Homilie ks. Zygmunta Majdzińskiego

Sieradz, 7 września 2018
aktualizacja: 12 lipca 2021

Ks. Zygmunt Majdziński, rektor kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Sieradzu

W dzisiejszych zsekularyzowanych czasach nie jest łatwo mówić o wierze i o tym, jaką rolę odgrywa w naszym życiu Bóg. A przecież jako chrześcijanie mamy wręcz obowiązek głoszenia słowem i życiem prawdy o Jezusie Chrystusie. Kiedy strona Sieradz-Praga.pl trafiła w 2004 roku do sieci, nie wiedziałem jeszcze, w jakim kierunku będzie się rozwijała i czy w ogóle starczy mi zapału do jej prowadzenia. Potem jednak przyszedł rok 2005, kiedy zmarł nasz umiłowany papież św. Jan Paweł II i tego samego roku w sierpniu po raz pierwszy wziąłem udział w pieszej sieradzkiej pielgrzymce na Jasną Górę. Odtąd stopniowo coraz więcej miejsca na stronie poświęcałem tematyce wiary.

A jednak z czasem czegoś mi na niej zaczęło brakować. Nieraz bowiem potrzeba czasu, by człowiek w pełni odkrył piękno wypływające z nauki Pana Jezusa, która winna stanowić sens i radość życia. W moim przypadku oznaczało to coraz większe pragnienie, by poprzez stronę internetową jak najszerzej otworzyć się na Boga i tym pięknem, które nie wszyscy jeszcze odkryli, dzielić się z innymi.

Spacerując po mojej rodzinnej Pradze, często spotykam różnych ludzi, z którymi niejednokrotnie zamieniam kilka słów. I tak kiedyś podczas spaceru spotkałem księdza Zygmunta Majdzińskiego, który pełni posługę kapłańską w pobliskim klasztorze. Ksiądz Zygmunt lubi spędzać wolny od obowiązków czas na długich samotnych spacerach, pieszych lub na rowerze.

Przypominam sobie, jak swego czasu wybrałem się na niedzielną Mszę św. do klasztoru Sióstr Urszulanek SJK oddalonego o kilkadziesiąt metrów od Pragi i usłyszałem pierwsze kazanie ks. Zygmunta. Byłem pod wielkim wrażeniem tego, jak w sposób prosty, bezpośredni, a jednocześnie bogaty w przesłanie i życiowe doświadczenie można mówić o Bogu i Jego Kościele. Z czasem w moim sercu zrodziło się pragnienie, by te głoszone wiernym kazania nagrywać. I odtąd robię to systematycznie i z wielką radością. Pragnę, by tak pięknie głoszona nauka nie tylko nie została zapomniana, ale i żebyśmy umieli nią na co dzień żyć, by na końcu naszej ziemskiej wędrówki spotkać Tego, który nas tak bardzo umiłował.

Samotny spacer często pozwala nam jeszcze głębiej rozmyślać o Panu Bogu; fot. 24 października 2014

Ksiądz Zygmunt Majdziński od ponad 20 lat jest rektorem XIII-wiecznego kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Sieradzu. Kościół ten przylega bezpośrednio do podominikańskiego klasztoru należącego dzisiaj do Zgromadzenia Sióstr Urszulanek SJK. Ksiądz rektor pełni również posługę wśród ludzi chorych w starym szpitalu im. św. Józefa, jak i w sieradzkim hospicjum, gdzie zanosi terminalnie chorym ludziom pociechę religijną i Pana Jezusa. W tych miejscach również często się spotykaliśmy, szczególnie w sieradzkim hospicjum, gdzie byłem swego czasu wolontariuszem.

Ktoś może zapytać, co w postawie i kazaniach ks. Zygmunta jest takiego szczególnego, że postanowiłem, by właśnie ten Kapłan przybliżał nam naukę Jezusa Chrystusa. Może to, że nauczając, używa języka pięknego, ale prostego, zrozumiałego dla każdego człowieka. Jest przy tym bardzo autentyczny. Powraca w swoich kazaniach do lat młodości, mówi o dzieciństwie spędzonym na wsi, o swoim niespodziewanym powołaniu kapłańskim. Nie wstydzi się tego, że od wielu lat zmaga się z ciężką chorobą, którą jest depresja. O swoich zmarłych rodzicach wypowiada się z ogromnym szacunkiem i nigdy nie powie o nich „matka” czy „ojciec”, lecz zawsze „mamusia” i „tatuś”. W swych homiliach jest bardzo bezpośredni i szczery, aż czasem wierni nie potrafią zapanować nad „pozytywnym uśmiechem”, kiedy przywołuje różne historie i swoje spostrzeżenia. Zarazem jednak widać, jak szerokim wachlarzem lektur posługuje się ks. Zygmunt. Cytuje dzieła historyczne, biografie, pamiętniki. Przekazuje myśli ludzi mądrych, żyjących w różnych wiekach, a przepełnionych miłością do Boga i Ojczyzny. Nie unika też mówienia o tym, czego dzisiejsi księża na ogół unikają, bojąc się posądzenia o nienowoczesność – o grzechu, winie, karze wiecznej, piekle i szatanie. Milczenie o tym usypia dusze chrześcijan i infantylizuje obraz Boga, jako dobrego, wyrozumiałego dziadunia. A nasz Pan i Stwórca jest dobry, jest miłosierny, ale zarazem zostawił nam przykazania i w Piśmie Świętym oraz licznych objawieniach wyraźnie mówi o tym, co czeka zatwardziałych grzeszników.

Kiedy poznałem bliżej ks. Zygmunta, zobaczyłem w nim również człowieka modlitwy i przekonałem się, jak bardzo zawierzył swoje życie Panu Bogu. Mam w pamięci nasze niedawne spotkanie, na które przyszedłem troszkę przed czasem. Ksiądz Zygmunt otworzył mi drzwi swojego mieszkania, zaprosił do środka, ale zarazem przeprosił, mówiąc, że jest w trakcie odmawiania brewiarza i żebym troszkę poczekał, aż skończy. Widziałem, jak przy swoim niewielkim biurku odmawia brewiarz, a gdy skończył, przeżegnał się i go ucałował. Zapadło mi w serce, że ks. Zygmunt nie odłożył modlitwy na później, lecz ją dokończył, stawiając w ten sposób Pana Boga na pierwszym miejscu.

Ksiądz Zygmunt Majdziński należy do tych kapłanów, którzy stronią od przepychu, wszelkich ziemskich tytułów, nie otacza się politykami i wpływowymi ludźmi. Jedyne, czym chce się chlubić i szczycić, jest Jezus Chrystus. Żyje bardzo skromnie w swoim malutkim mieszkaniu, do którego wchodzi się z klasztornego krużganka, i tam wypełnia swoją misję, którą zlecił mu Pan Bóg. Za takim prawdziwym kapłanem chce się podążać każdego dnia i za takich księży należy szczególnie dziękować Panu Bogu, że swoją postawą i świadectwem życia ukazują nam wiernym, jak należy żyć.

Coraz częściej staram się różne wydarzenia z życia Kościoła, które są celebrowane w klasztorze, uwieczniać na zdjęciach. To dla mnie wielki zaszczyt i radość, że mogę tam być z moim aparatem fotograficznym. Poniżej pragnę zaprezentować kilka zdjęć ukazujących postać ks. Zygmunta Majdzińskiego podczas jego kapłańskiej posługi.

========================================================================================================

Ksiądz kapelan Zygmunt Majdziński odprawia w Dzień Zaduszny Mszę świętą w zabytkowej kaplicy szpitalnej znajdującej się w “starym szpitalu” im. św. Józefa w Sieradzu; fot. 2 listopada 2011
Uroczystego poświęcenia figury Matki Bożej Niepokalanej, znajdującej się na terenie starego szpitala Świętego Józefa w Sieradzu, w obecności personelu, jak i zaproszonych gości, dokonał ks. Zygmunt Majdziński, kapelan Sióstr Urszulanek SJK; fot. 8 września 2016

Ksiądz Zygmunt Majdziński głoszący kazanie podczas Bożonarodzeniowej Pasterki w kościele klasztornym. Kazania można posłuchać na stronie internetowej Sieradz-Praga.pl; fot. 25 grudnia 2017
Ksiądz Zygmunt ma w zwyczaju przed rozpoczynającą się Mszą św. i tuż po jej zakończeniu pozdrowić dzieci. Na zdjęciu gratuluje dwóm chłopcom, którzy dotrwali do końca Mszy św. bożonarodzeniowej; fot. 25 grudnia 2017
Sakrament pokuty i pojednania jest darem Chrystusa zmartwychwstałego, który przekazał Apostołom, mówiąc: “Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,22-23).; fot. 30 marca 2018
Ksiądz Zygmunt szczególnym szacunkiem darzy osoby chore i niepełnosprawne, które często potrzebują pomocy najbliższych; fot. 25 marca 2018
To nie człowiek sprawia, że chleb i wino stają się Ciałem i Krwią Chrystusa, ale sam Chrystus. Kapłan jedynie, reprezentując Chrystusa, wypowiada słowa wypowiedziane w czasie Ostatniej Wieczerzy. Skuteczność tych słów i łaska pochodzą od Boga; fot. 4 marca 2018
Ksiądz Zygmunt podczas procesji eucharystycznej niesie Pana Jezusa ukrytego w Przenajświętszym Sakramencie; fot. 4 marca 2018
Dziecięca asysta w przepięknych sieradzkich strojach wraz ze swoimi opiekunkami złożyły ks. Zygmuntowi Majdzińskiemu bukiet kwiatów i moc życzeń z okazji Jego imienin i urodzin. Od lewej: s. Priscilla Biesiacka i s. Janina Świniarska, które wkładają całe swoje serce, by dzieci należące do klasztornej asysty wyglądały jak najpiękniej. Chłopczyk z lewej strony to mój pięcioletni bratanek Filipek, a najmniejsza dziewczynka to jego siostra Maja, która niedawno skończyła dwa latka; fot. 5 maja 2019
Podczas II Niedzieli Adwentu ks. Zygmunt Majdziński odprawił Mszę św. wraz z ks. dr. Tadeuszem Miłkiem, emerytowanym wieloletnim proboszczem parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Sieradzu. Adwent to czas radosnego oczekiwania przyjścia na świat Jezusa Chrystusa; fot. 8 grudnia 2019

========================================================================================================

Dzisiaj, pomimo różnych udogodnień współczesnego świata, nasze życie religijne często schodzi na dalszy plan, tak że dla Pana Boga nie mamy już czasu. Brakuje czasu na niedzielną Eucharystię, również na to, by wziąć za dnia do ręki Pismo Święte i karmić się Słowem Bożym. Mnie osobiście trudno sobie wyobrazić, bym w niedzielę nie poszedł do kościoła – może dlatego, że byłem wraz z bratem przez rodziców i babcię tak wychowany, iż niedziela była zawsze poświęcona Panu Bogu.

Mam ogromną nadzieję, że ta zakładka – tak bliska mojemu sercu – będzie jedną z tych, którą najliczniej będziecie odwiedzać na stronie internetowej. Wierzę, drodzy Czytelnicy, że znajdziecie trochę czasu, czy to w domu, czy może podczas podróży, spaceru, na odsłuchanie chociaż jednego z kazań ks. Zygmunta Majdzińskiego i że potem będziecie do nich stale powracać. Proszę Was również na koniec o modlitwę o powołania kapłańskie i zakonne, by nigdy nie zabrakło świętych kapłanów, którzy będą nam udzielać sakramentów świętych i wyjaśniać Ewangelię Chrystusa, tak jak to czyni w swojej codziennej posłudze ks. Zygmunt Majdziński. Również i my, ludzie świeccy, mamy obowiązek dawania świadectwa wiary nie tylko od święta, ale każdego dnia. Mamy chlubić się Jezusem, który jest prawdziwym Synem Bożym i On ma być dla nas Drogą prowadzącą do zbawienia.

Łukasz Piotrowski

***

Homilie wygłoszone podczas niedzielnych nabożeństw przez ks. Zygmunta Majdzińskiego, rektora kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Sieradzu

 

cdn…
102. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – „Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody!” (Mt 28,19)

Dzisiejsza niedziela, jak na wstępie mówi ks. Zygmunt, jest „Niedzielą Apostoła”. Apostoł, po grecku: apostolos, to posłany z wiadomością. Apostołowie byli tymi, którzy ponieśli Dobrą Nowinę o Chrystusie do ówczesnego świata i ta wieść przetrwała aż do dziś. Wcześniej uczniowie przez trzy lata słuchali nauk Pana Jezusa, patrzyli na cuda, jakich dokonywał. A po Jego śmierci, Wniebowstąpieniu i Zesłaniu Ducha Świętego zaczęli głosić Ewangelię, z odwagą i żarliwością, która nie cofnęła się przed oddaniem życia za głoszoną prawdę o Chrystusie. Jedynie św. Jan zmarł śmiercią naturalną. Dalej mówi ks. Zygmunt: „Dopiero po śmierci Apostołów zaczyna się era Kościoła. Pierwsze trzy wieki to okres prześladowań ”. Podkreśla, że pomimo prześladowań i męczeństwa chrześcijan był to jednak „najbardziej czysty Kościół”, bo jak mówi: „Chrześcijanie pierwszych wieków nie mieli nic prócz kochających serc”. Odnosi się też do dzisiejszego Kościoła, który bywa „zanieczyszczony ludzką słabością”. Przypomina jednak także świętych Kościoła, którzy początkowo prowadzili grzeszne, pełne słabości życie, a potem dostąpili łaski nawrócenia. Na koniec zwraca uwagę, że: „Misja głoszenia świadectwa o obecności Pana Boga w naszym życiu dotyczy wszystkich, każdego ochrzczonego”, podając przy tym różne przykłady. Homilia wygłoszona 11 lipca 2021 roku

101. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – „Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować” (J I5,20).

W dzisiejszej niedzielnej homilii ks. Zygmunt pochyla się m.in. nad tematem „szeroko pojmowanej tolerancji”, która – jak pokazuje na przywołanych przykładach – w praktyce często wiąże się nie tylko z odrzuceniem i wyrzuceniem z naszego życia Boga, ale i z prześladowaniem tych, którzy wierzą w Chrystusa. Mówi również o złu, oszczerstwach, z którymi niejednokrotnie spotykamy się nawet ze strony ludzi, którzy deklarują się jako „ludzie wierzący”. Homilia wygłoszona 4 lipca 2021 roku

100. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – “A uczniów było dwunastu, a ludzi było miliony. Rozeszli się uczniowie we wszystkie świata strony. Dobrą nowinę nieśli wioską narodom i miastom. Ludzi było miliony, a uczniów było dwunastu”.

Z wielką radością zamieszczam dziś na stronie okrągłą, setną homilię ks. Zygmunta Majdzińskiego. Bardzo się cieszę, że od kilku lat mogę nagrywać i udostępniać te piękne w swojej prostocie kazania, które głosi w każdą niedzielę w klasztorze Sióstr Urszulanek SJK w Sieradzu o godz. 8.00 i 10.30. Kiedy zdarza mi się rozmawiać z ludźmi słuchającymi kazań księdza kapelana, większość z nich jest pod ich wielkim wrażeniem. Ksiądz Zygmunt mówi zawsze prostym i zrozumiałym dla wszystkich językiem. Swoje homilie opiera na fragmencie Ewangelii, który danej niedzieli jest czytany. Dla zilustrowania nauki powraca często do doświadczeń swoich lat młodzieńczych, wzbogacając je również o przykłady z rozmaitych sytuacji życiowych. Zależy mi na tym, by to głoszone piękne słowo ks. Zygmunta zostało zachowane i udostępnione w internecie, możliwe do odtworzenia dla każdego. Dziś można powiedzieć, że oprócz innych swoich funkcji, internet stał się ogromnym narzędziem ewangelizacyjnym, które powinniśmy wykorzystywać do mówienia o Bogu. Wierzę, że Pan Bóg pozwoli nam jeszcze przez długi czas słuchać kazań ks. Zygmunta, i że jego słowa, z serca kapłańskiego kierowane, będą nas zbliżały do Chrystusowego Kościoła i przynosiły duchowy owoc obfity. Homilia wygłoszona 13 czerwca 2021 roku

99. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – “Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu”.

Uroczystość święta Trójcy Przenajświętszej jest jednym z najważniejszych świąt chrześcijańskich, w kościele katolickim przypada na niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego (Zielone Świątki). „Bóg jest jeden, ale w trzech osobach: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Jest to dogmat naszej wiary, tajemnica, której rozum ludzki tutaj na ziemi nie zgłębi” mówi na wstępie rozpoczynającej się Mszy św. ks. Zygmunt. Temu nie łatwemu zagadnieniu poświęcona jest dzisiejsza homilia, w której nasz kaznodzieja w znany dla siebie sposób próbuje przybliżyć nam dogmat Trójcy Przenajświętszej. Homilia wygłoszona 30 maja 2021 roku

98. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28,19-20).

Dzisiejsza niedziela jest dniem, w którym Kościół katolicki obchodzi uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. „Chrystus Pan w niebo wstępuje; niech się wierny lud raduje!” – brzmią słowa pieśni. Jak tu się jednak radować, skoro Pan Jezus odchodzi?. Nikt z nas nie lubi pożegnań z tymi, których kochamy. Jednak to pożegnanie jest wyjątkowe, gdyż Pan Jezus nie zostawia nas samymi. Pozostaje z nami pod postaciami chleba i wina i w Słowie Bożym. Przed odejściem Jezus zapewnia apostołów: Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata. Tymi słowami we wstępie do Mszy św. wprowadza nas ks. Zygmunt. W homilii zaprasza wszystkich do zastanowienia się nad rzeczywistością nieba. Czym jest i gdzie jest niebo?. I głosi: „Niebo jest to stan wiecznej szczęśliwości. Gdzie jest niebo? Jest tam, gdzie panuje prawdziwa miłość i dobro”. Pod koniec homilii ks. Zygmunt zachęca nas do postawy zaufania: „Niebo jest rzeczywistością bardzo bogatą i przekraczającą naszą wyobraźnię, dlatego zaufajmy Panu Jezusowi, który po to przyszedł, aby nas pouczyć, że Bóg jest i że jest niebo”. Homilia wygłoszona 16 maja 2021 roku

97. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – „Kto trwa we Mnie, ten przynosi plon obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić” (J 15, 1-8).

Dzisiejsza niedziela jest dniem szczególnym dla naszego drogiego kaznodziei,  ks. Zygmunta Majdzińskiego, od ponad 30 lat rektora i kapelana Sióstr Urszulanek SJK w Sieradzu. W dniu 2 maja obchodzi on nie tylko imieniny, ale i urodziny. Pamiętajmy w naszych modlitwach o naszym drogim solenizancie i zarazem jubilacie, który z takim oddaniem w każdą niedzielę przybliża i wyjaśnia nam Słowo Boże. W dzisiejszej homilii pochyla się nad Ewangelią, w której Pan Jezus mówi: „Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami”. Rozwijając dalej tę myśl, przyrównuje także Kościół jako mistyczne ciało Jezusa do krzewu winnego. „Tak jak krzew winny składa się z poszczególnych gałązek, tak Kościół składa się z wiernych. W krzewie winnym te gałązki kwitną i owocują dzięki połączeniu z krzewem, który zapewnia im soki żywotne. Jeżeli gałązka uschnie, odcina się ją, wyrzuca i spala. Naszym staraniem powinno być pozostanie żywymi i owocującymi gałązkami. A Chrystus jest źródłem naszej wiary i modlitwy” – podkreśla ks. Zygmunt. Homilia wygłoszona 2 maja 2021 roku

96. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – „Bóg wskrzesił Chrystusa z martwych, czego my jesteśmy świadkami”.

Dziś przypada trzecia niedziela po Wielkiejnocy, we wszystkich diecezjach w Polsce obchodzona jako Niedziela Biblijna. Na początku Mszy św. ks. Zygmunt przywołał piękną wypowiedź jednego z biblistów: „Pismo Święte jest to list Pana Boga do ludzi”. I dalej mówił nasz kaznodzieja: „Lubimy czytać listy, gorzej jest z ich pisaniem, ale dobrze byłoby to nasze zamiłowanie do czytania listów przenieść też na lekturę Pisma Świętego, bo w nim jest źródło naszej wiary”. Zapytał zebranych: „Czy mamy w domu Pismo Święte? Jak często je czytamy?”. Również i tej niedzieli ks. Zygmunt oparł swoją homilię na dzisiejszych czytaniach i Ewangelii, która mówi o wypełnianiu zapowiedzi Pisma Świętego. Rozpoczął od przywołania tragicznej historii z czasów, gdy był diakonem. Otóż podczas wakacyjnego wyjazdu seminarzystów jeden z kolegów utonął w morzu. Przykład ten miał uruchomić naszą wyobraźnie, by tym łatwiej odczuć, co działo się w sercach Apostołów po śmierci Pana Jezusa. W dzisiejszym świecie widać odrzucenie Boga i Jego praw, widać coraz bardziej rozprzestrzeniający się brak wiary. Dlatego dobrze byłoby, gdyby choć ta jedna myśl z dzisiejszej homilii ks. Zygmunta zapadła nam w serca – byśmy czytali Pismo Święte. Po to, by nie stracić wiary. Homilia wygłoszona 18 kwietnia 2021 roku

95. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego na Niedzielę Miłosierdzia Bożego. Homilia wygłoszona 11 kwietnia 2021 roku
94. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – “Ziarno, które wpadłszy w ziemię, obumrze, przynosi plon obfity” (J 12,24).

V Niedziela Wielkiego Postu. Już za tydzień w Kościele katolickim będziemy obchodzić Niedzielę Palmową, która rozpocznie najbardziej uroczysty okres w roku liturgicznym – Wielki Tydzień. Dzisiaj natomiast ks. Zygmunt pochyla się w homilii nad słowami z Ewangelii św. Jana: „Jeżeli ziarno pszenicy wypadłszy w ziemie, nie obumrze, zostanie tylko samo, a jeżeli obumrze, przynosi plon obfity”. Po czym przywołuje słowa św. Jana Ewangelisty: „Po tym poznaliśmy miłość, że On oddał za nas swoje życie. My też powinniśmy oddać życie za braci”. Nasz kaznodzieja, jak to ma w zwyczaju, przytacza liczne konkretne przykłady takich właśnie heroicznych postaw ludzi, którzy nie wahali się oddać życie za drugiego człowieka. Przywołuje m.in. postać św. Maksymiliana Maria Kolbego, bł. Jana Beyzyma nazywanego Apostołem Trędowatych, ks. Jana Noryśkiewicza czy matki, która poświęciła życie, by ratować swoje dziecko. Nazywa ich wszystkich „okruchami”, dającymi świadectwo naszej wierze. Bo to przecież powiedział sam Pan Jezus: „Nikt nie ma większej miłości, gdy ktoś życie swoje oddaje za braci”. W konkluzji kazania ks. Zygmunt zachęca nas, by ta niedziela była czasem refleksji i zastanowienia się nad swoim życiem. Homilia wygłoszona 21 marca 2021 roku

93. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – „Niespokojne jest serce człowieka, dopóki nie znajdzie Boga”.

IV Niedziela Wielkiego Postu, Laetare, zwana Niedzielą Różową od koloru szat liturgicznych. Pan Jezus w dzisiejszej Ewangelii powie nam takie zdanie: „Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne”. Czas Wielkiego Postu jest czasem zapatrzenia się w cierpiącego Chrystusa – mówi na wstępie Mszy Świętej ks. Zygmunt. W homilii przywołuje postacie, które do pewnego momentu odrzucały naukę Chrystusa, prowadząc niejednokrotnie grzeszne życie. Ostatecznie jednak „Bóg upolował ich duszę” i dzięki swojej łasce dokonał w ich sercu nawrócenia. Kazanie ks. Zygmunta trwa zaledwie 12 minut i warto je odsłuchać, poświęcić nieco czasu, zwłaszcza teraz, w trakcie Wielkiego Postu, by ułatwić sobie zbliżanie się do Boga, do Krzyża, o którym św. Jan Paweł II tak powiedział: „Krzyż nie jest znakiem śmierci, ale życia; nie rozczarowania, ale nadziei; nie klęski, ale zwycięstwa”. Kończąc, ks. Zygmunt przywołał piękny wiersz-modlitwę Juliana Tuwima: „Jeszcze się kiedyś rozsmucę, jeszcze do Ciebie powrócę, Chrystusie… Jeszcze tak strasznie zapłaczę, że przez łzy Ciebie zobaczę, Chrystusie…”. Homilia wygłoszona 14 marca 2021 roku

92. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – „Czas się wypełnił i bliskie jest Królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”.

Dziś w liturgii Kościoła zaczyna się I Niedziela Wielkiego Postu. Myślą przewodnią tej pierwszej niedzieli jest post i zmaganie Chrystusa z szatanem na pustyni oraz pokuta, post i nawrócenie wszystkich w Niego wierzących jako przygotowanie do corocznej Paschy. Ksiądz Zygmunt przypomina nam, że: „Pan Jezus na świat przyszedł jako człowiek, a człowiek podlega kuszeniu przez szatana. Jest to skutek pierwszego grzechu rodziców Adama i Ewy”. Pan Jezus daje nam przykład swoim życiem, udając się zaraz po chrzcie, który przyjął od Jana Chrzciciela, na pustynię, by przez czterdzieści dni i nocy trwać w umartwieniu, umacniając się duchowo przed rozpoczęciem misji głoszenia Królestwa Bożego. Jak powiedział ks. Zygmunt: „Jest to dla nas znak, że i my powinniśmy wykorzystać właściwie ten czas czterdziestu dni Wielkiego Postu, żeby go nie zmarnować i żeby Łaska Boża daremna w nas nie była”. Homilia wygłoszona 21 lutego 2021 roku

91. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – „Chrystus jest naszym lekarzem, On uzdrawia wszystkie nasze choroby”.

„W dzisiejszej w Ewangelii słyszymy, jak Pan Jezus uzdrawia człowieka trędowatego. Przy cym dla nas cennym pouczeniem jest postawa tego chorego, który przychodzi i nie krzyczy, nie domaga się, tylko spokojnie i cicho mówi: Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić. i Pan Jezus to robi, uzdrawia go z trądu. Jakie są nasze modlitwy? Czy my się też w ten sposób modlimy? Czy też mamy pretensje do Boga, bo zmówiliśmy w jakiejś intencji różaniec i Pan Bóg nas nie wysłuchał? Panie, Ty leczysz złamanych na duchu, ulecz i nasze serca” — ­powiedział na wstępie do Mszy św. ksiądz Zygmunt. Później, w homilii, odniósł się do tej zakaźnej choroby, jaką jest trąd. Ta choroba zawsze budziła lęk, przez co chorzy byli skazywani na życie w odosobnieniu. Ksiądz Zygmunt przywołał przykłady ludzi, którzy w naszych czasach nieśli i niosą bezinteresowną pomoc osobom chorym, ubogim i niejednokrotnie wykluczonym społecznie. Pan Jezus posługuje się dobrocią człowieka, żeby nadal działać wśród nas. Homilia wygłoszona 14 lutego 2021 roku

90. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – Msza św. o jedność chrześcijan w ramach Tygodnia Ekumenicznego.

Od kilkudziesięciu lat co roku między 18 a 25 stycznia, czyli między dawnym świętem katedry św. Piotra a świętem nawrócenia św. Pawła, chrześcijanie różnych wyznań spotykają się na całym świecie na ekumenicznych nabożeństwach i modlitwach. We wstępie do Mszy św. ksiądz Zygmunt powiedział: „Jedność chrześcijan w Kościele zależy od moralności, stylu życia każdego z nas. Im więcej będzie ludzi szlachetnych, dobrych, poświęcających się dla innych, tym szybciej dojdziemy do jedności”. W homilii powrócił wspomnieniem do swojej drugiej parafii w Kowalu, gdzie przez ponad 3 lata był prefektem, odpowiedzialnym m.in. za ministrantów. Miał ich pod opieką ponad trzydziestu i po latach aż siedmiu spośród nich zostało księżmi. To była dla ks. Zygmunta ogromna radość. W kazaniu padły też słowa papieża św. Jana XXIII, który zwołując obrady II Soboru Watykańskiego powiedział, że „Przemiana w Kościele nie jest możliwa, jeśli nie będzie połączona z otwarciem na innych chrześcijan”.  Ksiądz Zygmunt zacytował również papieża Benedykta XVI, który 21 stycznia 2009 roku podczas Audiencji Generalnej powiedział: „Módlmy się, aby Kościoły i wspólnoty kościelne nadal prowadziły dialog prawdy, niezbędny do położenia kresu różnicom, oraz dialog miłości, który jest warunkiem samego dialogu teologicznego i pomaga żyć razem dla wspólnego świadectwa. Pragnieniem naszego serca jest to, aby przybliżył się dzień pełnej jedności, gdy wszyscy uczniowie naszego jedynego Pana będą mogli nareszcie sprawować razem Eucharystię – Bożą ofiarę za życie i zbawienie świata. Przyzywajmy macierzyńskiego wstawiennictwa Maryi, aby pomogła wszystkim chrześcijanom pielęgnować bardziej uważne wsłuchiwanie się w Słowo Boże i intensywniejszą modlitwę o jedność”. Oba cytaty zasługują na naszą uwagę i pogłębioną refleksję. Homilia wygłoszona 24 stycznia 2021 roku

89. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Ty jesteś mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie (Mk 1, 11).

W pierwszą niedzielę po uroczystości Objawienia Pańskiego (Święto Trzech Króli) wspominamy chrzest Pana Jezusa w Jordanie. Podczas chrztu Jezus objawił się Izraelitom jako prawdziwy Mesjasz namaszczony Duchem Świętym. Temu tematowi ks. Zygmunt poświęcił w całości dzisiejsze, bardzo interesujące kazanie. Na wstępie do Mszy św. powiedział: „Kiedy św. Jan Paweł II stanął na francuskiej ziemi z pielgrzymką apostolską, postawił dramatyczne pytanie: Francjo, najstarsza córo Kościoła, co zrobiłaś ze swoim chrztem?  Każdy z nas mógłby zadać sobie w sercu to pytanie: „Co uczyniłem ze swoim chrztem?”. Jak tłumaczy ks. Zygmunt: „Chrzest jest początkiem, zalążkiem, nasieniem naszej wiary”. Przytoczył trzy przykłady z czasu, kiedy był jeszcze proboszczem w Grochowalsku. Nawiązał również do początków chrześcijaństwa, kiedy ludzie oddawali życie, zostając chrześcijanami, przyjmując chrzest święty. Dzisiaj wiele osób, szczególnie młodych, odchodzi od Kościoła i co gorsze, dokonuje aktu apostazji. Odchodzą od Ciała Chrystusowego, jakim jest Kościół święty, bo tak naprawdę nigdy go nie poznali i nie pozwolili zamieszkać w swoim sercu Jezusowi. Homilia wygłoszona 10 stycznia 2021 roku

88. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Niedziela „Gaudete”, czyli Niedziela Radości.

III niedziela Adwentu w Kościele nazywana jest Niedzielą „Gaudete”, czyli Niedzielą Radości. Czasem nazywa się ją również „Niedzielą różową”, gdyż jest to jeden z dwóch dni w roku, kiedy kapłan sprawuje liturgię w szatach koloru różowego. Ksiądz Zygmunt już na wstępie homilii zadaje pytanie: „Czy jesteśmy radośni? Czym jest radość w naszym życiu? Czy się nią dzielimy, żyjemy?”. Następnie odnosi się do obrazu współczesnego życia, podkreślając ze smutkiem zniewolenie dzisiejszego człowieka przez m.in. telewizję, komputery, media społecznościowe, galerie handlowe, nieodłączne smartfony, tablety itp. Zdarza się, że w codziennym życiu nie potrafimy już normalnie porozmawiać z drugim człowiekiem. Ksiądz Zygmunt w piękny sposób przywołuje swoje dzieciństwo spędzone na wsi i obraz tego, jak dawniej wyglądało życie, które doskonale pamięta. Jak mówi: „Skromniej się żyło, nie było takich luksusów jak teraz, ale ludzie byli szczęśliwsi”. W tym przedświątecznym okresie, kiedy chcemy nasze domy, prezenty, wieczerze dobrze przygotować, postawmy sobie pytanie, czy myślimy również o przygotowaniu naszych serc na spotkanie z Panem Jezusem? Ksiądz zwraca się do nas: „Czy zaplanowałeś spowiedź? Czy chcesz wysprzątać własne serce, żeby zrobić miejsce dla Boga, żeby Bóg mógł się w nim narodzić? Wtedy dopiero będziesz mógł przezywać prawdziwe Boże Narodzenie”. Warto się w te kapłańskie rady wsłuchać i do nich zastosować. Homilia wygłoszona 13 grudnia 2020 roku

87. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego (Łk 3,1-6).

II Niedziela Adwentu. Ponad dwa tysiące lat temu nad Jordanem Jan Chrzciciel wołał do swoich rodaków: „Przygotujcie drogę Panu…”, zapowiadając w ten sposób nadejście Mesjasza. „Jan Chrzciciel był ostatnim z proroków i przygotowywał naród żydowski na bezpośrednie spotkanie ze Zbawicielem” – powiedział w homilii ks. Zygmunt Majdziński. „Pośród was jest Ten, któremu ja nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów”. Jan Chrzciciel wzywa do nawrócenia, do gotowości na spotkanie ze Zbawicielem. Przychodzimy na Eucharystię, do źródła Bożej łaski, aby usłyszeć wołanie: „Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego”, bo przyjście Zbawiciela jest już bliskie. Wspólnie z Janem Chrzcicielem prostujmy drogi naszego życia dla Jezusa, który przychodzi do nas w tej Eucharystii. To kolejny już Adwent, jaki dane jest nam przeżyć, dlatego wykorzystajmy ten czas na uporządkowanie naszego serca i odnowienie naszej więzi z Panem Bogiem i bliźnim. To najważniejsze przesłanie i najcenniejsza rada, jaka jest nam potrzebna na ten czas. Homilia wygłoszona 6 grudnia 2020 roku

86. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.

W dzisiejszą niedzielę rozpoczynamy Adwent, który dla nas chrześcijan jest czasem radosnego oczekiwania na przyjście Pana Jezusa. Ksiądz Zygmunt już na wstępie Mszy św. zadał nam wiernym pytanie: „Czy potrafimy w dzisiejszych czasach czekać?”. Adwent bowiem ma nas uczyć czekania, spokojnego, rozważnego, tak jak Maryja czekała na przyjście Chrystusa. Czas Adwentu powinien być dla nas czasem przebudzeniem z naszego codziennego odrętwienia, marazmu. Ksiądz Zygmunt powołał się na słowa św. Jana Pawła II, który 22 października 1978 roku w dniu swojej inauguracji wołał: „Nie bójcie się przyjąć Chrystusa! Zaproście Chrystusa do swojego życia! Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi! Otwórzcie dla Jego mocy granice państw, systemów politycznych, rozległe dziedziny kultury, cywilizacji i otwórzcie dla Niego granice waszych serc”. I jak zapewnia w homilii ks. Zygmunt, tylko wtedy gdy zaprosimy Pana Jezusa, nasze życie nabierze blasku. Homilia wygłoszona 29 listopada 2020

85. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Oto jest Dom Boży i brama do nieba.

Ostatnia niedziela października w kalendarzu liturgicznym obchodzona jest jako rocznica konsekracji każdego z kościołów parafialnych, czyli oddania tych świątyń na wyłączną własność Panu Bogu. Świątynia to miejsce szczególne: tutaj „gromadzi się wspólnota chrześcijańska, aby słuchać słowa Bożego, zanosić modlitwy błagalne, wielbić Boga, a przede wszystkim sprawować sakramenty i gdzie przechowuje się Najświętszy Sakrament Eucharystii” (Dekret Kongregacji Sakramentów i Kultu Bożego z 29 maja 1977).To właśnie tutaj „ubodzy znajdują miłosierdzie, uciśnieni prawdziwą wolność, a wszyscy ludzie niech przyoblekają się w godność Twoich dzieci, aż osiągną szczęśliwie radość życia wiecznego w niebieskim Jeruzalem” (Obrzędy poświęcenia kościoła). Ksiądz Zygmunt przypomniał nam zgromadzonym na Eucharystii o odbytej w 1260 roku konsekracji naszego przyklasztornego kościoła, którym dziś opiekują się siostry urszulanki SJK. Powiedział: „Rocznica konsekracji skłania nas do zastanowienia i do refleksji nad tym, jaka jest rola kościoła jako obiektu sakralnego, jako budynku, dla kościoła jako wspólnoty wiernych”. Wspomniał o świętości Kościoła wynikającej z jego pochodzenia. „To Pan Jezus założył Kościół Boży. To Pan Jezus jest źródłem naszej wspólnoty, a Duch Święty nas umacnia i wspiera jako wspólnotę”. Zechciejmy posłuchać tej pięknej homilii, poświęconej Kościołowi, przeciw któremu tak wiele wrogich sił się dziś sprzysięgło na całym świecie. Homilia wygłoszona 25 października 2020 roku

84. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Przebaczenie Boga uwarunkowane przebaczeniem drugiemu człowiekowi (Mt 18,21-35).

W dzisiejszej homilii ks. Zygmunt mówi do zgromadzonych na niedzielnej Eucharystii o sprawie niezwykle trudnej i ważnej: o przebaczeniu. „Przebaczenie jest fundamentem chrześcijaństwa, gdzie nie ma przebaczenia, tam nie ma prawdziwej religijności” – mówi na początku Eucharystii ks. Zygmunt. W homilii przytacza różne przykłady odnoszące się do poruszanego tematu. Przywołuje fragment Krzyżaków Henryka Sienkiewicza, jak również słowa Jana Pawła II wypowiedziane w szpitalu, kilka dni po zamachu na jego życie: „Modlę się za brata, który mnie zranił, a któremu szczerze przebaczyłem”. Kto kocha, ten przebacza, mówi dalej w homilii ks. Zygmunt. Bez przebaczenia nie można iść za Jezusem. Nie można bowiem naśladować Jezusa, mając jednocześnie w sercu nienawiść do kogoś, w kim On żyje. Przebaczenie jest dla chrześcijan sprawą niezwykłej wagi. Homilia wygłoszona 13 września 2020 roku

83. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Miłuj tego, kto cię upomina, a tego kto cię chwali miej w nienawiści. Homilia wygłoszona 6 września 2020 roku

82. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Kto zachowuje naukę Chrystusa, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała (1J 2,5).

W dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus stawia przed nami bardzo trudne zadanie, bo mówi o miłości nieprzyjaciół: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą; błogosławcie tym, którzy was przeklinają i módlcie się za tych, którzy was oczerniają” (ŁK 6, 27-28). Ksiądz Zygmunt zwraca uwagę: „Gdyby ludzie wzięli sobie do serca słowa Pana Jezusa, świat by dzisiaj wyglądał zupełnie inaczej”. I dalej: „Przebaczenie jest religijnym obowiązkiem chrześcijanina. Każdy chrześcijanin codziennie modli się słowami Modlitwy Pańskiej, której nauczył nas Pan Jezus: Odpuść nam nasze winy, tak jak my odpuszczamy naszym winowajcom. I jeżeli my nie odpuścimy, to i Bóg nam nie przebaczy”. Kapłan wskazuje na Pana Jezusa, który wypełniał te słowa w swoim ziemskim życiu. „Kiedy Pan Jezus był przybity do krzyża i jeszcze mógł mówić, to modlił się i mówił: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. Przebaczył swoim oprawcom, bo nie miał nienawiści w sercu i modlił się, by Bóg im przebaczył”. Warto wsłuchać się w słowa dzisiejszego kazania i zastanowić się, szczególnie teraz, kiedy za kilka dni rozpocznie się Wielki Post, jak wyglądają nasze relacje z bliźnimi: rodzicami, współmałżonkiem, dziećmi, bratem, dziadkami, kolegami z pracy czy sąsiadem z ulicy. Czy naprawdę potrafimy żyć Chrystusową nauką? Czy może żyjemy jak obłudnicy, przed którymi przestrzega nas w Ewangelii Pan Jezus? Homilia wygłoszona 23 lutego 2020 roku

81. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego (Mt 5,20).

W dzisiejszej homilii ks. Zygmunt przywołuje słowa Pana Jezusa. które przypominają nam o wadze i wartości Bożych Przykazań. Na górze Synaj Mojżesz otrzymał od Boga kamienne tablice z Dekalogiem, czyli Dziesięciorgiem Przykazań, które odnoszą się do każdego człowieka w każdej epoce. Tymczasem dzisiejszy człowiek często Boże Przykazania odrzuca, przez co, jak mówi ks. Zygmunt: „Ponownie krzyżujemy naszego Pana. Często słyszymy, że czasy, w których żyjemy, są postępowe, że przykazania obowiązywały kiedyś, a dziś ludzie, którzy starają się ich przestrzegać, są zacofani – i to jest choroba współczesności. Przykazania Boże bowiem obowiązują cały czas i jak jest zapisane w Piśmie Świętym, że ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni”. Ksiądz Zygmunt przytacza konkretne przykłady ludzi, którzy pomimo osiągniętych sukcesów przegrywali swoje życie, ponieważ odrzucili Boga. Homilia wygłoszona 16 lutego 2020 roku

80. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Pan powiedział: ty pójdź za Mną. Przez zwyczajne, szare dni. Nie bój się, Ja będę z tobą. Niech nie będzie smutno ci.

Homilia dzisiejszej niedzieli poświęcona jest „Powołaniu przez Pana Jezusa pierwszych uczniów”. Jak wyjaśnia ks. Zygmunt: „Powołanie często rozumiemy w zawężonym znaczeniu jako powołanie do kapłaństwa, ale pojęcie to ma o wiele szerszy sens: może być powołanie do życia konsekrowanego, powołanie do życia w rodzinie, do bycia matką, ojcem. To też jest powołanie. Pan Jezus każdego z nas powołuje do czego innego, ale chce, żebyśmy współpracowali z Jego Łaską i dobrze swój dar powołania wykorzystali”. Dalej kaznodzieja przypomina nam postać bł. ks. Jerzego Popiełuszki, o którym mówi: „człowiek dobroci, modlitwy, kapłan z powołania”. Następnie przywołuje dobrych kapłanów, których Pan Bóg postawił na jego drodze i którzy mieli wpływ na jego postawę jako księdza. Powraca do czasów dzieciństwa, gdy do jego parafii przybył jako neoprezbiter ks. Czesław Rawski (sieradzanom znany później jako proboszcz kolegiaty sieradzkiej w latach 1998–2006). Ksiądz Zygmunt bardzo ciepło i życzliwie wspomina  ks. prałata Rawskiego, z którym się zaprzyjaźnił. Przywołuje swojego pierwszego proboszcza, gdy był wikariuszem we wsi Grzegorzew, ks. Jana Trzaskowskiego, także ks. Kazimierza Chłopeckiego, który okazał mu ogromną pomoc i wsparcie, gdy ks. Zygmunt zachorował przed laty na depresję i przez prawie rok nie mógł odprawiać Mszy św. Ksiądz Zygmunt podkreślił: „Pan Jezus powołuje do swojej służby zwykłych ludzi, nie aniołów”. Zapraszam wszystkich moich czytelników, by zechcieli poświęcić kilka minut na wysłuchanie pięknego kazania wygłoszonego przez ks. Zygmunta Majdzińskiego. Homilia wygłoszona 26 stycznia 2020 roku.

79. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Budujemy Kościół Boży między nami, między ludźmi. Budujemy Kościół Boży na całym świecie.

Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan przeżywamy co roku między 18 a 25 stycznia. To czas, gdy chrześcijanie różnych wyznań na całym świecie spotykają się na ekumenicznych nabożeństwach, modlitwach, konferencjach i koncertach. Ksiądz Zygmunt w homilii poddaje naszej rozwadze: „Czy my wszyscy, czy każdy z nas ma jakiś wpływ na to, że wspólnoty chrześcijańskie kiedyś się zjednoczą w jeden Kościół? To jest temat dzisiejszego rozważania. Jak my żyjemy, jak dajemy świadectwo swojej wiary”. Nasz kaznodzieja, jak to ma często w zwyczaju, przywołuje przykłady ze swojej wieloletniej posługi kapłańskiej. Tłumaczy nam, że człowieka nie poruszają wypowiadane często piękne słowa, nauczania, ale postawa dobroci, życzliwości. Jak mówi: „Gdzie jest dobroć, tam ludzkie serce lgnie”. W encyklice św. Jana Pawła II  O Działalności Ekumenicznej „Ut Unum Sint” papież napisał: Ekumenizm jest wymianą darów wspólnot wierzących. A abp Grzegorz Ryś, metropolita łódzki, powiedział, że: „Im bliżej będziemy Pana Jezusa, tym szybciej nastąpi zjednoczenie chrześcijan”. I to jest fundament, esencja na dzień dzisiejszy, by ten Tydzień Ekumeniczny, w którym trwamy, stał się refleksją nad naszą wiarą. Homilia wygłoszona 19 stycznia 2020 roku

78. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego (Mt 28,19-20)

Dzisiejsze święto jest wspomnieniem chrztu Pana Jezusa w Jordanie, podczas którego Bóg Ojciec objawił ludzkości, kim jest Jezus z Nazaretu. Zgromadziliśmy się dziś w przyklasztornym kościele pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Sieradzu, żeby wyznać, iż Jezus jest umiłowanym Synem Boga i prawdziwym Barankiem, który gładzi grzechy świata. Jako przybrane dzieci Boże uznajemy nasze grzechy i żałujemy za nie, abyśmy mieli udział w ofierze Chrystusa i Kościoła. Jezus, przyjmując chrzest z rąk Jana Chrzciciela, uniżył się i stanął w gronie grzeszników. Przez swą pokorę zgładził grzechy świata. „Sakrament chrztu czyni nas dziećmi Bożymi i przez chrzest zaczynamy życie Boże, życie łaski i życie duchowe” – powiedział na wstępie rozpoczynającej się Eucharystii ks. Zygmunt. Zachęcił nas, byśmy starali się współpracować z łaską Bożą każdego dnia: „Człowiek sam marnieje i ginie, tylko łaska Boża może nas wspomagać”. W homilii kaznodzieja odniósł się do chrztu dzieci, do ich wychowywania i przekazywania wiary w Boga przez rodziców: „Dziecku trzeba dać dobry przykład. Dziecko trzeba dobrze wychować, własnym życiem codziennie świadczyć, żeby to dziecko miało się od kogo uczyć, jak być dobrym”. Homilia wygłoszona 12 stycznia 2020 roku.

77. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Słowo Chrystusa niech w was przebywa z całym swym bogactwem: z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez psalmy, hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach (Kol 3)

Druga niedziela po Narodzeniu Pańskim – to niedziela Słowa. Ksiądz Zygmunt na początku Eucharystii przywołuje słowa Ewangelii wg. św. Jana „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało”. I dodaje: „Bóg jest Słowem, Bóg wypowiedział słowo i świat powstał, a gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg wypowiedział słowo i to Słowo stało się ciałem w łonie Maryi Dziewicy, i to jest prawda, którą należy rozważać i zgłębiać”. Dalej poddawał pod rozwagę: „Słowo może być dobre, ale może być i słowo złe. Słowem można pocieszyć załamanego, zniechęconego człowieka, podnieść go na duchu, podtrzymać, ale też słowem można zabić, mówiąc słowa złe – można dobić zniechęconego człowieka”. Kaznodzieja odniósł się również do współczesnej kultury słowa, zwracając uwagę na wypowiadanie, często przez samych rodziców, wulgaryzmów w obecności swoich dzieci. Zdarza się, niestety, coraz częściej, że także sztuka wystawiana dzisiaj w teatrach nie niesie z sobą żadnych wartości, a niejednokrotnie skupia się na obrażaniu i wyszydzaniu Boga. Nie inaczej jest również z programami rozrywkowymi emitowanymi w telewizji. Umiejmy prosić Chrystusa jako Słowo wcielone, abyśmy potrafili dobrze posługiwać się słowami w naszym codziennym życiu. Homilia wygłoszona 5 stycznia 2020 roku.

76. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Kto szanuje matkę, jakby skarby gromadził. Kto czci ojca, radość mieć będzie z dzieci, a w czasie modlitwy swej będzie wysłuchany (Syr 3,3-5).

Dzisiejsza niedziela – to niedziela Najświętszej Rodziny z Nazaretu, Jezusa, Maryi i Józefa. Zachęca nas ona do wpatrzenia się w przykład Rodziny, która żyła tak jak my, przeżywając wszelkie trudności i doświadczenia dnia codziennego. Jak podkreśla ks. Zygmunt: „Jedno jest istotne, że w Najświętszej Rodzinie był obecny Pan Jezus i dlatego wszelkie doświadczenia Maryja i Józef mogli znosić z poświęceniem i z radością”. I dodaje: „Nam również potrzeba w naszych rodzinach obecności Chrystusa, szczególnie dzisiaj, kiedy jest tak wiele chorych, rozbitych rodzin w naszym społeczeństwie”. W homilii mowa jest również o szacunku, jaki powinniśmy okazywać rodzicom. Kiedy nadejdzie starość, choroba, byśmy potrafili się nimi godnie zaopiekować, tak jak oni dbali o nas i pielęgnowali, gdyśmy byli mali, troszcząc się, by nam niczego nie brakowało. Kaznodzieja powołuje się na badania australijskich naukowców, którzy po pięciu latach badań prowadzonych na tysiącach par i rodzin doszli do wniosku, że: „rodziny, które mają czworo lub więcej dzieci, są najszczęśliwsze, najbardziej świadomie i w pełny sposób przeżywają swoje człowieczeństwo”. Niestety, dzisiaj – jak możemy sami zaobserwować, co podkreśla i ks. Zygmunt – że „panuje tendencja do zamykania się na życie, ograniczania życia”. Homilia wygłoszona 29 grudnia 2019 roku.

75. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Nie było miejsca dla Ciebie w Betlejem w żadnej gospodzie i narodziłeś się, Jezu, w stajni, w ubóstwie i chłodzie… Homilia wygłoszona podczas Pasterki w Boże Narodzenie 25 grudnia 2019 roku
74. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Przybądź, o Panie, Tyś jest królem chwały.

Już za dwa dni będziemy obchodzić wigilię Bożego Narodzenia. Przyjście na świat Mesjasza, Jezusa Chrystusa jest bliskie, dlatego trwamy wszyscy w radosnym oczekiwaniu. Dzisiaj przypada ostatnia, czwarta Niedziela Adwentu, która jest Niedzielą Zaufania. Ewangelia ukazuje nam męża zaufania, św. Józefa – człowieka głębokiej wiary. „Nasze życie wyglądałoby zupełnie inaczej, gdybyśmy wierzyli tak, jak wierzył św. Józef” – mówi nam na początku Eucharystii ks. Zygmunt. A w trakcie homilii: „Ewangelista św. Mateusz ukazuje Józefa jako tego niezbędnego człowieka, który będzie uczestniczył w dziele zbawienia”. (…) „Pan Bóg dał Maryi męża, który okazał się godnym opiekunem przyszłego Mesjasza” (…) „Trzeba nam takiej postawy, jaką miał św. Józef – zawierzenia Bogu do końca”. Usłyszeliśmy o świadectwie Marty i Marka, rodziców dwójki dzieci, którzy dowiedzieli się, że ich kolejne dziecko urodzi się z zespołem Downa. Lekarz zachęcał ich, by dokonali aborcji. Jednak małżeństwo zaufało Panu Bogu i wybrało życie, a ów malec, Karolek, stał się ich największą radością. Ks. Zygmunt przestrzegając przed metodą in-vitro, zachęca, byśmy byli posłuszni woli Bożej w procesie przekazywania życia; zawsze wzorując się na postawie zaufania i posłuszeństwa św. Józefa. Homilia wygłoszona 22 grudnia 2019 roku.

73. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Przybądź o Panie, bo czekamy, Twego przyjścia wyglądamy, bo źle nam żyć bez Ciebie.

Po kilkunastotygodniowej przerwie spowodowanej operacją biodra i jego rehabilitacją – do służby Bogu i ludziom powrócił ks. Zygmunt Majdziński. Cieszymy się i dziękujemy Panu Bogu za to, że proces leczenia przebiegł bez komplikacji. Dzisiejsza niedziela jest trzecią Niedzielą Adwentu, nazywaną Gaudete, niedzielą radości i poświęcona jest św. Janowi Chrzcicielowi. To dla nas, chrześcijan, czas jeszcze gorliwszego wyczekiwania przyjścia na świat Jezusa Chrystusa. Ksiądz Zygmunt przypomniał nam postać św. Jana Chrzciciela, mówiąc, że: „Świat potrzebuje dzisiaj ludzi z charakterem, a nie niewolników smartfonów, internetu i różnych narkotyków”. (…) „Dzisiaj im więcej mówi się o wolności, tym więcej widzimy ludzi zniewolonych, niewolników, a dlaczego tak jest ? Bo człowiek odrzucił Boga, a to Bóg cementuje i hartuje nasz charakter, tylko On może obdarzyć nas wewnętrzną wolnością”. Kaznodzieja wskazuje, że św. Jan Chrzciciel jest dla nas wzorem człowieka z charakterem, o którym Pan Jezus powiedział: „Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela”. Homilia wygłoszona 15 grudnia 2019 roku.

72. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Nikt nie jest tak biedny, żeby nie mógł pomóc drugiemu człowiekowi.

W dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus ukazuje nam przypowieść o bogatym człowieku i Łazarzu. Ma nas ona uwrażliwić na cierpienie, biedę i potrzeby drugiego człowieka. Ksiądz Zygmunt bardzo mocno podkreśla coraz większą w dzisiejszym świecie obojętność i brak miłości bliźniego. Ostrzega, że to jest największym grzechem człowieka – brak miłości, miłosierdzia i nienawiść, będąca fundamentem wszelkiego o zła. „Żeby pomóc człowiekowi w potrzebie, nie trzeba być bardzo bogatym, tylko zachować wrażliwość w sercu” – mówi ks. Zygmunt. „Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40). A więc jeśli pomagamy drugiemu człowiekowi, to tak jakbyśmy pomagali samemu Chrystusowi, bo On zawsze utożsamia się z biednymi i ubogimi. Ks. Zygmunt mówi o takiej właśnie chrześcijańskiej postawie świadczenia pomocy najbardziej potrzebującym, wskazując na działalność naszych sióstr urszulanek, które opiekują się trzydziestoma sześcioma niepełnosprawnymi dziećmi. Również i my, ludzie świeccy, nie bądźmy obojętni na los drugiego człowieka, ale czyńmy dobro i miłosierdzie, bo jak powiedział św. Jan od Krzyża: „Przy końcu życia będziemy sądzeni z miłości”. Homilia wygłoszona 29 września 2019.

71. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Życie jest cudowne, jeśli zachowa się oczy i dusze otwarte na Boga.

Ksiądz Zygmunt przypomina nam, że jako chrześcijanie nie powinniśmy być zgnuśniali, ospali, smutni, ale tacy, by nasze życie religijne zapalało innych. Każe spojrzeć np. na sposób, w jaki przeżywamy Eucharystię, gdzie „Chrystus zstępuje na ołtarz, przychodzi do naszych serc”. Często nie potrafimy przeżywać naszego chrześcijaństwa radośnie, sprawiając niemal wrażenie, jakby udział we Mszy św. był dla nas jakąś karą. We właściwy sobie bezpośredni sposób ks. Zygmunt zachęca nas, byśmy przyjrzeli się sobie podczas tej Eucharystii, czy promieniuje z nas pogoda i wewnętrzna radość. Zachęca nas również do wspierania różnych akcji charytatywnych, pomagania słabszym i biednym, a przestrzega przed zbytnim koncentrowaniem się na gromadzeniu dóbr materialnych. Mówi nam, że: „Nie bogactwo świadczy o naszej moralności, życiu, wartości, ale to co jest w sercu”. Homilia wygłoszona 22 września 2019 roku.

70. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Radość z nawrócenia grzesznika.

Dzisiejsze niedzielne rozważanie ks. Zygmunt opiera na fragmencie z Ewangelii św. Łukasza, mówiącym o radości z nawrócenia grzesznika. Słyszymy przypowieść o pasterzu, który mając sto owiec, idzie szukać jednej zagubionej, a kiedy ją znajdzie, cieszy się nią bardziej niż całym pozostałym stadem. „To jest właśnie radość Królestwa Bożego, że mając daną nam przez Boga wolną wolę, możemy nawet odejść od Niego, ale największą radością w niebie jest to, gdy człowiek powraca do Boga”, powiedział ks. Zygmunt. „Pan Jezus zawsze daje nam szansę. Jest gotów nas przyjąć nawet po latach błądzenia”. Na koniec ksiądz przywołał słowa jednej z pieśni, które śpiewał, gdy będąc młodzieńcem, chodził na piesze pielgrzymki: Wielka radość jest w niebie, gdy się grzesznik nawraca. / Pan jest naszym Pasterzem, winy nasze wybacza. Warto posłuchać homilii ks. Zygmunta i czasami zwolnić tempo naszego życia, by zastanowić się, dokąd tak naprawdę zmierzamy. Homilia wygłoszona 15 września 2019 roku.

69. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych (Mt 11,25-30).

Na wstępie Eucharystii ks. Zygmunt wspomina obchodzoną dzisiaj 80. rocznicę wybuchu II wojny światowej. Zachęca nas do modlitwy za Ojczyznę, żeby dobro zwyciężało w sercach Polaków, bowiem pokój na świecie jest sumą pokoju ludzkich serc, dlatego każdy grzech wprowadza podziały między ludźmi. W homilii natomiast słyszymy pouczenie, żeby człowiek nie stawiał siebie w centrum życia i świata. Ksiądz przywołuje postać św. Jana Chrzciciela, który mówił: „Ja mam się umniejszać, a Jezus ma się wywyższać, ma wzrastać” – takie powinno być też nasze życie, życie każdego człowieka. Ksiądz Zygmunt mówi również o pysze i pokorze człowieka. Pokora to życie w prawdzie, o którą trzeba się nieustannie modlić, bo duch pokory jest darem Bożym, łaską, znakiem, że Bóg nas wspiera. Homilia wygłoszona 1 września 2019 roku

68. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką (Ps 90).

Ksiądz Zygmunt swoją homilię rozpoczyna od przytoczenia listu św. Pawła do Kolosan, w którym pisze: „Bracia: Jeśli razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus, zasiadający po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi.” Kol 3, 1-4. Na tym fragmencie ks. Zygmunt opiera swoją homilię wskazując, że człowiek w coraz to większym stopniu staje się niewolnikiem dóbr materialnych i mamony. Homilia wygłoszona 4 sierpnia 2019 roku.

67. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego: Zatrzymaj się na chwilę, odetchnij pięknem świata. / Zatrzymaj się na chwilę, zauważ swego brata./ Zatrzymaj się na chwilę, nad tym co w sercu kryjesz./ Zatrzymaj się na chwilę i pomyśl – po co żyjesz.

Tą piękną i znaną piosenką pielgrzymkową ks. Zygmunt rozpoczął swoją homilię. W dalszej części przywołał postać św. Benedykta z Nursji, głoszącego zasadę: Ora et labora – Módl się i pracuj. Jest to złota zasada, która ukazuje człowiekowi sposób na dobre życie. Ks. Zygmunt powiedział nam, że należy zachować odpowiednie proporcje: nie można żyć samą modlitwą ani też samą pracą – jedno z drugim musi się wzajemnie uzupełniać. Na poparcie tego przedstawił przykłady obu skrajności, zaczerpnięte z jego kapłańskiego życia. Homilia wygłoszona 21 lipca 2019 roku.

66. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego skupione na ewangelicznej przypowieści o miłosiernym Samarytaninie.

Ksiądz stawia pod rozwagę pytanie: Kto jest moim bliźnim? Czy bliźni to jest przyjaciel? Może tak być, ale bliźni to także każdy przypadkowo spotkany człowiek, każdy jest moim bliźnim. Czy to będzie czarnoskóry, czy Francuz, Niemiec czy Polak, wszyscy jesteśmy dla siebie bliźnimi, a bliźnich – jak wskazuje Jezus – należy wspierać i im pomagać. Ksiądz Zygmunt szczególnie mocno podkreślił współczesną obojętność człowieka wobec drugiego człowieka, podając z życia wzięte przykłady. „Obojętność jest najbardziej zagrażającą dzisiejszemu światu chorobą cywilizacyjną” – powiedział. Homilia wygłoszona 14 lipca 2019 roku.