn Kacper jest osobą niepełnosprawną i ma między innymi problemy z chodzeniem.
Wierzę, że kiedyś będzie mógł samodzielnie przyjść na ten grób. Bez pomocy innych. Podejść do miejsca, w którym spoczywa jego tata, dziadkowie i pradziadkowie.
W tym jednym miejscu spotka się kilka pokoleń mojej rodziny. Ludzi, którzy kiedyś chodzili tymi samymi ulicami sieradzkiej Pragi, patrzyli na te same domy, mijali tych samych sąsiadów, modlili się w tym samym kościele i tworzyli historię, której kolejnym ogniwem jestem również ja. I kiedyś także ja do nich dołączę – moje ciało spocznie w tym samym grobie, obok moich rodziców i dziadków. W ten sposób, nawet po zakończeniu naszej ziemskiej wędrówki, w jednym miejscu pozostaną kolejne pokolenia naszej rodziny, związane wspólną historią, nazwiskiem i miejscem, które przez lata nazywaliśmy domem. Noszę ich nazwisko – Piotrowski – i czuję, że wraz z nim noszę również część ich historii.
Dlatego właśnie chciałem, aby „Tom II – 365 myśli świętych i błogosławionych Kościoła katolickiego” był dedykowany moim dziadkom. Bo choć ich już nie ma, ich życie nadal we mnie trwa. Trwa w pamięci, w rodzinnych opowieściach, w wartościach, które przekazali swoim dzieciom, w wierze, której byli świadkami, a także w miejscu, które wybrali na swój dom – na sieradzkiej Pradze.
A może właśnie na tym polega prawdziwe życie człowieka – że choć jego ziemska droga kiedyś się kończy, to dobro, wiara, miłość i wartości, które pozostawił po sobie, mogą żyć dalej w kolejnych pokoleniach.
Nasze życie tutaj, na ziemi, jest tylko krótką drogą prowadzącą do spotkania z Bogiem, ale również – jak głęboko wierzę – do ponownego spotkania z naszymi bliskimi, którzy odeszli przed nami. Wierzę, że po drugiej stronie życia spotkamy się ponownie i że będziemy już razem, bez końca, wielbić Boga, ciesząc się Jego obecnością i życiem wiecznym. Nie wiem, jak długa będzie droga mojego ziemskiego pielgrzymowania. Nie znam dnia ani godziny, w której przyjdzie mi ją zakończyć. Wiem jednak, że warto przeżyć ją najlepiej, jak potrafię – z miłością, wiarą, nadzieją i pamięcią o tym, dokąd naprawdę zmierzam.
Ważne, abyśmy potrafili żyć i przeżyć swoje życie po Bożemu. A kiedy przyjdzie również czas mojego odejścia, wierzę, że ci, z którymi dzieliłem życie i których kochałem, wyjdą mi na spotkanie i – za Bożym pozwoleniem – wprowadzą mnie przed tron Boga. Wierzę, że tam nie będzie już bólu, cierpienia, samotności ani rozłąki, lecz wieczna radość ze spotkania z Bogiem i tymi, których kochaliśmy tutaj, na ziemi.
Oby więc kiedyś, u kresu mojego ziemskiego pielgrzymowania, można było powiedzieć, że pozostawiłem po sobie coś więcej niż tylko wspomnienie – że pozostawiłem, choćby w najmniejszym stopniu, dobro płynące z serca, miłość, wiarę i choć odrobinę światła w sercach tych, których spotkałem na swojej drodze.
Łukasz Piotrowski
***
Tom II – 365 myśli
***
1. „Jezu, Jezu, Jezu, bądź dla mnie Jezusem [Zbawicielem]” (Ostatnie słowa św. Ralpha Sherwina wypowiedziane przed egzekucją).
2. „Można być świętym z pastorałem w ręku, ale tak samo dobrze można nim zostać, mając w ręku miotłę” (św. Jan XXIII).
3. „Zawsze, ilekroć uśmiechasz się do swojego brata i wyciągasz do niego ręce, jest Boże Narodzenie. Zawsze, kiedy milkniesz, aby wysłuchać, jest Boże Narodzenie” (św. Matka Teresa z Kalkuty).
4. „Nie bój się, bo ja jestem z tobą. Nie martw się, bo jestem twoim Bogiem. Wzmocnię cię, naprawdę ci pomogę. Naprawdę będę cię mocno trzymał swoją silną ręką, ręką, która niesie sprawiedliwość” (Księga Izajasza 41,10).
5. „Jak słońce oświeca równocześnie cedry i każdy mały kwiatek, tak jakby był on jedyny na ziemi, tak Nasz Pan troszczy się o każdą duszę z osobna, jakby nie miała sobie podobnych, i tak jak w przyrodzie następstwo pór roku sprawia, że w oznaczonym dniu może zakwitnąć najdrobniejsza stokrotka, podobnie wszystko odpowiada dobru każdej duszy” (św. Tereska z Lisieux od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza).
6. „Młodość jest skarbem, który Chrystus złożył w Twoje ręce” (papież św. Jan Paweł II).
7. „Wszystko składam w ręce mojego Jezusa. To takie łatwe: zdać się całkowicie na Jezusa” (św. Teresa od Jezusa z Los Andes).
8. „Nie ma nic równie wielkiego jak Eucharystia. Gdyby Bóg miał coś cenniejszego – ofiarowałby nam to” (św. Jan Maria Vianney z Ars).
9. „Kochaj bardzo tych, co są przeciw tobie i nie kochają cię. Tym sposobem rozbudzasz miłość w sercu, w którym jej nie było. Tak postępuje Bóg z nami: kocha nas, abyśmy Jego kochali tą samą miłością, którą nam okazuje” (św. Jan od Krzyża).
10. „To pycha zmieniła anioły w diabły. To pokora czyni ludzi aniołami” (św. Augustyn z Hippony).
11. „Szczęścia nie znajduje się na tym świecie, jeśli nie żyje się w pokoju z Bogiem” (św. Jan Bosko).
12. „Idźcie, dajcie poznać światu miłość Najświętszego Serca Jezusowego” (o. Leon Dehon, Sługa Boży).
13. „Jasna Góra jest sanktuarium Narodu i dlatego trzeba przykładać ucho do tego świętego Miejsca, aby czuć, jak bije serce Narodu w Sercu Matki” (papież św. Jan Paweł II).
14. „Śmierć Pana Boga naszego nie powinna być powodem do wstydu; raczej powinna być naszą największą nadzieją, naszą największą chwałą. Przyjmując na siebie śmierć, którą znalazł w nas, obiecał niezawodnie dać nam życie w Nim jakiego nie możemy mieć sami z siebie” (św. Augustyn z Hippony).
15. „Que soy era Immaculada Councepciou – Jestem Niepokalane Poczęcie” (Maryja do św. Bernadetty Soubirous w Lourdes, 25 marca 1858).
16. „Wraz ze spowiedzią ożywa dusza, grzech zostaje odpuszczony i nie chowa się w nas; odnajdujemy wartości stłamszone przez grzechy, gdyż znów stają się żywe, a przede wszystkim na nowo odzyskujemy kontakt z Bogiem” (ks. Dolindo Ruotolo, Sługa Boży).
17. Jezus: „Hojność Łazarza przypomniała Mi o tym, że bogactwo można wykorzystać w dobrym celu. Jego szczodrość świadczyła też o pokorze, ponieważ zawsze był przekonany, że dał za mało i chciał dać więcej… Pomagał biednym, karmił głodnych i leczył chorych. Łazarz był prawdziwym przyjacielem Boga, który w swój własny subtelny sposób okazywał, że bogactwo także może być źródłem radości, którą da się podzielić z innymi” (fragment z książki pt. „Oczami Jezusa” autorstwa Carvera Alana Amesa).
18. Jezus: „Mówię wam, człowiek, który obdarowuje biednych, obdarowuje Boga, więc kiedy dajecie coś biednym, to tak, jakbyście dawali dar miłości Bogu. Człowiek, który obdarował miłością i przyjaźnią biedaków, podzielił się także z Bogiem. Człowiek, który bronił żebraków i oddał za nich życie, oddał życie Bogu. Albowiem kiedy poświęcacie się dla biednych, składacie ofiarę Bogu” (fragment z książki pt. „Oczami Jezusa” autorstwa Carvera Alana Amesa).
19. „Wierzyć to nic innego, jak w nocy świata dotknąć ręki Boga, i tak – w ciszy – słuchać słowa i dostrzec miłość” (papież Benedykt XVI).
20. „Liban to coś więcej niż kraj, to przesłanie” (papież św. Jan Paweł II).
21. „Żyła ona [św. Rafka] zawsze w ścisłej więzi z Chrystusem i tak jak On nigdy nie zwątpiła w człowieka” (papież św. Jan Paweł II).
22. „Przy rozpoczęciu Nowego Roku, stara Matuchna znów posyła najlepsze życzenia dobrego Nowego Roku, tj. bogatego w zasługi dla nieba. Tylko taki rok można nazwać prawdziwie dobrym, podczas którego pracowałyśmy nie tylko nad własnymi uświęceniem, ale jeszcze i na chwałę Bożą, dla zbawienia dusz” (św. Urszula Ledóchowska).
23. „Pochwalony bądź, Panie mój, przez naszą siostrę śmierć” (św. Franciszek z Asyżu).
24. „Pamiętajcie, że męka i śmierć trwają trzy dni tylko, a Zmartwychwstanie trwa wieki” (św. Zygmunt Szczęsny Feliński).
25. „W Męce Pańskiej należy rozważać głównie trzy rzeczy: dzieło, sposób i przyczynę. W dziele uwidacznia się cierpliwość Zbawiciela, w sposobie – Jego pokora, w przyczynie – Jego miłość (św. Ambroży z Mediolanu).
26. „Jeżeli usuniecie Maryję, tę gwiazdę morza, to cóż zostanie jak nie noc wokoło, jak nie cień śmierci i gęste ciemności?” (św. Ambroży z Mediolanu).
27. „Ufność [Bogu] daje pokój wewnętrzny, jakiego świat dać nie może” (bł. Michał Sopoćko).
28. „Im ktoś więcej się modli, tym bardziej odnajduje Boga, a jego wiara wzrasta. Dzieci moje nigdy nie zaniedbujcie modlitwy” (św. Ojciec Pio).
29. „Co to znaczy być chrześcijaninem? Być chrześcijaninem, to należeć do Jezusa, być częścią Jego mistycznego ciała, niemal organem Jego życia” (ks. Dolindo Ruotolo, Sługa Boży).
30. „Jakże pięknym domem jest Niebo! Wszystkie najbardziej bogate pałace monarchów, to stajnie w porównaniu z tym niebiańskim miastem” (św. Alfons Maria Liguori).
31. W tym czasie uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: „Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim?”. On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: „Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje” (Mt 18, 1-5).
32. „Teraz jest czas, aby okazać swoją wierność Bogu, obejmując całkowicie święte drzewo życia, to znaczy krzyż Jezusa Chrystusa. Trzymając się blisko tego świętego drzewa, nigdy nie rozbijesz się, ale bezpiecznie dotrzesz do portu zbawienia. Błogosław Pana za wszystkie twoje kłopoty z cichą cierpliwością” (św. Paweł od Krzyża).
33. „Święci w niebie, módlcie się za nami, którzy jeszcze walczymy na tym łez padole… Dajcie nam choć trochę zapomnieć o ziemi, by radować się szczęściem waszym w niebie!” (św. Urszula Ledóchowska).
34. „Kochaj Boga, służ Bogu; w tym jest wszystko” (św. Klara z Asyżu).
35. „Gdyby dzisiaj zażądał Pan Bóg ode mnie mej duszy, tj. gdybym wiedział, że za chwilę mam umrzeć, co bym wtenczas uczynił?” (św. Franciszek Ksawery).
36. Jezus: „Życie pochodzi od Ojca, a gdy jest zabierane, zabiera je Ojciec w czasie Jemu wiadomym. Życie ziemskie jest zaledwie początkiem miłości wiecznej, którą odnajduje się w śmierci. Śmierć nie skrywa w sobie żadnych lęków, jest bowiem przejściem do Nieba dla tych, którzy wierzą w Boga – mówiłem. Śmierć często bywa źle rozumiana, podczas gdy nietrudno przeniknąć jej znaczenie. Przyjdzie jednak dzień, gdy rozjaśnię ciemności dla tych, którzy zechcą słuchać, patrzeć i wierzyć. Wtedy poznają prawdę o śmierci, dla wierzących zmieni się ona w radość, a dla niewierzących w smutek. Śmierć jest darem dla tych, którzy dobrze żyją, ale dla tych, którzy grzeszą, jest źródłem smutku” (fragment z książki pt. „Oczami Jezusa” autorstwa Carvera Alana Amesa).
37. „Nigdy bowiem nie czcimy Jezusa Chrystusa bardziej niż wtedy, kiedy czcimy Najświętszą Dziewicę; czcimy Ją zaś tylko dlatego, by doskonalej czcić Jezusa Chrystusa. Idziemy do Niej, jako do drogi prowadzącej do zamierzonego celu, którym jest Jezus Chrystus” (św. Ludwik Maria Grignion de Montfort).
38. „Bez modlitwy nie ma życia chrześcijańskiego” (papież św. Paweł VI).
39. „U nas świętość polega na byciu radosnym” (św. Jan Bosko).
40. „Nigdy o nikim nie mówcie źle: najlepiej zawsze mówić dobrze, a jeśli nie możecie mówić dobrze, to milczcie” (św. Jan Bosko).
41. „Maryja widzi i zna o wiele lepiej niż ktokolwiek inny wszelkie sprawy (potrzeby), które nas dotyczą: pomoc, jakiej potrzebujemy w obecnym życiu, zagrażające niebezpieczeństwa prywatne i publiczne, trudności i choroby, walki o zbawienie duszy (…). Może i pragnie nam pomóc dzięki modlitwie różańcowej” (papież Leon XIII).
42. „Panie Boże, nie można życzyć innym lepiej niż samemu sobie. Toteż błagam Cię, z łaski swej nie oddzielaj mnie po śmierci od tych, których tak czule kochałem na ziemi” (św. Ambroży z Mediolanu).
43. „Świętość kapłana zawiera się w procesie duchowego stawania się biednym, wycofywania siebie wobec Innego, zatracenia się dla Innego: Chrystusa i od Niego dla innych, dla ludzi, których Chrystus chce nam powierzyć” (papież Benedykt XVI).
44. Potem Bóg rzekł: «Niechaj się zaroją wody od roju istot żywych, a ptactwo niechaj lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba!» Tak stworzył Bóg wielkie potwory morskie i wszelkiego rodzaju pływające istoty żywe, którymi zaroiły się wody, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate różnego rodzaju. Bóg widząc, że były dobre, pobłogosławił je tymi słowami: «Bądźcie płodne i mnóżcie się, abyście zapełniały wody morskie, a ptactwo niechaj się rozmnaża na ziemi» I tak upłynął wieczór i poranek – dzień piąty. (Księga Rodzaju 1,20-23).
45. „Przebywając na słońcu – opalamy się, a przebywając przed Jezusem Eucharystycznym – stajemy się święci!” (bł. Carlo Acutis).
46. „Gdy podziwiamy cenny eksponat, antyk, uderza nas wspomnienie jego historii. Wystarczy dowiedzieć się, że oglądana szpada należała do Napoleona, by zatopić się we wspomnieniach wielu bitew i wielkiej chwały! Kontemplowanie Serca Jezusa zamkniętego w Jego Boskiej piersi jest przypomnieniem sobie Jego miłości do nas” (ks. Dolindo Ruotolo, Sługa Boży).
47. „On daje moc strudzonemu, i przymnaża sił bezsilnemu” (Księga Izajasza 40,29).
48. „O najsłodsza miłości Boga, tak mało znana! Ten, co odnalazł Twoje źródło, odnalazł spoczynek” (św. Jan od Krzyża).
49. „Kiedy się modlimy, bardziej trzeba słyszeć głos serca niż ten, który wydobywa się z ust” (św. Bonawentura z Bagnoregio).
50. „Adwent jest w pełnym tego słowa znaczeniu duchowym czasem nadziei, a cały Kościół jest w nim wezwany do tego, by stać się nadzieją, dla siebie i dla świata” (papież Benedykt XVI).
51. „To, co Maryja rozpoczęła w Kanie Galilejskiej kontynuuje w swoich sanktuariach, a przede wszystkim na Jasnej Górze” (papież św. Jan Paweł II).
52. „Tylko religijne wychowanie w szkole da naszej młodzieży te cnoty, bez których nie można skutecznie umacniać sprawiedliwości społecznej” (bł. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia).
53. „Biskup jest następcą apostołów” (papież Benedykt XVI).
54. „Maryjo, teraz jesteś Matką moją, a to dlatego, że Syn Twój ukochany jest Oblubieńcem moim, a więc jesteśmy oboje dziećmi Twymi” (Dzienniczek św. Siostry Faustyny 240).
55. „Gdy upadniesz, biegnij w ramiona Pana Jezusa, a zawsze łaska cię podniesie i radość wstąpi do duszy” (Ojciec Anzelm Gądek OCD, Sługa Boży).
56. „Błogosławiony naród, którego Bogiem jest PAN; lud, który On wybrał sobie na dziedzictwo” (Psalm 33,12).
57. „Ci, którzy szukają Pana, pojmują wszystko” (Przypowieści Salomona 28,5).
58. „Jezu, daj mi ducha poznania Ciebie, serce, które Cię czuje, duszę rozumiejącą Twoją wolę, siłę, która spełnia Twoje upodobania, stałość wytrwania z Tobą” (św. Gertruda z Helfty).
59. „Nie lękajmy się o Kościół, że gdy za bardzo wejdzie w życie ludzkie, to się trochę przybrudzi. To jest Kościół grzeszników i świętych, Kościół pszenicy i kąkolu, Kościół wprawdzie Boży, ale ludzki” (bł. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia).
60. „Kto nie widzi celu swojej podróży, niech nigdy nie oddala się od krzyża, a sam krzyż będzie go prowadził” (św. Augustyn z Hippony).
61. „O duszo pełna pychy, patrz na mnie ukrzyżowanego, a zobaczysz, ile pokoju zlewam na ciebie z wnętrza Mojej nagości okrytej krwią!” (ks. Dolindo Ruotolo, Sługa Boży).
62. „Jak dorosnę, poproszę tatusia, aby wybudował mi maleńki domek z jednym oknem – tam będę mieszkała, pracowała i modliła się” (bł. Karolina Kózkówna).
63. „O śmierci, śmierci – nie wiem, jak można bać się ciebie, kiedy w tobie jest życie” (św. Teresa z Avili).
64. „Ten, kto ufa sobie, jest zagubiony. Ten, kto ufa Bogu, może wszystko” (św. Alfons Maria Liguori).
65. „Polska jest matką szczególną. Niełatwe są jej dzieje, zwłaszcza na przestrzeni ostatnich stuleci. Jest matką, która wiele przecierpiała i wciąż na nowo cierpi. Dlatego też ma prawo do miłości szczególnej” (św. Jan Paweł II).
66. „Znak szczególny chrześcijan. Życie krótkie, cierpienia krótkie, a potem: Niebo! Niebo! Niebo!” (św. Maksymilian Maria Kolbe).
67. „Świat jest ciemny, to prawda. Ale już jedna świeca wystarczy, ażeby rozjaśnić najgęstsze ciemności” (papież Benedykt XVI).
68. „Jeśli chcecie, aby były w nas wszystkie cnoty, musi być ich podstawa, ŚWIĘTA POKORA” (św. Weronika Giuliani).
69. „Został stworzony z matki, którą stworzył. Był niesiony rękami, które sam uformował. Płakał w żłóbku w niemowlęctwie bez słów. On, Słowo, bez którego wszelka ludzka wymowa jest niema” (św. Augustyn z Hippony).
70. „NATYCHMIAST” – to najlepszy czas na czynienie DOBRA! (św. Katarzyna ze Sieny).
71. „Przyjmujcie zawsze jak najczęściej Ciało Chrystusa i Jego Krew, a przezwyciężycie wszelkie trudności w drodze; dojdziecie w końcu na górę Boga, do owego niebieskiego Jeruzalem, gdzie będziecie oglądać twarzą w twarz Tego, którego teraz domyślacie się pod postacią chleba i wina” (św. Karol Boromeusz).
72. „Święci nie przemijają. Święci wołają o świętość. Święta Kingo, Pani tej ziemi, uproś nam łaskę świętości” (papież św. Jan Paweł II).
73. „Wiara jest wspólnotą Krzyża i dopiero na Krzyżu staje się ona pełna: miejsce ostatecznego braku zbawienia jest właściwym urzeczywistnieniem się zbawienia” (papież Benedykt XVI).
74. „Śmierć jako śmierć została pokonana w Chrystusie, w którym dokonało się to dzięki mocy bezgranicznej miłości; zostaje ona pokonana tam, gdzie umiera się z Chrystusem i w Chrystusie” (papież Benedykt XVI).
75. „Nie zapomnij, że człowiek często potrzebuje mieć przy sobie uśmiechnięte buzie” (św. Josemaria Escrivá de Balaguer).
76. „Nadszedł dla nas czas, abyśmy powstali ze snu” (św. Benedykt z Nursji).
77. „Życie to czas, w którym szukamy Boga. Śmierć to czas, w którym Go znajdujemy. Wieczność to czas, w którym Go posiadamy” (św. Franciszek Salezy).
78. „Gdy milczysz, milcz z miłością; gdy mówisz, mów z miłości; gdy karcisz, karć z miłości; gdy przebaczasz, przebaczaj z miłości. Niechaj tkwi w sercu korzeń miłości; wyrośnie z niego tylko dobro” (św. Augustyn z Hippony).
79. „Jezus jest przy tobie, a tam, gdzie On jest, tam jest też królestwo Jego miłości” (św. Ojciec Pio).
80. „Jeśli naprawdę chcecie podążać za Chrystusem, jeśli chcecie, aby wasza miłość do Niego wzrastała i nabierała powagi, to musicie być wierni modlitwie. Modlitwa jest kluczem do życia z Chrystusem” (papież św. Jan Paweł II).
81. „Życzę wam, abyście przeżyli ten święty Adwent pełni gorących pragnień, by objąć Boskie Dzieciątko” (św. Maria Maravillas od Jezusa).
82. „Różnorodność stworzenia pozwala wytyczyć wiele fascynujących dróg, na których dusza wrażliwa i wierząca bez trudu odnajduje echo owego tajemniczego i najdoskonalszego piękna, którym jest sam Bóg, źródło istnienia wszelkiej rzeczywistości” (papież św. Jan Paweł II).
83. „W życiu nie istnieje ani powodzenie ani niepowodzenie. Jeżeli zrobiliśmy wszystko, co w naszej mocy, to wypełniliśmy swoją misję” (św. Tomasz z Akwinu).
84. „Naśladuj Chrystusa – kochaj i służ” (św. Maksymilian Maria Kolbe).
85. „Ten świat jest morzem burzliwym, ale w niebie panuje Bóg Wszechmogący, który je uspokoi” (św. Ambroży z Mediolanu).
86. „On sam do mnie przybywa! Jego obecność czyni mnie żywą monstrancją” (św. Tereska z Lisieux od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza).
87. „Modlitwa za zmarłych jest ważną powinnością, bowiem nawet jeśli odeszli w łasce i w przyjaźni z Bogiem, być może potrzebują jeszcze ostatniego oczyszczenia, by dostąpić radości nieba” (papież św. Jan Paweł II).
88. „Nie znoszę być fotografowana, ale staram się ze wszystkiego zrobić użytek na chwałę Bożą. Kiedy pozwalam zrobić sobie zdjęcie, proszę Jezusa, aby w tym czasie zabrał jedną duszę z czyśćca do nieba” (św. Matka Teresa z Kalkuty).
89. „Bądźcie wymagający wobec otaczającego was świata, ale przede wszystkim wymagajcie od siebie samych. Jesteście synami Bożymi: bądźcie z tego dumni! Nie popadajcie w przeciętność, nie ulegajcie dyktatom zmieniającej się mody, która narzuca styl życia niezgodny z chrześcijańskimi ideałami, nie pozwólcie się mamić złudzeniom konsumizmu. Chrystus wzywa was do rzeczy wielkich. Nie sprawcie Mu zawodu, bo w ten sposób wy sami spotkalibyście się z zawodem” (papież św. Jan Paweł II).
90. „Z tęsknotą wyglądam tego dnia szczęśliwego, który na zawsze ma mnie połączyć z Jezusem moim. (…) Im więcej wnikam w znaczenie ślubów świętych, tym bardziej widzę, że całkowicie chyba na łożu śmiertelnym pojmę wielkość tego, co ma być moim udziałem. Żebym tylko miłować umiała! Palić, spalać się miłością!” (św. Urszula Ledóchowska).
91. „Chrystus Król nikogo nie przytłacza swoją mocą, ale prosi nas o odrobinę miłości, w ciszy pokazując nam swoje poranione ręce” (św. Josemaria Escrivá de Balaguer).
92. „Jezus jest ze mną, nie muszę niczego się bać” (bł. Pier Giorgio Frassati).
93. „Piękne zadanie na Adwent: obudzić we wspomnieniach dobroć, a przez to otworzyć drzwi nadziei” (papież Benedykt XVI).
94. „Drogi synku, kocham cię. Jestem Maryja, zawsze Dziewica, Matka Prawdziwego Boga, który daje i zachowuje życie. On jest Stwórcą wszechrzeczy, jest wszechobecny. Jest Panem nieba i ziemi. Chcę mieć świątynię w miejscu, w którym okażę współczucie twemu ludowi i wszystkim ludziom, którzy szczerze proszą mnie o pomoc w swojej pracy i w swoich smutkach. Tutaj zobaczę ich łzy. Ale uspokoję ich i pocieszę. Idź teraz i powiedz biskupowi o wszystkim, co tu widziałeś i słyszałeś” (Matka Boża do św. Juana Diego).
95. „Szczęśliwa dusza, która rzeczywiście całym sercem przylgnęła do Jezusa, bo w Nim ma najcenniejszy skarb jaki ziemia posiada” (św. Urszula Ledóchowska).
96. „W czasie Pasterki ujrzałam małe Dzieciątko Jezus w Hostii, duch mój pogrążył się w Nim. Choć mała Dziecina, jednak majestat Jego przenikał moją duszę. Głęboko przeniknęła mnie ta tajemnica, to wielkie uniżenie się Boga, to niepojęte wyniszczenie Jego. Całe święta żywe mi to było w duszy” (Dzienniczek św. Siostry Faustyny 182).
97. „Modlitwa różańcowa buduje pokój, gdyż będąc wołaniem o łaskę Boga, składa ziarno dobra w sercu tego, kto ją odmawia” (papież św. Jan Paweł II).
98. „Jedyne, co uczyni nas pięknymi w oczach Boga, to sposób w jaki Go kochaliśmy i w jaki sposób kochaliśmy naszych braci” (św. Carlo Acutis).
99. „Myśl o tym, gdzie postawić kolejny krok, aby nie był chybiony. Patrz na drogę, którą przychodzi ci przebyć, aby dotrzeć do celu, do JEZUSA” (św. Ojciec Pio).
100. „Błagam was, módlcie się za zmarłych, bo straszne cierpią męczarnie!” (św. Stanisław Papczyński).
101. „Jezu, ja jestem owocem Twojej Męki, młodym pędem Twoich ran” (św. Gemma Galgani).
102. „Prawdziwą przyczyną smutku i frustracji nie jest brak rzeczy, lecz brak Boga” (papież Benedykt XVI).
103. „Gdy nad morzem jest odpływ, brodzimy w piasku. Łódź może się wywrócić na mieliźnie, należy ją zatem wyprowadzić w morze. Kiedy morze staje się niespokojne, należy wpłynąć do portu. Przeżywamy w duszy falowanie naszego charakteru, naszych pasji, naszych słabości, więc winniśmy zanurzyć się w nieskończone morze miłości Jezusa, bo tam nie ma podstępnych skał i niebezpiecznych wirów” (ks. Dolindo Ruotolo, Sługa Boży).
104. „(…) wydało mi się, że czas nie jest niczym innym jak rozciągłością. Lecz czego rozciągłością? – nie wiem. Zastanawiam się, czy nie jest on rozciągłością samego umysłu” (św. Augustyn z Hippony).
105. „Łatwiej jest wydostać się z piekła niż porzucić picie. Dla mnie możliwe to było jedynie z pomocą Boga i Matki Bożej” (Mateusz Talbot, Sługa Boży).
106. „Dzieci nie możemy nauczyć miłości: trzeba im ją pokazać” (św. Bazyli Wielki).
107. „Augustyn objaśnił znaczenie żłobu, posługując się myślą, która w pierwszej chwili wydaje się niemal niestosowna, która jednak, gdy się jej bliżej przyjrzeć, zawiera głęboką prawdę. Żłób jest miejscem, w którym zwierzęta znajdują dla siebie pokarm. Teraz zaś w żłobie leży Ten, który siebie samego nazwał prawdziwym chlebem przychodzącym z nieba – pokarmem, którego człowiek potrzebuje dla swego człowieczeństwa. Jest to pokarm, który daje człowiekowi właściwe, wieczne życie” (papież Benedykt XVI).
108. „Miłości bez Krzyża nie znajdziecie, a Krzyża bez Miłości nie uniesiecie” (papież św. Jan Paweł II).
109. „Zdaje mi się, że gdyby mały kwiatek mógł mówić, powiedziałby po prostu to, co doby Bóg dla niego zrobił” (św. Tereska z Lisieux od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza).
110. „Ofiara ołtarza jest sprawowana ku czci świętych, którzy radują się w raju, dla dobra tych, którzy jeszcze żyją na tym świecie oraz dla wyzwolenie dusz wybranych w czyśćcu cierpiących” (św. Albert Wielki).
111. „Nigdy nie zapominaj o obecności swojego anioła stróża, który jest zawsze przy tobie, aby cię chronić i prowadzić” (św. Franciszek Salezy).
112. „Życie mija, wieczność zbliża się szybkimi krokami, wkrótce będziemy żyć życiem Jezusa. Napojeni przez pewien czas u źródła wszelkiej goryczy, zostaniemy przebóstwieni u źródła wszelkich radości” (św. Tereska z Lisieux od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza).
113. „Największe ubóstwo i bieda polega na tym, gdy ktoś myśli, że sobie da radę bez Boga” (św. Matka Teresa z Kalkuty).
114. „Nie lękaj się mówić Jezusowi, że Go kochasz, nawet gdybyś tego nie czuła. W ten sposób zmusisz Go, żeby ci dopomógł” (św. Tereska z Lisieux od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza).
115. „Geniuszem nie każdy może zostać, ale droga do świętości dla wszystkich stoi otworem” (św. Maksymilian Maria Kolbe).
116. „Trwajcie mocno w wierze! Nie dajcie się zmylić! Jezus Chrystus jest naprawdę Drogą, Prawdą i Życiem, a Kościół, przy wszystkich swoich niedoskonałościach, jest naprawdę Jego Ciałem” (papież Benedykt XVI).
117. „Lourdes jest cytadelą Życia i Nadziei” (papież św. Jan Paweł II).
118. „Szczęśliwi ci, którzy mają czyste serce, bo zobaczą samego Boga” (Mt 5,8).
119. „Tyś jest mój Syn umiłowany” (Łk 3).
120. „Kto żyje bez Chrystusa, stoi na zewnątrz przed drzwiami ojcowskiego domu, na ulicy bez dachu nad głową” (św. Ambroży z Mediolanu).
121. „Chrystus niech króluje w waszych sercach, w waszych rodzinach i w waszej ojczyźnie i wam błogosławi” (papież Benedykt XVI do Polaków).
122. „A jeśli ktoś nie dba o swoich, a zwłaszcza o domowników, ten wyparł się wiary i gorszy jest od niewierzącego” (List św. Pawła do Tymoteusza 5,8).
123. „W chwili konsekracji, na głos kapłana otwierają się niebiosa i chóry anielskie stawiają się na cud Jezusa Chrystusa. Na ołtarzu łączy się to co najniższe z tym, co najwznioślejsze, niebo i ziemia, widzialne i niewidzialne” (papież św. Grzegorz I Wielki).
124. „W życiu codziennym osoba pogodna jest prawdziwym skarbem, źródłem radości” (św. Urszula Ledóchowska).
125. „Jeśli aniołowi mogliby nam zazdrościć, z pewnością zazdrościliby nam Komunii Świętej” (św. Maksymilian Maria Kolbe).
126. Naucz mnie Panie, że mogę ufać Ci całkowicie. Także wtedy, kiedy jeszcze nie widzę, co kryje się za horyzontem.
127. „Idź zawsze ku szczytom góry świętości i niech cię nie przeraża ciężka droga. Idź za Jezusem…” (św. Ojciec Pio).
128. Boże, proszę, daj mi siłę, gdy jestem słaby. Miłość, gdy czuję się opuszczony. Odwagę, kiedy się boję. Pocieszenie, gdy jestem samotny. Nadzieję, gdy czuję się odrzucony i pokój, gdy jestem w rozsypce.
129. „Wszystko jest możliwe dla tego, kto wierzy” (Mk 9,23).
130. „Świętość jest niczym sól; jej użyteczność dla innych musi zacząć się od jej własnych właściwości. Podobnie jak tylko mądry człowiek może przekazać mądrość innym, tak tylko człowiek świątobliwy może zarażać innych świętością. Człowiek może przekazać innym tylko te skarby, które sam zgromadził już w swoim sercu” (abp Fulton J. Sheen, Sługa Boży).
131. „Uważajcie, aby nikt nikomu nie odpłacał złem za zło. Przeciwnie, starajcie się zawsze czynić dobro – nie tylko sobie nawzajem, ale także wszystkim innym ludziom (I Tesaloniczan 5,15).
132. „Odpocznij, dziecię moje. Ja zawsze jestem z tobą” (Jezus do św. Faustyny, Dzienniczek 1011).
133. „Wytrwaj w modlitwie. Wytrwaj, choćby Twój wysiłek wydawał się daremny. Modlitwa jest zawsze owocna” (św. Josemaria Escriva).
134. „Umiłowani bracia i siostry, nie wstydźcie się krzyża. Starajcie się na co dzień podejmować krzyż i odpowiadać na miłość Chrystusa. Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby Imię Boże było obrażane w waszych sercach, w życiu społecznym czy rodzinnym. Dziękujmy Bożej Opatrzności za to, że krzyż powrócił do szkół, urzędów publicznych, szpitali. Niech on tam pozostanie! Niech przypomina o naszej chrześcijańskiej godności i narodowej tożsamości, o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, i gdzie są nasze korzenie. Niech przypomina nam o miłości Boga do człowieka, która w krzyżu znalazła swój najgłębszy wyraz” (papież św. Jan Paweł II).
135 „Szanuj każdego człowieka, bo Chrystus w nim żyje. Bądź wrażliwy na drugiego człowieka, twojego brata” (bł. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia).
136. „Kiedy spożywamy Eucharystię, dzieje się coś odwrotnego, niż zwykle. Jedząc inny chleb przyswajasz go i po części za każdym razem chleb zmienia się w ciebie. Natomiast ten drugi Chleb jest silniejszy niż ty. Nie będziesz więc w stanie przemienić go, za to on przemieni ciebie: za każdym razem będziesz w części tym, czym jest ten Chleb” (św. Augustyn z Hippony).
137. Memento mori (łac. pamiętaj o śmierci).
138. „Jedną z najważniejszych rzeczy, jaką zawdzięczamy wyłącznie Bogu, jest to, że nigdy nie musimy się niczego bać” (św. Karol de Foucauld).
139. „Wydaje się nam, że to co robimy jest tylko kroplą w morzu. Ale morze byłoby mniejsze, gdyby tej kropli zabrakło” (św. Matka Teresa z Kalkuty).
140. „Kiedy przeżywasz trudne chwile, wezwij Maryję. Odmów tę prostą modlitwę: Maryjo, Matko Jezusa, bądź w tej chwili moją Matką. Muszę przyznać, że ta modlitwa nigdy mnie nie zawiodła” (św. Matka Teresa z Kalkuty).
141. „Kiedy się zbliżasz do spowiedzi, wiedz o tym, że ja sam w konfesjonale czekam na ciebie, zasłaniam się tylko kapłanem, lecz sam działam w duszy. Tu nędza duszy spotyka się z Bogiem miłosierdzia” (Dzienniczek św. Siostry Faustyny; 1602).
142. „Kiedy konałem na krzyżu, nie myślałem o Sobie, ale o biednych grzesznikach i modliłem się do Ojca za nimi” (Dzienniczek św. Siostry Faustyny; 324).
143. „Taka jest droga, umiłowani, na której znajdujemy zbawienie nasze, Jezusa Chrystusa, Arcykapłana naszych dóbr, obrońcę i Wspomożyciela naszej słabości. Przez niego nasz wzrok może sięgnąć wyżyn niebieskich, w Nim widzimy odbicie najczystszego i pełnego majestatu oblicza Boga” (papież, św. Klemens Rzymski).
144. „Ile czasu da mi Pan, abym pracował i Mu służył? Nie wiem i nie chcę wiedzieć. Jestem zawsze gotowy na to, aby żyć i umrzeć” (papież św. Jan XXIII).
145. „Nie starajcie się szukać prawdy poza Chrystusem. Nie istnieje prawda poza Chrystusem. On jest Prawdą i kiedy poznacie Chrystusa, poznacie prawdę, która was wyzwoli” (św. Charbel, Orędzia z Nieba).
146. „Wszystko, co należy do tego świata, przemija – Bóg jest zawsze, zawsze, zawsze…” (św. Teresa z Avili).
147. „Bóg nigdy nie odbiera, a jeśli odbiera – robi to tylko po to, by dać Ci jeszcze więcej” (Chiara Corbella Petrillo, Służebnica Boża).
148. „O jak słodka jest Twoja obecność Boże, który jesteś moim najwyższym dobrem!” (św. Jan od Krzyża).
149. „Do zobaczenia, drogi aniele. Przekaż Jezusowi moje pozdrowienie” (św. Gemma Galgani).
150. „Musimy przy tym uświadomić, że śmierć nie już tym samym, odkąd zstąpił w nią Chrystus, odkąd Chrystus przeniknął przez jej rzeczywistość i przyjął ją; tak samo jak życie, ludzka egzystencja, nie jest taka sama, odkąd ludzka natura w Chrystusie mogła i nadal może dotykać własnego bytu Boga” (papież Benedykt XVI).
151. „Nieraz uśmiech twój wlać może do duszy zniechęconej jakby nowe życie, nadzieję, że nastaną lepsze czasy, że nie wszystko stracone, że Bóg czuwa” (św. Urszula Ledóchowska).
152. „Krzyż jest tajemnicą – wymaga wiary. Krzyż jest światłem, które oświeca umysł. Szczęśliwy, kto mu odda serce – dostanie łaskę zmiłowania” (św. Brat Albert Chmielowski).
153. „Msza Święta ma taką samą wartość, jaką ma śmierć Jezusa na Krzyżu” (św. Tomasz z Akwinu).
154. „Człowiek osiąga świętość nie tylko dzięki heroicznym wyczynom, ile w pokornej i cierpliwej drodze z Jezusem” (papież Benedykt XVI).
155. „Jak marynarze prowadzenia są do portu przez blask gwiazdy, tak chrześcijanie prowadzeni są do nieba przez Maryję” (św. Tomasz z Akwinu).
156. „Naszym celem powinna być wieczność, a nie doczesność. Wieczność jest naszą ojczyzną. Niebo czeka na nas od zawsze” (bł. Carlo Acutis).
157. „Rozkoszuj się PANEM, a on spełni pragnienia twego serca” (Ps 37,4).
158. „Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu: On sam będzie działał” (Ps 37,5).
159. „Przede wszystkim trzymaj się krzyża – niewzruszonego fundamentu! Na nim buduj wszystko, co wynika z wiary! Nie zapieraj się krzyża!” (św. Cyryl Jerozolimski).
160. Święta Maryjo, Królowo Różańca Świętego, módl się za nami
161. „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham” (J 21,17).
162. „Niektórzy twierdzą, że habit albo koloratka oddzielają nas od świata. Doskonale! Naszym przeznaczeniem jest być „znakiem sprzeciwu” i różnić się od ludu. Tego właśnie chce od nas Pan Jezus: abyśmy byli W świecie, a nie ZE świata” (abp Fulton J. Sheen, Sługa Boży).
163. „Kościół katolicki nie lęka się i nie drży. Jest przyzwyczajony do cierpienia, do przeciwności” (papież św. Jan XXIII).
164. „Oddajcie się Jezusowi, by wejść w niezmierzone przestrzenie Jego wielkiego Serca, obejmującego Serce Jego Świętej Matki i wszystkich świętych, i by zatracić się w tej otchłani miłości, miłosierdzia, pokory, czystości, cierpliwości, poddania się i świętości” (św. Jan Eudes).
165. „Odwagi! Żyj Jezusem i Jego Krzyżem! Amen” (św. Paweł od Krzyża).
166. „Cokolwiek będziesz robił, będzie to miało sens tylko wtedy, kiedy będziesz to robił z myślą o życiu wiecznym” (Chiara Corbella Petrillo, Służebnica Boża).
167. „Bez Eucharystii nie byłoby szczęścia na tym świecie, życie byłoby nie do zniesienia” (św. Jan Maria Vianney z Ars).
168. „Odmawiaj różaniec, kochaj różaniec!” (św. Urszula Ledóchowska).
169. „Spowiedź jest w Kościele Świętym instytucją najcenniejszą – mogliby o tym zaświadczyć zarówno błogosławieni w niebie, jak i na wieki potępieni w piekle” (św. Jan Maria Vianney z Ars).
170. „W cichych rozmowach serca z Bogiem przygotowywane są żywe kamienie, z których rośnie Królestwo Boże” (św. Teresa Benedykta od Krzyża, Edyta Stein).
171. „Rodzice powinni nie tyle starać się o to, aby dzieciom po sobie pozostawić dobra, ale żeby dzieci zostawić dobre” (św. Ignacy Loyola).
172. „Boże, choć Cię nie pojmuję, jednak nad wszystko miłuję. Nad wszystko, co jest stworzone, Boś Ty dobro nieskończone” (akt miłości).
173. „Nic na świecie nie jest dla nas takim dobrodziejstwem jak Komunia Święta” (św. Alfons Liguori).
174. „Nie chcę osądzać tego grzesznika, bo albo byłem, albo jestem, albo mogę być takim jak on” (św. Antoni z Padwy).
175. Panie Jezu, dodaj nam odwagi i wytrwałości w pełnieniu Twojej woli
176. „Nawrócenie nie jest jedynie momentem, chwilą życia: jest drogą” (papież Benedykt XVI).
177. „Rodzino chrześcijańska! Stań się na nowo rodziną, która się modli! Rodziną, która żyje wiarą!” (papież św. Jan Paweł II).
178. „Prawdziwa wielkość to umiejętność pochylania się nad drugim” (św. Urszula Ledóchowska).
179. „Jak dobrze jest pójść do spowiedzi i uwolnić się od przygniatającego nas ciężaru, i mieć czyste serce” (św. Matka Teresa z Kalkuty).
180. „Nienawiść można uleczyć tylko miłością” (bł. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia).
181. „Im więcej trudności, tym więcej nadziei pokładam w Bogu” (św. Paweł od Krzyża).
182. „Otrę z twoich oczu wszelką łzę” (Ap 21,4).
183. „Panie Jezu, narodziłeś się z Dziewicy Maryi, córki świętych Anny i Joachima. Patrz z miłością na dziadków na całym świecie. Ochraniaj ich! Oni są bogactwem dla rodzin, dla Kościoła i dla całego społeczeństwa. Wspieraj ich! Kiedy przybywa im lat, niech wciąż będą dla swojej rodziny mocnymi filarami wiary ewangelicznej, stróżami szlachetnych wartości rodziny, żywymi skarbcami trwałych tradycji religijnych. Spraw, by jako nauczyciele mądrości i odwagi przekazywali przyszłym pokoleniom owoce swoich dojrzałych doświadczeń ludzkich i duchowych…” (papież Benedykt XVI).
184. „Dzieciątko Jezus niech cię obdarzy uśmiechem i doda otuchy w cierpieniu” (św. Ojciec Pio).
185. „Nie wolno przechodzić obojętnie. Musimy zatrzymać się obok cierpiącego, bez względu na to, kim jest” (papież św. Jan Paweł II).
186. „Ten, który cię stworzył wie również, co ma z tobą zrobić” (św. Augustyn z Hippony).
187. „W niebezpieczeństwach, w smutkach i w wątpliwościach myśl o Maryi, wzywaj Ją. Idąc za Nią, nie zmylisz drogi, a wzywając Ją, nie zgubisz się, myśląc o Niej, nie zgrzeszysz. Trzymaj się blisko Niej, a nie upadniesz” (św. Bernard z Clairvaux).
188. „Komunia nie jest dla świętych, a dla tych, którzy chcą stać się święci. Leki podaje się chorym, jak słabym daje się jeść” (św. Jan Bosko).
189. „O Stworzycielu, Duchu, przyjdź. Nawiedź dusz wiernych Tobie krąg. Niebieską łaskę zesłać racz Sercom, co dziełem są Twych rąk” (Hymn do Ducha Świętego).
190. „Prawdziwie kochający widzi kochanego takiego, jaki wyszedł z ręki Boga” (św. Teresa Benedykta od Krzyża, Edyta Stein).
191. „Człowiek nigdy nie jest tak wielki jak wtedy, kiedy klęczy przed Bogiem” (papież św. Jan XXIII).
192. „Łza za zmarłymi wyparowuje, kwiat na grobie więdnie; modlitwa natomiast dociera aż do Serca Najwyższego” (św. Augustyn z Hippony).
193. „Mnie zaś dobrze jest zbliżyć się do Boga; pokładam w Panu BOGU moją ufność, aby opowiadać wszystkie Jego dzieła” (Ps 73,28).
194. „Napotykając krzyż, nie upadaj na duchu, ale zachowaj bezgraniczną ufność w Boże miłosierdzie. Bóg cię kocha” (św. Ojciec Pio).
195. Uśmiechnij się! BÓG CIĘ KOCHA!
196. „Modlitwa jest przelewaniem naszego serca do Serca Boga” (św. Ojciec Pio).
197. „To prawdziwa ulga mieć kogoś przed kim możesz otworzyć własne serce, kogo możesz uczynić współuczestnikiem swoich intymności, komu możesz powierzyć swoje tajemnice” (św. Ambroży z Mediolanu).
198. „Ty, który zanurzyłeś Otchłań miłosierdzia w strumieniach Jordanu, Proroku, osusz teraz, przez swoje wstawiennictwo, wiele źródeł moich wad, dając mi strumienie łez” (Z kantyku o św. Janie Chrzcicielu).
199. „Cóż jest lepszego, cóż cenniejszego od spowiedzi? Jezus ustanowił ją nie tylko po to, abyśmy mogli zyskać przebaczenie grzechów, ale także po to, abyśmy mogli ulżyć naszemu sercu” (św. Elżbieta od Trójcy Świętej).
200. „Kto chce się nauczyć prawdziwej pokory, niech rozważa Mękę Jezusa” (św. Siostra Faustyna Kowalska).
201. „Pamiętaj, że wszystko to, co ci się przydarza dobrego czy złego, pochodzi od Boga, abyś z jednej strony nie wbijał się w pychę i z drugiej nie tracił odwagi” (św. Jan od Krzyża).
202. „Bóg daje się znaleźć tym, którzy Go szukają. I chce być szukany” (św. Teresa Benedykta od Krzyża, Edyta Stein).
203. „Musimy się dużo modlić, żeby ratować dusze przed piekłem” (św. Hiacynta Marto z Fatimy).
204. „Życie ludzkie jest bezcenne, ponieważ jest darem Boga, którego miłość nie ma granic. A kiedy Bóg daje życie, daje je na zawsze” (papież św. Jan Paweł II).
205. „Jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni” (List św. Pawła do Koryntian 15, 22-23).
206. „Radość jest sercem duszy: oświetla tego kto ją ma i ogrzewa wszystkich, na których padają jej promienie” (św. Jan od Krzyża).
207. „Najlepsze, co można zrobić w życiu, to głosić światu Chrystusa” (papież św. Jan Paweł II).
208. „Idę do Ciebie, Matko Bolesna i wiem, że sam nie dorastam, ale we dwoje wytrwamy” (św. Karol de Foucauld).
209. „Szatan boi się czuwania, postu, modlitwy, dobrowolnego ubóstwa, pokory, a zwłaszcza postępu duszy miłującej Boga” (św. Piotr z Alkantary).
210. Jezus: „Zwierzęta to wspaniały dar, jaki Bóg dał ludziom” (fragment z książki pt. „Oczami Jezusa” autorstwa Carvera Alana Amesa).
211. „O, jak bardzo Pan Bóg miłuje czyste serca! W nich lubi przebywać” (św. Elżbieta od Trójcy Świętej).
212. „Nie uważaj za przyjaciół tych, którzy cię nadmiernie chwalą” (św. Jan Bosko).
213. „Kochajcie, Dzieci moje, Ukrzyżowanego Jezusa, kochajcie z całego serca” (św. Urszula Ledóchowska).
214. „Czcij i ty Słowo Boże i pragnij go słuchać jak najczęściej, bo jak głód cielesny jest oznaką zdrowia ciała, tak głód duchowy jest oznaką zdrowia duszy” (św. Józef Sebastian Pelczar).
215. „Człowiek został stworzony przez Miłość, dlatego ona tak bardzo go pociąga” (św. Jan Maria Vianney z Ars).
216. „Miej czas na uśmiech – to muzyka duszy” (św. Matka Teresa z Kalkuty).
217. „Tego, kto przyjmuje Zbawiciela w Komunii Świętej, coraz bardziej będzie pociągało na co dzień życie Boże; będzie wzrastał w Mistycznym Ciele Chrystusa, a jego serce ukształtuje się na wzór serca Bożego. Każdy potrzebuje Komunii: dobrzy, aby pozostali dobrymi, i źli, aby stali się dobrymi” (św. Teresa Benedykta od Krzyża, Edyta Stein).
218. „Tak mnie skrusz, tak mnie złam, tak mnie wypal Panie, byś został tylko Ty jedynie Ty” (pieśń religijna).
219. „Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie” (J 14,6).
220. „Chwalcie Pana, bo dobry, bo na wieki Jego łaskawość” (List św. Pawła do Koryntian 16,34).
221. „Miej czas na modlitwę – to największa siła na ziemi” (św. Matka Teresa z Kalkuty).
222. „Jestem maleńką duszą, która może ofiarować dobremu Bogu tylko maleńkie rzeczy” (św. Tereska z Lisieux od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza).
223. „Niechaj będzie przez wszystkich chwalony i uwielbiany Najświętszy Sakrament na wszystkich ołtarzach świata” (św. Paweł od Krzyża).
224. „Pragnij gorąco, aby Bóg uzupełnił dla swej czci twoje braki, o których tylko On wie” (św. Jan od Krzyża).
225. „Nasz Pan kocha cię, kocha cię miłością wielką…” (św. Ojciec Pio).
226. „Wybaczać nam – to Jego największa przyjemność” (św. Jan Maria Vianney).
227. „Gdy oceniasz ludzi, nie masz czasu ich kochać” (św. Matka Teresa z Kalkuty).
228. „Od chwili gdy poznałem, że Bóg jest, nie mogę Go nie kochać” (św. Karol de Foucauld).
229. „Dusza zjednoczona z Jezusem jest żywym uśmiechem, który objawia i darowuje” (św. Elżbieta od Trójcy Świętej).
230. „Panie, chcę Cię prosić, abyśmy się wszyscy kiedyś znaleźli w Twoim pięknym niebie” (św. Tereska z Lisieux od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza).
231. „Bóg mnie kocha jak ojciec dziecko, które ani pojmuje tej miłości, ani na nią zasłużyć nie może” (bł. Honorat Koźmiński).
232. „Ten, kto się modli, podobny jest do nieustraszonego orła, który szybując w powietrzu, zdaje się zbliżać do nieba” (św. Jan Maria Vianney z Ars).
233. „Patrzę na Jezusa w Jego Eucharystii: czyż Jego miłość mogłaby obmyśleć jeszcze coś piękniejszego? Skoro jest Chlebem i my bądźmy chlebem. Skąpy jest ten, kto nie jest jak On” (św. Brat Albert Chmielowski).
234. „Dlaczego Cię kocham, Maryjo? Bo jestem Twoim dzieckiem” (św. Tereska z Lisieux od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza).
235. „Biada tym, którzy umierają w grzechach śmiertelnych” (św. Franciszek z Asyżu).
236. „Bronić życia i umacniać je, czcić je i kochać – oto zadanie, które Bóg powierza każdemu człowiekowi” (papież św. Jan Paweł II).
237. „W betlejemskiej stajence spotykają się niebo i ziemia. Niebo przyszło na ziemię. Dlatego z tego właśnie miejsca na wszystkie czasy rozchodzi się światło; dlatego tam rozpala się radość; dlatego tam rodzi się śpiew” (papież Benedykt XVI).
238. „Nie ulega wątpliwości, że Chrystus wynagradza św. Józefa teraz nawet więcej, kiedy jest on w niebie, aniżeli był on na ziemi. Nasz Pan, który w życiu ziemskim miał Józefa jako Swego ojca, z pewnością nie odmówi mu niczego, o co prosi on w niebie” (św. Bernardyn ze Sieny).
239. „Jedna dobrze przeżyta Komunia Święta zdolna jest zmienić nas w świętych i doskonałych” (św. Franciszek Salezy).
240. „Jeśli nie masz nic innego do dania potrzebującemu, daj mu przynajmniej twój uśmiech, który otwiera i uspokaja duszę” (św. Franciszek z Asyżu).
241. „Życie krótkie, a wieczność długa. Nikt na tamten świat niczego wziąć nie może, ani bogacz, ani ubogi – ale odnaleźć możemy wszystko, a mianowicie jałmużny udzielane biednym w kraju i biednym w Afryce, a także i czas poświęcony przez pracę dla Boga i Jego świętej chwały” (bł. Maria Teresa Ledóchowska).
242. „Nie wiemy dokąd na tej ziemi zaprowadzi nas Chrystus. Wiemy tylko, że wszystko ostatecznie na dobre się obróci” (św. Teresa Benedykta od Krzyża, Edyta Stein).
243. „Wieczorem udając się na spoczynek – tak radziła jednej z towarzyszek – niech siostra weźmie różaniec i niech zasypia, odmawiając go. W ten sposób siostra będzie postępować tak, jak małe dzieci, które zasypiają powtarzając: mama, mama…” (św. Bernadetta Soubirous).
244. „Wiem, że na tym ołtarzu kochasz mnie tą samą miłością, jaką mnie kochałeś, kiedy swoje Boskie życie trawiłeś wśród tylu goryczy Krzyża!” (św. Alfons Maria Liguori).
245. „Nasze pragnienia zawsze się modlą, choćby wargi milczały” (św. Augustyn z Hippony).
246. „Byłam u sióstr w Sieradzu – ciężko jeszcze biedaczkom… Najgorzej wieczorem: wiatr huczy, ciemno, trzeszczy, piszczy w nie zamieszkanym klasztorze, stare drzwi trzaskają. Idziemy na pacierz na chór muzyczny z małą latarką. Kościół ciemny, tylko z daleka błyszczy mała lampka i mówi, że Jezus jest ty” (św. Urszula Ledóchowska).
247. „Obowiązkiem Kościoła jest troska «by nie zamilkł Duch Prawdy». Nie możemy ulec pokusie relatywizmu czy subiektywnego i selektywnego interpretowania Pisma Świętego. Tylko cała prawda pozwoli przylgnąć do Chrystusa, który umarł i zmartwychwstał dla naszego zbawienia” (papież Benedykt XVI).
248. „Panie mój, Jezu Chryste… udziel mnie, owieczce swojej łaski i siły, by żadna choroba ani lęk, ani ból nie odłączyły mnie od Ciebie” (św. Franciszek z Asyżu).
249. „Różaniec pokrzepia tych, którzy mają do spełnienia trudne obowiązki” (bł. Jakub Alberione).
250. „Musimy zatem po prostu wyznać, że Najświętsza Maryja Panna nie popełniła żadnego rzeczywistego grzechu, ani śmiertelnego, ani powszedniego, tak, aby spełniło się to, co napisano” (Pieśń nad pieśniami 4:7): „Cała piękna jesteś, przyjaciółko moja, i nie ma w tobie żadnej skazy…” (św. Tomasz z Akwinu).
251. „Niezapomnianym spotkaniem z Panem Jezusem jest bez wątpienia Pierwsza Komunia Święta – dzień, który wspomina się jako jeden z najpiękniejszych w życiu” (papież św. Jan Paweł II).
252. „Mieć Ciebie w sercu, Ciebie, mój Boże, posiadać — oto szczyt szczęścia dla duszy na tym wygnaniu!” (bł. Maria Kandyda od Eucharystii).
253. „O Hostio biała. Ty zachowujesz białości mej duszy, lękam się dnia, w którym bym Ciebie opuściła” (św. Siostra Faustyna Kowalska).
254. „Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem” (Księga Liczb 6,24-26). Kocham Cię Córeczko!
255. „Gdy grzesznik postanawiający zmienić swoje postępowanie upada do nóg Maryi, znajduje w Niej Matkę najmiłościwszą, jeszcze bardziej zdolną w przygarnięciu go do siebie i poratowaniu aniżeli najbardziej przywiązana matka rodzona!” (św. Alfons Maria Liguori).
256. „Służba Boża to miłość – najczystszy akt miłości to odważne spełnienie woli Bożej, zawsze i wszędzie” (św. Urszula Ledóchowska).
257. „Wiara to ufność w istnienie czegoś, czego jeszcze nie widzisz. Nagrodą za tę ufność jest ujrzenie tego, w co wierzysz” (św. Augustyn z Hippony).
258. „Bóg wystarcza i nie ma w Nim żadnej ciemności. Zostań blisko Jego światła, a wszystkie ciemności twojego życia zostaną rozproszone” (św. Katarzyna ze Sieny).
259. „Maryja jest najmiłościwszą Pośredniczką naszego zbawienia” (św. Bonawentura z Bagnoregio).
260. „W rodzinie, wspólnocie osób, szczególną troską winno być otoczone dziecko; należy rozwijać głęboki szacunek dla jego godności osobistej, oraz ze czcią i wielkodusznie służyć jego prawom. Odnosi się to do każdego dziecka, ale szczególnie ważkie staje się wobec dziecka małego, wymagającego opieki całkowitej, wobec dziecka chorego, cierpiącego lub upośledzonego” (papież św. Jan Paweł II).
261. „Ludzie starsi pomagają nam mądrzej patrzeć na ziemskie wydarzenia, ponieważ dzięki życiowym doświadczeniom zyskali wiedzę i dojrzałość. Są strażnikami pamięci zbiorowej, a więc mają szczególny tytuł, aby być wyrazicielami wspólnych ideałów i wartości, które są podstawą i regułą życia społecznego” (papież św. Jan Paweł II).
262. „Dusze dobrych złączą się na stałe z celem do którego dążyły już w obecnym życiu – z Bogiem, a zatem dusze złych złączą się na stałe z celem jakie same wybrały” (św. Tomasz z Akwinu).
263. „W Wielkim Poście udajemy się z naszym Mistrzem na pustynię, aby nas nauczył ŻYĆ JEGO ŻYCIEM” (św. Elżbieta od Trójcy Świętej).
264. „Wszystko z Boga – nic ze mnie! Wszystko Bogu – nic sobie! Wszystko dla Boga – nic dla siebie!” (św. Małgorzata Maria Alacoque).
265. „A jeśli ktoś chce dojść do posiadania Chrystusa, niechaj nigdy nie szuka Go bez krzyża” (św. Jan od Krzyża).
266. „Gdziekolwiek obecna jest Maryja, tam obfituje łaska i tam dokonuje się uzdrowienie ciała i duszy” (papież św. Jan Paweł II).
267. „Im bliżej ktoś jest Boga, tym więcej kocha ludzi” (św. Elżbieta od Trójcy Świętej).
268. „Jego gniew bowiem trwa tylko chwilę, a jego łaskawość przez całe życie; choćby płacz trwał przez noc, rankiem nastanie radość” (Ps 30,5).
269. „Wszystko dla Najświętszego Serca Jezusowego przez Niepokalane Ręce Najświętszej Maryi Panny” (św. Józef Sebastian Pelczar).
270. „Pozostawanie w zgodzie z Wolą Bożą nie pozbawia cię bólu serca. Ofiaruj Bogu właśnie ten ból, i choć teraz tego nie czujesz, przybliży cię to bardziej do Niego” (św. Maria Maravillas od Jezusa).
271. „Patrzcie, bracia, na pokorę Boga i wylewajcie przed nim serca wasze, uniżajcie się i wy, abyście zostali wywyższeni przez Niego” (św. Franciszek z Asyżu).
272. „Panie mój, cudowne są Twoje dzieła. Ty wszystkim rozporządzasz, wszystkim kierujesz” (bł. Franciszka Siedliska).
273. „Wszystkie znaki przemawiają za tym, że nasze czasy potrzebują – obok klasztorów, które na pewno wcale się „nie przeżyły” – ludzi o życiu konsekrowanym „w świecie” (św. Teresa Benedykta od Krzyża, Edyta Stein).
274. „Powierzam Ci, daję Ci ziemię uprawną mojej duszy; rozkaż, Pani świata, rozkaż, Królowo Aniołów, a zostanie przemieniona w raj rozkoszy dla Ciebie i Twego Syna” (bł. Franciszek Palau y Quer).
275. „Nie dziw się wcale swoim słabościom i niedoskonałościom, lecz uznając się za takiego, kim jesteś, zawstydzaj się z powodu swej niestałości i niewierności Bogu, ofiaruj się Mu i ufaj, z zaufaniem spocznij w ramionach Ojca Niebieskiego, jak małe dziecko w ramionach matki” (św. Ojciec Pio).
276. „Każde Zdrowaś Maryjo jest spowijaniem w chwałę Maryi. Są to jakby róże, a w każdej różyczce Jezus” (bł. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia).
277. „U stóp krzyża otwierają się dla duszy coraz to nowe horyzonty miłości” (św. Urszula Ledóchowska).
278. „Kiedy mam mówić o Pięknej Pani, która ukazała mi się na Świętej Górze, to czuję bezradność (…) Nie, oko człowieka nigdy nie widziało, a jego ucho nigdy nie słyszało tego, co mnie było dane widzieć i słyszeć. (…) To było światło, ale światło niepodobne do żadnego innego: trafiało bezpośrednio do mojego serca” (Wspomnienia Maksymina Giraud – świadka objawienia Matki Bożej w La Salette, 2 lutego 1866).
279. „Znakiem Boga jest prostota. Znakiem Boga jest dziecko. Znakiem Boga jest to, że On się dla nas uniża. To jest Jego sposób panowania. On nie przychodzi z mocą i z zewnętrznym przepychem. Przychodzi jako dziecko – bezbronne i potrzebujące naszej pomocy” (papież Benedykt XVI).
280. „Zanieście Boga do chorych, a to będzie znaczyło więcej niż jakikolwiek sposób leczenia. Pan niech wam, waszym rodzinom, a w szczególności waszej pracy i waszym chorym błogosławi. Takie jest moje serdeczne życzenie jako kapłana” (św. Ojciec Pio).
281. „Bóg nie rozdaje czekoladek, nie tworzy byle jakich, banalnych historii, nie tworzy jednakowych, seryjnych obrazków. On tworzy dzieła sztuki, rzeczy cudowne, oryginalne” (Chiara Corbella Petrillo, Służebnica Boża).
282. „Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie” (Mt 6,34).
283. „Diabeł ucieka przed prawdziwą radością” (św. Filip Nereusz).
284. „Tam, gdzie nas Bóg posiał trzeba umieć zakwitnąć” (św. Franciszek Salezy).
285. „Wierz, aby móc się modlić, i módl się, aby nie zabrakło ci tej wiary, z którą się modlisz” (św. Augustyn z Hippony).
286. „Spowiadaj się regularnie i przystępuj do Komunii Świętej tak często, jak tylko możesz” (św. Dominik Savio).
287. „Daj mi poznać drogi Twoje, Panie, i naucz mnie Twoich ścieżek! Prowadź mnie według Twej prawdy i pouczaj, bo Ty jesteś Bóg, mój Zbawca, i w Tobie mam zawsze nadzieję” (Ps 25 4-5).
288. „Modlić się – modlić się – modlić się – nieustannie, z wielką ufnością” (bł. Franciszek Maria od Krzyża Jordan).
289. „Przylgnijcie do różańca. Okazujcie wdzięczność Maryi, bo to Ona dała nam Jezusa” (św. Ojciec Pio).
290. „Serce dzieli się tym, czym jest napełnione” (św. Ojciec Pio).
291. „Czynić świat bardziej sprawiedliwym, to znaczy dokładać wszelkich starań, aby nie było dzieci niedożywionych i bez możliwości kształcenia” (papież św. Jan Paweł II).
292. „Popatrz na Dziecię w żłóbku. Ono jest naszą miłością” (św. Josemaria Escrivá de Balaguer).
293. „Nie mam złota ani srebra, ale daję wam to, co mam: JEZUSA CHRYSTUSA! Drogę, Prawdę i Życie” (bł. Jakub Alberione).
294.„Kiedy mali chłopcy i młodzieńcy pełnią służbę ołtarza z radością i entuzjazmem, dają swoim rówieśnikom wymowne świadectwo doniosłości i piękna Eucharystii” (papież św. Jan Paweł II).
295. „Kościół katolicki nigdy nie powiedział ludzkości, że pragnie ją uchronić od twardego prawa bólu i śmierci. I nie starał się jej oszukiwać, ani nie ofiarowywał jej żałosnego lekarstwa iluzji. Nieustannie mówi, że życie jest pielgrzymowaniem” (papież św. Jan XXIII).
296. „Nie ciesz się powodzeniami doczesnymi, bo nie masz pewności, czy zapewnią ci one życie wieczne” (św. Jan od Krzyża).
297. „W tym życiu grzesznicy najbardziej boją się śmierci, ale w piekle będą jej najbardziej pragnąć” (św. Alfons Maria Liguori).
298. „W obliczu godziny sądu, łaska bycia chrześcijaninem staje się dla mnie tak oczywista. Bycie chrześcijaninem daje mi poznanie, a nawet więcej, przyjaźń z Sędzią mojego życia i pozwala mi przejść z ufnością przez mroczną bramę śmierci” (papież Benedykt XVI).
299. „Będę wam pomagał…. Ludzie nie dość gorąco i nie tak jak trzeba zwracają się do mnie. Mogę być bardzo pomocny w zażegnywaniu wielkich katastrof. Mogę nieść ulgę w cierpieniu… Powiedz ludziom, że grożą im straszne rzeczy za to, że zaniedbują sprawy wewnętrznego życia. Możesz mnie zawsze prosić, a wysłucham cię” (św. Andrzej Bobola w objawieniu do Fulli Horak).
300. „Dobrzy ludzie są podobni do czystego powietrza: oddycha się nim, chociaż się go nie widzi” (św. Rafał Kalinowski).
301. „Pieczętuj wszystko pieczęcią miłości!” (św. Elżbieta od Trójcy Świętej).
302. „Nie Kościół ma się dostosować do świata, lecz świat do Ewangelii” (bł. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia).
303. „A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre” (Księga Rodzaju 1,31)
304. „Wierny chrześcijanin, oświecony promieniami łaski jak kryształ, powinien oświecać innych swoimi słowami i czynami, światłem dobrego przykładu” (św. Antoni z Padwy).
305. „Dopiero w niebie zrozumiemy wszystko to, co Pan dla nas czyni” (św. Maria Maravillas od Jezusa).
306. „Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną; Ale gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną” (Mt 6, 19-21).
307. „To nie naszymi łzami, ale jedynie poprzez nasze modlitwy, jałmużnę i dobre uczynki, zapewnimy naszym zmarłym jakąś ulgę” (św. Jan Chryzostom).
308. Szymon (św. Piotr) do Jezusa: Opowiadałem o tym, jak odwiedziliśmy dom Twojej Matki, a Ona była gotowa oddać nam swoje jedzenie, nie troszcząc się o siebie. Zapamiętałem radość, jaką wówczas zobaczyłem w Jej oczach. A potem zrobiliśmy Jej niespodziankę i przynieśliśmy wielką torbę z jedzeniem, po czym długo razem świętowaliśmy. Chciałem opowiedzieć innym o tym, co Twoja Matka do mnie wtedy powiedziała: „Jesteście dla mnie jak własne dzieci i kocham was jak Matka. Kiedykolwiek poczujecie się smutni, pamiętajcie, że modlę się za was teraz i będę to robić w przyszłości, ponieważ was kocham”. Teraz Panie, zawsze, gdy czuję się smutny, samotny skrzywdzony lub zagubiony, myślę o Twojej Matce, która się za mnie modli, kocha mnie i łagodzi mój ból. Poza tym czuję, że dzięki temu zbliżam się do Ciebie. Tak jakby Twoja Matka umieściła moje serce w Twoim. Panie, często myślę o Twojej Matce, Marii, i o tym, że w pewien sposób jest Ona także moją matką”. (fragment z książki pt. „Oczami Jezusa” autorstwa Carvera Alana Amesa).
309. „Jeśliby cię zawołano do biedaka idź natychmiast do niego, choćbyś był w świętym zachwyceniu, gdyż opuścisz Chrystusa dla Chrystusa” (św. Brat Albert Chmielowski).
310. „Pragnę, aby moje czyny, pragnienia i myśli nosiły ten znak: «Należę do Chrystusa»” (św. Teresa od Jezusa z Los Andes).
311. „Nabierz odwagi i nieś swój krzyż z Jezusem” (św. Paweł od Krzyża).
312. Oto jesteś przed Jezusem! Och, jakże na ciebie patrzy, z jakąż miłością cię przyjmuje! Wszystko jest dla ciebie! Jego wszechmoc znalazła sposób, by jedynie tobie udzielić posłuchania! U wielkich tego świata musisz czekać godzinami w przedpokoju – zdenerwowany i przybity. Tu nie! Jesteś sam, z Nim samym, jesteś najważniejszym przyjacielem Króla, jesteś mile widziany. On jest jak słońce, które jest wszystkim dla wszystkich i dla każdego z osobna. Tysiące osób mogą powiedzieć: „To moje słońce” i tysiące dusz mogą powiedzieć: „To jest mój Jezus, cały mój, tylko mój!”. Cóż za radość! (ks. Dolindo Ruotolo, Sługa Boży).
313. „Każdy jest malarzem własnego życia: mistrzem rzemiosła jest wola; cnoty to barwy; Jezus Chrystus stanowi oryginał, który mamy kopiować” (św. Grzegorz z Nyssy).
314. „Dopóki walczysz, jesteś zwycięzcą” (św. Augustyn z Hippony).
315. „Dziwię się bardzo widząc, że ludzie wykazują tyle zapału i namiętnej troski o to, co przemija i podlega zniszczeniu” (św. Bazyli Wielki).
316. „Jestem szczęśliwa, że należę do Jezusa” (św. Elżbieta od Trójcy Świętej).
317. „Ciężko jest być wiernym Bożym przykazaniom, ale zachowanie ich daje radość, a pogwałcenie mnoży krzyże i mękę” (bł. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia).
318. „W trudnych chwilach patrz na Jezusa, powtarzaj Mu, że Go kochasz i należysz do Niego. Ta modlitwa wleje w twoje serce pokój” (Rozalia Celakówna, Służebnica Boża).
319. „Przez konsekrację chleba i wina dokonywa się przemiana całej substancji chleba w substancję Ciała Chrystusa, Pana naszego, i całej substancji wina w substancję Jego Krwi. Tę przemianę trafnie i właściwie nazwał święty i katolicki Kościół przeistoczeniem” (papież św. Jan Paweł II).
320. „Każdy ból jest święty, jeśli jednoczysz się w nim ze Mną” (Pan Jezus do Alicji Lenczewskiej, mistyczki).
321. „Dusza jest obrazem nieba, gdyż w niej mieszka Pan” (św. Bazyli Wielki).
322. „O tych, których kochaliśmy za życia, nie zapominajmy również po śmierci” (św. Ambroży z Mediolanu).
323. „Naszym obowiązkiem jest robić zwykłe rzeczy z niezwykłą miłością” (św. Matka Teresa z Kalkuty).
324. „Wystarczy mi spojrzeć na Krzyż, który jest dla mnie Księgą Życia” (św. Konrad z Piacenzy).
325. „Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, i czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego” (Psalm 8).
326. „Nie dostrzegaj w chlebie i winie prostych i naturalnych elementów, ponieważ Pan sam wyraźnie powiedział, że są Jego Ciałem i Jego Krwią: potwierdza to wiara, chociaż zmysły sugerują ci coś innego” (św. Cyryl Jerozolimski).
327. „Bóg ma jedną słabość: nie może się oprzeć sercu, które Mu ufa” (św. Tereska z Lisieux od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza).
328. „Z synowskim oddaniem całuję próg domu rodzinnego, wyrażając wdzięczność Opatrzności Bożej za dar życia przekazany mi przez moich Rodziców, za ciepło rodzinnego gniazda, za miłość moich najbliższych, która dawała poczucie bezpieczeństwa” (papież św. Jan Paweł II).
329. „Wielki Post to czas głębokiego zagłębiania się w siebie… Co stoi między nami a Bogiem? Między nami a naszymi braćmi i siostrami? Między nami a życiem, życiem Ducha? Cokolwiek to jest, niechaj bez wahania i bez chwili zwłoki to wyrwiemy” (św. Josemaria Escrivá de Balaguer).
330. „Błogosławieństwo kapłana jest środkiem, poprzez który dobro zatriumfuje nad złem, miłość nad nienawiścią, a miłosierdzie nad sądem. Także błogosławieństwo udzielane relikwiami Moich świętych sprawia Mi wiele radości. Jestem w Moich świętych uwielbiony i rozdaję przez nich bogactwa Mojego Serca dla dusz” (In Sinu Jesu, duchowy dziennik benedyktyńskiego mnicha).
331. „Bądźcie mężami modlitwy! Ten, kto nie jest mężem modlitwy, niczego nie dokona” (bł. Franciszek Maria od Krzyża Jordan).
332. „W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w Góry” (Łk 1,39).
333. „Drzewo Miłości rośnie jedynie na ziemi pokory” (św. Katarzyna ze Sieny).
334. „Powołanie to skarb dla osoby powołanej i całego Kościoła” (ks. Józef Małysiak SDS, Sługa Boży).
335. „Drzewo pielęgnowane i strzeżone troską właściciela przynosi mu owoce w spodziewanym czasie” (św. Jan od Krzyża).
336. „Umiłowani młodzi, u kresu Roku Świętego powierzam wam znak tego Roku Jubileuszowego: Krzyż Chrystusa. Nieście go w świat jako znak miłości, którą Pan Jezus umiłował ludzkość i głoście wszystkim, że tylko w Chrystusie umarłym i zmartwychwstałym jest ratunek i odkupienie” (papież św. Jan Paweł II).
337. „Chrześcijanin jest powołany do świętości; zadanie jego życia – to wyciąganie się ku niej z otchłani grzechu” (św. Teresa Benedykta od Krzyża, Edyta Stein).
338. „Staliśmy się niegodnymi by się modlić, ale Bóg przez swoją dobroć pozwolił nam rozmawiać z Nim. Nasza modlitwa jest kadzidłem, które najbardziej mu się podoba” (św. Jan Maria Vianney z Ars).
339. „Eucharystia jest naszą pierwszą radością na ziemi; dzięki niej już stajemy się uczestnikami przyszłej chwały nieba” (bł. Ivan Merz).
340. „Życie, krótkie czy długie, jest podróżą w kierunku raju: tam jest nasza ojczyzna i nasz prawdziwy dom; to tam wyznaczono nam spotkanie. Chrystus oczekuje nas w raju. Nie zapominajmy nigdy o tej najwyższej i pocieszającej prawdzie” (papież św. Jan Paweł II).
341. „Bóg nie powołuje nikogo jedynie dla samego siebie, i […] rozrzutnie daje dowody miłości, gdy przyjmuje czyjeś życie” (św. Teresa Benedykta od Krzyża, Edyta Stein).
342. „Panno Przenajświętsza! Któż by w Tobie nie pokładał ufności, gdy Ty ratujesz zrozpaczonych nawet?” (św. Bernard z Clairvaux).
343. „Powiodę niewidomych drogą, której nie znali, poprowadzę ich ścieżkami, o których nie wiedzieli. Ciemność zamienię w światłość przed nimi, a miejsca nierówne – w równinę. To są rzeczy, które dla nich uczynię, a nie opuszczę ich” (Księga Izajasza 42,16).
344. „Nikt, kto kiedykolwiek spotyka Chrystusa z dobrą wolą, nie wraca tą samą drogą, którą przyszedł” (abp Fulton J. Sheen, Sługa Boży).
345. „Czas, który poświęcamy na modlitwę, Bóg zwróci nam z błogosławieństwami w naszych czynach” (św. Bonawentura z Bagnoregio).
346. „Weź Krzyż!”, przyjmij go, nie pozwól, aby przygniotły cię wydarzenia, ale z Chrystusem zwyciężaj zło i śmierć! Jeżeli z Ewangelii Krzyża uczynisz program swojego życia, jeżeli pójdziesz za Chrystusem aż na Krzyż, w pełni odnajdziesz samego siebie!” (papież św. Jan Paweł II).
347. „Panie, często, bardzo często przeczytam sobie choć stroniczkę Ewangelii. Niech nie będzie dla mnie piękniejszej książki nad Ciebie, Ewangelio moja!”. (św. Urszula Ledóchowska).
348. „Wielki Post jest jak duchowa wiosna, w której nasza modlitwa powinna zakwitnąć z nową mocą. Jest to czas, by obudzić się z duchowego odrętwienia i zaniedbania modlitwy” (św. Jan Chryzostom).
349. „Nie zmuszą mnie niczym do tego, bym ich nienawidził” (bł. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia).
350. „Gdybym wiedział, że zostanę papieżem, bardziej bym się przykładał do nauki w szkole” (papież bł. Jan Paweł I).
351. „Jeśli naprawdę chcesz kochać Jezusa, najpierw naucz się cierpieć, ponieważ cierpienie nauczy cię kochać” (św. Gemma Galgani).
352. „Dziecko jest najpiękniejszym darem dla rodziny, dla narodu. Nigdy nie odrzucajmy tego daru Boga” (papież św. Jan Paweł II).
353. „Kapłani są wielkim darem dla Kościoła i świata. Dzięki ich posłudze Pan wciąż zbawia ludzi, jest obecny i uświęca” (papież Benedykt XVI).
354. „Zdrowaś Maryjo tworzy ziarnko pszenicy; Chwała Ojcu tworzy kłos. Grubość i gęstość ziarna zależy od tego, czy Zdrowaś Maryjo jest mniej lub bardziej żarliwe” (św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego, Mała Arabka).
355. „Wiara jest wiatrem rozwiewającym mgłę, w której żyjemy, odsłaniającym przed naszą duszą piękno słońca” (św. Jan Maria Vianney z Ars).
356. „Śpiew kościelny i muzyka sakralna powinny, dzięki swym melodiom, pobudzać wiernych do pobożności i ułatwiać im przyjmowanie owoców łaski, które towarzyszą wszystkim świętym misteriom celebrowanym z namaszczenia” (papież św. Pius X).
357. „Tylko i przede wszystkim krzyż może człowieka do Boga upodobnić i z Panem Jezusem zjednoczyć” (ks. Józef Małysiak SDS, Sługa Boży).
358. „Męczeństwo jest niczym w porównaniu z Mszą Świętą. Przez męczeństwo człowiek ofiarowuje swoje życie Bogu; Natomiast we Mszy Świętej Bóg składa swoje Ciało i Krew jako ofiarę za ludzi. Gdyby człowiek właściwie rozpoznał tę tajemnicę, umarłby z miłości. Eucharystia jest najwyższym cudem Zbawiciela; jest to suwerenny Dar Jego miłości” (św. Tomasz z Akwinu).
359. „Nie słuchaj ludzi i nie chodź za tym co ludzie mówią, lecz słuchaj Boskich przykazań i wskazówek Kościoła. Bo ludzie przyjmują, co im jest wygodne, a co niewygodne odrzucają” (bł. Aniela Salawa).
360. „Proszę dobrze się odżywiać” (św. Tereska z Lisieux od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza).
361. „Obrałam sobie za orędownika i patrona chwalebnego św. Józefa, usilnie jemu się polecając. I poznałam jasno, że jak w tej potrzebie, tak i w innych pilniejszych jeszcze, w których chodziło o cześć moją i o zatracenie duszy, Ojciec ten mój i Patron wybawił mnie i więcej mi dobrego uczynił, niż sama prosić umiałam. Nie pamiętam, bym kiedykolwiek aż do tej chwili prosiła go, o jaką rzecz, której by mi nie wyświadczył. Jest to rzecz zdumiewająca, jak wielkie rzeczy Bóg mi uczynił za przyczyną tego chwalebnego Świętego, z ilu niebezpieczeństw na ciele i na duszy mnie wybawił…” (św. Teresa z Avili).
362. „Wszystko mogę w Chrystusie, który mnie umacnia” (List św. Pawła do do Filipian 4,13).
363. „Przyjmuj jak najlepiej Komunię Świętą i dobrze zgłębiaj, czyją wizytę przyjmujesz” (św. Teresa od Jezusa z Los Andes).
364. „Idź do Józefa z największym zaufaniem, ponieważ nie pamiętam, żebym prosząc go o cokolwiek, wkrótce tego nie otrzymał” (św. Ojciec Pio).
365. „Jeśli będziesz coraz bardziej zanurzał się w grzechach, stracisz zdolność doznawania wyrzutów sumienia, nie będziesz już myślał o wieczności ani o swojej duszy, stracisz wszelkie światło rozeznania i zdrowy lęk o sobie” (św. Alfons Liguori).
***
Zobacz także:
- Aforyzmy świętych i błogosławionych Kościoła katolickiego. Wstęp!
- Tom I – 266 myśli świętych i błogosławionych…
- Tom II – 365 myśli świętych i błogosławionych...
- Tom III – 366 myśli świętych i błogosławionych...
- Tom IV - 365 myśli świętych i błogosławionych...
- Tom V – 366 myśli świętych i błogosławionych…
