Bez kategorii

Wielki Czwartek to w Kościele moment szczególny – chwila, w której czas spotyka się z wiecznością. To tu kończy się droga wielkopostnego przygotowania, a my, z drżeniem serca, przekraczamy próg Triduum Paschalnego. Wkraczamy w głąb tajemnicy męki, śmierci i chwalebnego zmartwychwstania Chrystusa, by na nowo odkryć sens naszego odkupienia. Podczas Liturgii Wieczerzy Pańskiej wracamy do Wieczernika. To tam Jezus, biorąc chleb i wino, ustanowił sakramenty Eucharystii i Kapłaństwa – dwa fundamenty naszej wiary, które karmią duszę i pozwalają Bogu trwać pośród nas. Gdy Kapłan pochyla się, by umyć stopy wiernym, dotykamy istoty chrześcijaństwa. Ten pokorny gest Chrystusa przypomina nam, że prawdziwa wielkość rodzi się w służbie. Kościół nie istnieje po to, by mu służono, lecz by – na wzór swojego Mistrza – stać się czułym pochyleniem nad drugim człowiekiem. Z wdzięcznością w sercu wracam do chwil spędzonych w klasztorze Sióstr Urszulanek w Sieradzu. Możliwość uwiecznienia tej mistycznej liturgii, celebrowanej przez ks. Karola Mazurka z Duszpasterstwa Akademickiego KUL, była dla mnie zaszczytem. Starając się zamknąć te momenty w kadrach, pragnąłem, by obraz stał się przedłużeniem modlitwy i zaproszeniem do wspólnego uwielbienia. Z pokorą prezentuje 208 fotografii, które są owocem spotkania z Tajemnicą w tym świętym miejscu. Nie patrzcie na nie tylko oczami – spójrzcie sercem. Niech te obrazy nie będą jedynie zapisem minionych chwil, ale żywą drogą modlitwy, która pozwoli dotknąć obecności Tego, który ukochał nas aż po kres, aż po krzyż...