Ewangelizacja ks. Zygmunta Majdzińskiego

Sieradz, 7 września 2018
aktualizacja: 25 października 2020

Ks. Zygmunt Majdziński, rektor kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Sieradzu

W dzisiejszych zsekularyzowanych czasach nie jest łatwo mówić o wierze i o tym, jaką rolę odgrywa w naszym życiu Bóg. A przecież jako chrześcijanie mamy wręcz obowiązek głoszenia słowem i życiem prawdy o Jezusie Chrystusie. Kiedy strona Sieradz-Praga.pl trafiła w 2004 roku do sieci, nie wiedziałem jeszcze, w jakim kierunku będzie się rozwijała i czy w ogóle starczy mi zapału do jej prowadzenia. Potem jednak przyszedł rok 2005, kiedy zmarł nasz umiłowany papież św. Jan Paweł II i tego samego roku w sierpniu po raz pierwszy wziąłem udział w pieszej sieradzkiej pielgrzymce na Jasną Górę. Odtąd stopniowo coraz więcej miejsca na stronie poświęcałem tematyce wiary.

A jednak z czasem czegoś mi na niej zaczęło brakować. Nieraz bowiem potrzeba czasu, by człowiek w pełni odkrył piękno wypływające z nauki Pana Jezusa, która winna stanowić sens i radość życia. W moim przypadku oznaczało to coraz większe pragnienie, by poprzez stronę internetową jak najszerzej otworzyć się na Boga i tym pięknem, które nie wszyscy jeszcze odkryli, dzielić się z innymi.

Spacerując po mojej rodzinnej Pradze, często spotykam różnych ludzi, z którymi niejednokrotnie zamieniam kilka słów. I tak kiedyś podczas spaceru spotkałem księdza Zygmunta Majdzińskiego, który pełni posługę kapłańską w pobliskim klasztorze. Ksiądz Zygmunt lubi spędzać wolny od obowiązków czas na długich samotnych spacerach, pieszych lub na rowerze.

Przypominam sobie, jak swego czasu wybrałem się na niedzielną Mszę św. do klasztoru Sióstr Urszulanek SJK oddalonego o kilkadziesiąt metrów od Pragi i usłyszałem pierwsze kazanie ks. Zygmunta. Byłem pod wielkim wrażeniem tego, jak w sposób prosty, bezpośredni, a jednocześnie bogaty w przesłanie i życiowe doświadczenie można mówić o Bogu i Jego Kościele. Z czasem w moim sercu zrodziło się pragnienie, by te głoszone wiernym kazania nagrywać. I odtąd robię to systematycznie i z wielką radością. Pragnę, by tak pięknie głoszona nauka nie tylko nie została zapomniana, ale i żebyśmy umieli nią na co dzień żyć, by na końcu naszej ziemskiej wędrówki spotkać Tego, który nas tak bardzo umiłował.

Samotny spacer często pozwala nam jeszcze głębiej rozmyślać o Panu Bogu; fot. 24 października 2014

Ksiądz Zygmunt Majdziński od ponad 20 lat jest rektorem XIII-wiecznego kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Sieradzu. Kościół ten przylega bezpośrednio do podominikańskiego klasztoru należącego dzisiaj do Zgromadzenia Sióstr Urszulanek SJK. Ksiądz rektor pełni również posługę wśród ludzi chorych w starym szpitalu im. św. Józefa, jak i w sieradzkim hospicjum, gdzie zanosi terminalnie chorym ludziom pociechę religijną i Pana Jezusa. W tych miejscach również często się spotykaliśmy, szczególnie w sieradzkim hospicjum, gdzie byłem swego czasu wolontariuszem.

Ktoś może zapytać, co w postawie i kazaniach ks. Zygmunta jest takiego szczególnego, że postanowiłem, by właśnie ten Kapłan przybliżał nam naukę Jezusa Chrystusa. Może to, że nauczając, używa języka pięknego, ale prostego, zrozumiałego dla każdego człowieka. Jest przy tym bardzo autentyczny. Powraca w swoich kazaniach do lat młodości, mówi o dzieciństwie spędzonym na wsi, o swoim niespodziewanym powołaniu kapłańskim. Nie wstydzi się tego, że od wielu lat zmaga się z ciężką chorobą, którą jest depresja. O swoich zmarłych rodzicach wypowiada się z ogromnym szacunkiem i nigdy nie powie o nich „matka” czy „ojciec”, lecz zawsze „mamusia” i „tatuś”. W swych homiliach jest bardzo bezpośredni i szczery, aż czasem wierni nie potrafią zapanować nad „pozytywnym uśmiechem”, kiedy przywołuje różne historie i swoje spostrzeżenia. Zarazem jednak widać, jak szerokim wachlarzem lektur posługuje się ks. Zygmunt. Cytuje dzieła historyczne, biografie, pamiętniki. Przekazuje myśli ludzi mądrych, żyjących w różnych wiekach, a przepełnionych miłością do Boga i Ojczyzny. Nie unika też mówienia o tym, czego dzisiejsi księża na ogół unikają, bojąc się posądzenia o nienowoczesność – o grzechu, winie, karze wiecznej, piekle i szatanie. Milczenie o tym usypia dusze chrześcijan i infantylizuje obraz Boga, jako dobrego, wyrozumiałego dziadunia. A nasz Pan i Stwórca jest dobry, jest miłosierny, ale zarazem zostawił nam przykazania i w Piśmie Świętym oraz licznych objawieniach wyraźnie mówi o tym, co czeka zatwardziałych grzeszników.

Kiedy poznałem bliżej ks. Zygmunta, zobaczyłem w nim również człowieka modlitwy i przekonałem się, jak bardzo zawierzył swoje życie Panu Bogu. Mam w pamięci nasze niedawne spotkanie, na które przyszedłem troszkę przed czasem. Ksiądz Zygmunt otworzył mi drzwi swojego mieszkania, zaprosił do środka, ale zarazem przeprosił, mówiąc, że jest w trakcie odmawiania brewiarza i żebym troszkę poczekał, aż skończy. Widziałem, jak przy swoim niewielkim biurku odmawia brewiarz, a gdy skończył, przeżegnał się i go ucałował. Zapadło mi w serce, że ks. Zygmunt nie odłożył modlitwy na później, lecz ją dokończył, stawiając w ten sposób Pana Boga na pierwszym miejscu.

Ksiądz Zygmunt Majdziński należy do tych kapłanów, którzy stronią od przepychu, wszelkich ziemskich tytułów, nie otacza się politykami i wpływowymi ludźmi. Jedyne, czym chce się chlubić i szczycić, jest Jezus Chrystus. Żyje bardzo skromnie w swoim malutkim mieszkaniu, do którego wchodzi się z klasztornego krużganka, i tam wypełnia swoją misję, którą zlecił mu Pan Bóg. Za takim prawdziwym kapłanem chce się podążać każdego dnia i za takich księży należy szczególnie dziękować Panu Bogu, że swoją postawą i świadectwem życia ukazują nam wiernym, jak należy żyć.

Coraz częściej staram się różne wydarzenia z życia Kościoła, które są celebrowane w klasztorze, uwieczniać na zdjęciach. To dla mnie wielki zaszczyt i radość, że mogę tam być z moim aparatem fotograficznym. Poniżej pragnę zaprezentować kilka zdjęć ukazujących postać ks. Zygmunta Majdzińskiego podczas jego kapłańskiej posługi.

========================================================================================================

Ksiądz kapelan Zygmunt Majdziński odprawia w Dzień Zaduszny Mszę świętą w zabytkowej kaplicy szpitalnej znajdującej się w „starym szpitalu” im. św. Józefa w Sieradzu; fot. 2 listopada 2011
Uroczystego poświęcenia figury Matki Bożej Niepokalanej, znajdującej się na terenie starego szpitala Świętego Józefa w Sieradzu, w obecności personelu, jak i zaproszonych gości, dokonał ks. Zygmunt Majdziński, kapelan Sióstr Urszulanek SJK; fot. 8 września 2016

Ksiądz Zygmunt Majdziński głoszący kazanie podczas Bożonarodzeniowej Pasterki w kościele klasztornym. Kazania można posłuchać na stronie internetowej Sieradz-Praga.pl; fot. 25 grudnia 2017
Ksiądz Zygmunt ma w zwyczaju przed rozpoczynającą się Mszą św. i tuż po jej zakończeniu pozdrowić dzieci. Na zdjęciu gratuluje dwóm chłopcom, którzy dotrwali do końca Mszy św. bożonarodzeniowej; fot. 25 grudnia 2017
Sakrament pokuty i pojednania jest darem Chrystusa zmartwychwstałego, który przekazał Apostołom, mówiąc: „Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,22-23).; fot. 30 marca 2018
Ksiądz Zygmunt szczególnym szacunkiem darzy osoby chore i niepełnosprawne, które często potrzebują pomocy najbliższych; fot. 25 marca 2018
To nie człowiek sprawia, że chleb i wino stają się Ciałem i Krwią Chrystusa, ale sam Chrystus. Kapłan jedynie, reprezentując Chrystusa, wypowiada słowa wypowiedziane w czasie Ostatniej Wieczerzy. Skuteczność tych słów i łaska pochodzą od Boga; fot. 4 marca 2018
Ksiądz Zygmunt podczas procesji eucharystycznej niesie Pana Jezusa ukrytego w Przenajświętszym Sakramencie; fot. 4 marca 2018

Podczas I Niedzieli Adwentu ks. Zygmunt Majdziński odprawił Mszę św. wraz z ks. dr. Tadeuszem Miłkiem, emerytowanym wieloletnim proboszczem parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Sieradzu. Adwent to czas radosnego oczekiwania przyjścia na świat Jezusa Chrystusa; fot. 2 grudnia 2018
Dziecięca asysta w przepięknych sieradzkich strojach wraz ze swoimi opiekunkami złożyły ks. Zygmuntowi Majdzińskiemu bukiet kwiatów i moc życzeń z okazji Jego imienin i urodzin. Od lewej: s. Priscilla Biesiacka i s. Janina Świniarska, które wkładają całe swoje serce, by dzieci należące do klasztornej asysty wyglądały jak najpiękniej. Chłopczyk z lewej strony to mój pięcioletni bratanek Filipek, a najmniejsza dziewczynka to jego siostra Maja, która niedawno skończyła dwa latka; fot. 5 maja 2019

========================================================================================================

Dzisiaj, pomimo różnych udogodnień współczesnego świata, nasze życie religijne często schodzi na dalszy plan, tak że dla Pana Boga nie mamy już czasu. Brakuje czasu na niedzielną Eucharystię, również na to, by wziąć za dnia do ręki Pismo Święte i karmić się Słowem Bożym. Mnie osobiście trudno sobie wyobrazić, bym w niedzielę nie poszedł do kościoła – może dlatego, że byłem wraz z bratem przez rodziców i babcię tak wychowany, iż niedziela była zawsze poświęcona Panu Bogu.

Mam ogromną nadzieję, że ta zakładka – tak bliska mojemu sercu – będzie jedną z tych, którą najliczniej będziecie odwiedzać na stronie internetowej. Wierzę, drodzy Czytelnicy, że znajdziecie trochę czasu, czy to w domu, czy może podczas podróży, spaceru, na odsłuchanie chociaż jednego z kazań ks. Zygmunta Majdzińskiego i że potem będziecie do nich stale powracać. Proszę Was również na koniec o modlitwę o powołania kapłańskie i zakonne, by nigdy nie zabrakło świętych kapłanów, którzy będą nam udzielać sakramentów świętych i wyjaśniać Ewangelię Chrystusa, tak jak to czyni w swojej codziennej posłudze ks. Zygmunt Majdziński. Również i my, ludzie świeccy, mamy obowiązek dawania świadectwa wiary nie tylko od święta, ale każdego dnia. Mamy chlubić się Jezusem, który jest prawdziwym Synem Bożym i On ma być dla nas Drogą prowadzącą do zbawienia.

Łukasz Piotrowski

***

Homilie wygłoszone podczas niedzielnych nabożeństw przez ks. Zygmunta Majdzińskiego, rektora kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Sieradzu

 

85. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Oto jest Dom Boży i brama do nieba.

Ostatnia niedziela października w kalendarzu liturgicznym obchodzona jest jako rocznica konsekracji każdego z kościołów parafialnych, czyli oddania tych świątyń na wyłączną własność Panu Bogu. Świątynia to miejsce szczególne: tutaj „gromadzi się wspólnota chrześcijańska, aby słuchać słowa Bożego, zanosić modlitwy błagalne, wielbić Boga, a przede wszystkim sprawować sakramenty i gdzie przechowuje się Najświętszy Sakrament Eucharystii” (Dekret Kongregacji Sakramentów i Kultu Bożego z 29 maja 1977).To właśnie tutaj „ubodzy znajdują miłosierdzie, uciśnieni prawdziwą wolność, a wszyscy ludzie niech przyoblekają się w godność Twoich dzieci, aż osiągną szczęśliwie radość życia wiecznego w niebieskim Jeruzalem” (Obrzędy poświęcenia kościoła). Ksiądz Zygmunt przypomniał nam zgromadzonym na Eucharystii o odbytej w 1260 roku konsekracji naszego przyklasztornego kościoła, którym dziś opiekują się siostry urszulanki SJK. Powiedział: „Rocznica konsekracji skłania nas do zastanowienia i do refleksji nad tym, jaka jest rola kościoła jako obiektu sakralnego, jako budynku, dla kościoła jako wspólnoty wiernych”. Wspomniał o świętości Kościoła wynikającej z jego pochodzenia. „To Pan Jezus założył Kościół Boży. To Pan Jezus jest źródłem naszej wspólnoty, a Duch Święty nas umacnia i wspiera jako wspólnotę”. Zechciejmy posłuchać tej pięknej homilii, poświęconej Kościołowi, przeciw któremu tak wiele wrogich sił się dziś sprzysięgło na całym świecie. Homilia wygłoszona 25 października 2020 roku

84. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Przebaczenie Boga uwarunkowane przebaczeniem drugiemu człowiekowi (Mt 18,21-35).

W dzisiejszej homilii ks. Zygmunt mówi do zgromadzonych na niedzielnej Eucharystii o sprawie niezwykle trudnej i ważnej: o przebaczeniu. „Przebaczenie jest fundamentem chrześcijaństwa, gdzie nie ma przebaczenia, tam nie ma prawdziwej religijności” – mówi na początku Eucharystii ks. Zygmunt. W homilii przytacza różne przykłady odnoszące się do poruszanego tematu. Przywołuje fragment Krzyżaków Henryka Sienkiewicza, jak również słowa Jana Pawła II wypowiedziane w szpitalu, kilka dni po zamachu na jego życie: „Modlę się za brata, który mnie zranił, a któremu szczerze przebaczyłem”. Kto kocha, ten przebacza, mówi dalej w homilii ks. Zygmunt. Bez przebaczenia nie można iść za Jezusem. Nie można bowiem naśladować Jezusa, mając jednocześnie w sercu nienawiść do kogoś, w kim On żyje. Przebaczenie jest dla chrześcijan sprawą niezwykłej wagi. Homilia wygłoszona 13 września 2020 roku

83. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Miłuj tego, kto cię upomina, a tego kto cię chwali miej w nienawiści.

Homilia wygłoszona 6 września 2020 roku

82. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Kto zachowuje naukę Chrystusa, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała (1J 2,5).

W dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus stawia przed nami bardzo trudne zadanie, bo mówi o miłości nieprzyjaciół: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą; błogosławcie tym, którzy was przeklinają i módlcie się za tych, którzy was oczerniają” (ŁK 6, 27-28). Ksiądz Zygmunt zwraca uwagę: „Gdyby ludzie wzięli sobie do serca słowa Pana Jezusa, świat by dzisiaj wyglądał zupełnie inaczej”. I dalej: „Przebaczenie jest religijnym obowiązkiem chrześcijanina. Każdy chrześcijanin codziennie modli się słowami Modlitwy Pańskiej, której nauczył nas Pan Jezus: Odpuść nam nasze winy, tak jak my odpuszczamy naszym winowajcom. I jeżeli my nie odpuścimy, to i Bóg nam nie przebaczy”. Kapłan wskazuje na Pana Jezusa, który wypełniał te słowa w swoim ziemskim życiu. „Kiedy Pan Jezus był przybity do krzyża i jeszcze mógł mówić, to modlił się i mówił: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. Przebaczył swoim oprawcom, bo nie miał nienawiści w sercu i modlił się, by Bóg im przebaczył”. Warto wsłuchać się w słowa dzisiejszego kazania i zastanowić się, szczególnie teraz, kiedy za kilka dni rozpocznie się Wielki Post, jak wyglądają nasze relacje z bliźnimi: rodzicami, współmałżonkiem, dziećmi, bratem, dziadkami, kolegami z pracy czy sąsiadem z ulicy. Czy naprawdę potrafimy żyć Chrystusową nauką? Czy może żyjemy jak obłudnicy, przed którymi przestrzega nas w Ewangelii Pan Jezus? Homilia wygłoszona 23 lutego 2020 roku

81. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego (Mt 5,20).

W dzisiejszej homilii ks. Zygmunt przywołuje słowa Pana Jezusa. które przypominają nam o wadze i wartości Bożych Przykazań. Na górze Synaj Mojżesz otrzymał od Boga kamienne tablice z Dekalogiem, czyli Dziesięciorgiem Przykazań, które odnoszą się do każdego człowieka w każdej epoce. Tymczasem dzisiejszy człowiek często Boże Przykazania odrzuca, przez co, jak mówi ks. Zygmunt: „Ponownie krzyżujemy naszego Pana. Często słyszymy, że czasy, w których żyjemy, są postępowe, że przykazania obowiązywały kiedyś, a dziś ludzie, którzy starają się ich przestrzegać, są zacofani – i to jest choroba współczesności. Przykazania Boże bowiem obowiązują cały czas i jak jest zapisane w Piśmie Świętym, że ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni”. Ksiądz Zygmunt przytacza konkretne przykłady ludzi, którzy pomimo osiągniętych sukcesów przegrywali swoje życie, ponieważ odrzucili Boga. Homilia wygłoszona 16 lutego 2020 roku

80. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Pan powiedział: ty pójdź za Mną. Przez zwyczajne, szare dni. Nie bój się, Ja będę z tobą. Niech nie będzie smutno ci.

Homilia dzisiejszej niedzieli poświęcona jest „Powołaniu przez Pana Jezusa pierwszych uczniów”. Jak wyjaśnia ks. Zygmunt: „Powołanie często rozumiemy w zawężonym znaczeniu jako powołanie do kapłaństwa, ale pojęcie to ma o wiele szerszy sens: może być powołanie do życia konsekrowanego, powołanie do życia w rodzinie, do bycia matką, ojcem. To też jest powołanie. Pan Jezus każdego z nas powołuje do czego innego, ale chce, żebyśmy współpracowali z Jego Łaską i dobrze swój dar powołania wykorzystali”. Dalej kaznodzieja przypomina nam postać bł. ks. Jerzego Popiełuszki, o którym mówi: „człowiek dobroci, modlitwy, kapłan z powołania”. Następnie przywołuje dobrych kapłanów, których Pan Bóg postawił na jego drodze i którzy mieli wpływ na jego postawę jako księdza. Powraca do czasów dzieciństwa, gdy do jego parafii przybył jako neoprezbiter ks. Czesław Rawski (sieradzanom znany później jako proboszcz kolegiaty sieradzkiej w latach 1998–2006). Ksiądz Zygmunt bardzo ciepło i życzliwie wspomina  ks. prałata Rawskiego, z którym się zaprzyjaźnił. Przywołuje swojego pierwszego proboszcza, gdy był wikariuszem we wsi Grzegorzew, ks. Jana Trzaskowskiego, także ks. Kazimierza Chłopeckiego, który okazał mu ogromną pomoc i wsparcie, gdy ks. Zygmunt zachorował przed laty na depresję i przez prawie rok nie mógł odprawiać Mszy św. Ksiądz Zygmunt podkreślił: „Pan Jezus powołuje do swojej służby zwykłych ludzi, nie aniołów”. Zapraszam wszystkich moich czytelników, by zechcieli poświęcić kilka minut na wysłuchanie pięknego kazania wygłoszonego przez ks. Zygmunta Majdzińskiego. Homilia wygłoszona 26 stycznia 2020 roku.

79. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Budujemy Kościół Boży między nami, między ludźmi. Budujemy Kościół Boży na całym świecie.

Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan przeżywamy co roku między 18 a 25 stycznia. To czas, gdy chrześcijanie różnych wyznań na całym świecie spotykają się na ekumenicznych nabożeństwach, modlitwach, konferencjach i koncertach. Ksiądz Zygmunt w homilii poddaje naszej rozwadze: „Czy my wszyscy, czy każdy z nas ma jakiś wpływ na to, że wspólnoty chrześcijańskie kiedyś się zjednoczą w jeden Kościół? To jest temat dzisiejszego rozważania. Jak my żyjemy, jak dajemy świadectwo swojej wiary”. Nasz kaznodzieja, jak to ma często w zwyczaju, przywołuje przykłady ze swojej wieloletniej posługi kapłańskiej. Tłumaczy nam, że człowieka nie poruszają wypowiadane często piękne słowa, nauczania, ale postawa dobroci, życzliwości. Jak mówi: „Gdzie jest dobroć, tam ludzkie serce lgnie”. W encyklice św. Jana Pawła II  O Działalności Ekumenicznej „Ut Unum Sint” papież napisał: Ekumenizm jest wymianą darów wspólnot wierzących. A abp Grzegorz Ryś, metropolita łódzki, powiedział, że: „Im bliżej będziemy Pana Jezusa, tym szybciej nastąpi zjednoczenie chrześcijan”. I to jest fundament, esencja na dzień dzisiejszy, by ten Tydzień Ekumeniczny, w którym trwamy, stał się refleksją nad naszą wiarą. Homilia wygłoszona 19 stycznia 2020 roku

78. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego (Mt 28,19-20)

Dzisiejsze święto jest wspomnieniem chrztu Pana Jezusa w Jordanie, podczas którego Bóg Ojciec objawił ludzkości, kim jest Jezus z Nazaretu. Zgromadziliśmy się dziś w przyklasztornym kościele pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Sieradzu, żeby wyznać, iż Jezus jest umiłowanym Synem Boga i prawdziwym Barankiem, który gładzi grzechy świata. Jako przybrane dzieci Boże uznajemy nasze grzechy i żałujemy za nie, abyśmy mieli udział w ofierze Chrystusa i Kościoła. Jezus, przyjmując chrzest z rąk Jana Chrzciciela, uniżył się i stanął w gronie grzeszników. Przez swą pokorę zgładził grzechy świata. „Sakrament chrztu czyni nas dziećmi Bożymi i przez chrzest zaczynamy życie Boże, życie łaski i życie duchowe” – powiedział na wstępie rozpoczynającej się Eucharystii ks. Zygmunt. Zachęcił nas, byśmy starali się współpracować z łaską Bożą każdego dnia: „Człowiek sam marnieje i ginie, tylko łaska Boża może nas wspomagać”. W homilii kaznodzieja odniósł się do chrztu dzieci, do ich wychowywania i przekazywania wiary w Boga przez rodziców: „Dziecku trzeba dać dobry przykład. Dziecko trzeba dobrze wychować, własnym życiem codziennie świadczyć, żeby to dziecko miało się od kogo uczyć, jak być dobrym”. Homilia wygłoszona 12 stycznia 2020 roku.

77. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Słowo Chrystusa niech w was przebywa z całym swym bogactwem: z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez psalmy, hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach (Kol 3)

Druga niedziela po Narodzeniu Pańskim – to niedziela Słowa. Ksiądz Zygmunt na początku Eucharystii przywołuje słowa Ewangelii wg. św. Jana „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało”. I dodaje: „Bóg jest Słowem, Bóg wypowiedział słowo i świat powstał, a gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg wypowiedział słowo i to Słowo stało się ciałem w łonie Maryi Dziewicy, i to jest prawda, którą należy rozważać i zgłębiać”. Dalej poddawał pod rozwagę: „Słowo może być dobre, ale może być i słowo złe. Słowem można pocieszyć załamanego, zniechęconego człowieka, podnieść go na duchu, podtrzymać, ale też słowem można zabić, mówiąc słowa złe – można dobić zniechęconego człowieka”. Kaznodzieja odniósł się również do współczesnej kultury słowa, zwracając uwagę na wypowiadanie, często przez samych rodziców, wulgaryzmów w obecności swoich dzieci. Zdarza się, niestety, coraz częściej, że także sztuka wystawiana dzisiaj w teatrach nie niesie z sobą żadnych wartości, a niejednokrotnie skupia się na obrażaniu i wyszydzaniu Boga. Nie inaczej jest również z programami rozrywkowymi emitowanymi w telewizji. Umiejmy prosić Chrystusa jako Słowo wcielone, abyśmy potrafili dobrze posługiwać się słowami w naszym codziennym życiu. Homilia wygłoszona 5 stycznia 2020 roku.

76. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Kto szanuje matkę, jakby skarby gromadził. Kto czci ojca, radość mieć będzie z dzieci, a w czasie modlitwy swej będzie wysłuchany (Syr 3,3-5).

Dzisiejsza niedziela – to niedziela Najświętszej Rodziny z Nazaretu, Jezusa, Maryi i Józefa. Zachęca nas ona do wpatrzenia się w przykład Rodziny, która żyła tak jak my, przeżywając wszelkie trudności i doświadczenia dnia codziennego. Jak podkreśla ks. Zygmunt: „Jedno jest istotne, że w Najświętszej Rodzinie był obecny Pan Jezus i dlatego wszelkie doświadczenia Maryja i Józef mogli znosić z poświęceniem i z radością”. I dodaje: „Nam również potrzeba w naszych rodzinach obecności Chrystusa, szczególnie dzisiaj, kiedy jest tak wiele chorych, rozbitych rodzin w naszym społeczeństwie”. W homilii mowa jest również o szacunku, jaki powinniśmy okazywać rodzicom. Kiedy nadejdzie starość, choroba, byśmy potrafili się nimi godnie zaopiekować, tak jak oni dbali o nas i pielęgnowali, gdyśmy byli mali, troszcząc się, by nam niczego nie brakowało. Kaznodzieja powołuje się na badania australijskich naukowców, którzy po pięciu latach badań prowadzonych na tysiącach par i rodzin doszli do wniosku, że: „rodziny, które mają czworo lub więcej dzieci, są najszczęśliwsze, najbardziej świadomie i w pełny sposób przeżywają swoje człowieczeństwo”. Niestety, dzisiaj – jak możemy sami zaobserwować, co podkreśla i ks. Zygmunt – że „panuje tendencja do zamykania się na życie, ograniczania życia”. Homilia wygłoszona 29 grudnia 2019 roku.

75. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Nie było miejsca dla Ciebie w Betlejem w żadnej gospodzie i narodziłeś się, Jezu, w stajni, w ubóstwie i chłodzie… Homilia wygłoszona podczas Pasterki w Boże Narodzenie 25 grudnia 2019 roku
74. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Przybądź, o Panie, Tyś jest królem chwały.

Już za dwa dni będziemy obchodzić wigilię Bożego Narodzenia. Przyjście na świat Mesjasza, Jezusa Chrystusa jest bliskie, dlatego trwamy wszyscy w radosnym oczekiwaniu. Dzisiaj przypada ostatnia, czwarta Niedziela Adwentu, która jest Niedzielą Zaufania. Ewangelia ukazuje nam męża zaufania, św. Józefa – człowieka głębokiej wiary. „Nasze życie wyglądałoby zupełnie inaczej, gdybyśmy wierzyli tak, jak wierzył św. Józef” – mówi nam na początku Eucharystii ks. Zygmunt. A w trakcie homilii: „Ewangelista św. Mateusz ukazuje Józefa jako tego niezbędnego człowieka, który będzie uczestniczył w dziele zbawienia”. (…) „Pan Bóg dał Maryi męża, który okazał się godnym opiekunem przyszłego Mesjasza” (…) „Trzeba nam takiej postawy, jaką miał św. Józef – zawierzenia Bogu do końca”. Usłyszeliśmy o świadectwie Marty i Marka, rodziców dwójki dzieci, którzy dowiedzieli się, że ich kolejne dziecko urodzi się z zespołem Downa. Lekarz zachęcał ich, by dokonali aborcji. Jednak małżeństwo zaufało Panu Bogu i wybrało życie, a ów malec, Karolek, stał się ich największą radością. Ks. Zygmunt przestrzegając przed metodą in-vitro, zachęca, byśmy byli posłuszni woli Bożej w procesie przekazywania życia; zawsze wzorując się na postawie zaufania i posłuszeństwa św. Józefa. Homilia wygłoszona 22 grudnia 2019 roku.

73. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Przybądź o Panie, bo czekamy, Twego przyjścia wyglądamy, bo źle nam żyć bez Ciebie.

Po kilkunastotygodniowej przerwie spowodowanej operacją biodra i jego rehabilitacją – do służby Bogu i ludziom powrócił ks. Zygmunt Majdziński. Cieszymy się i dziękujemy Panu Bogu za to, że proces leczenia przebiegł bez komplikacji. Dzisiejsza niedziela jest trzecią Niedzielą Adwentu, nazywaną Gaudete, niedzielą radości i poświęcona jest św. Janowi Chrzcicielowi. To dla nas, chrześcijan, czas jeszcze gorliwszego wyczekiwania przyjścia na świat Jezusa Chrystusa. Ksiądz Zygmunt przypomniał nam postać św. Jana Chrzciciela, mówiąc, że: „Świat potrzebuje dzisiaj ludzi z charakterem, a nie niewolników smartfonów, internetu i różnych narkotyków”. (…) „Dzisiaj im więcej mówi się o wolności, tym więcej widzimy ludzi zniewolonych, niewolników, a dlaczego tak jest ? Bo człowiek odrzucił Boga, a to Bóg cementuje i hartuje nasz charakter, tylko On może obdarzyć nas wewnętrzną wolnością”. Kaznodzieja wskazuje, że św. Jan Chrzciciel jest dla nas wzorem człowieka z charakterem, o którym Pan Jezus powiedział: „Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela”. Homilia wygłoszona 15 grudnia 2019 roku.

72. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Nikt nie jest tak biedny, żeby nie mógł pomóc drugiemu człowiekowi.

W dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus ukazuje nam przypowieść o bogatym człowieku i Łazarzu. Ma nas ona uwrażliwić na cierpienie, biedę i potrzeby drugiego człowieka. Ksiądz Zygmunt bardzo mocno podkreśla coraz większą w dzisiejszym świecie obojętność i brak miłości bliźniego. Ostrzega, że to jest największym grzechem człowieka – brak miłości, miłosierdzia i nienawiść, będąca fundamentem wszelkiego o zła. „Żeby pomóc człowiekowi w potrzebie, nie trzeba być bardzo bogatym, tylko zachować wrażliwość w sercu” – mówi ks. Zygmunt. „Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40). A więc jeśli pomagamy drugiemu człowiekowi, to tak jakbyśmy pomagali samemu Chrystusowi, bo On zawsze utożsamia się z biednymi i ubogimi. Ks. Zygmunt mówi o takiej właśnie chrześcijańskiej postawie świadczenia pomocy najbardziej potrzebującym, wskazując na działalność naszych sióstr urszulanek, które opiekują się trzydziestoma sześcioma niepełnosprawnymi dziećmi. Również i my, ludzie świeccy, nie bądźmy obojętni na los drugiego człowieka, ale czyńmy dobro i miłosierdzie, bo jak powiedział św. Jan od Krzyża: „Przy końcu życia będziemy sądzeni z miłości”. Homilia wygłoszona 29 września 2019.

71. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Życie jest cudowne, jeśli zachowa się oczy i dusze otwarte na Boga.

Ksiądz Zygmunt przypomina nam, że jako chrześcijanie nie powinniśmy być zgnuśniali, ospali, smutni, ale tacy, by nasze życie religijne zapalało innych. Każe spojrzeć np. na sposób, w jaki przeżywamy Eucharystię, gdzie „Chrystus zstępuje na ołtarz, przychodzi do naszych serc”. Często nie potrafimy przeżywać naszego chrześcijaństwa radośnie, sprawiając niemal wrażenie, jakby udział we Mszy św. był dla nas jakąś karą. We właściwy sobie bezpośredni sposób ks. Zygmunt zachęca nas, byśmy przyjrzeli się sobie podczas tej Eucharystii, czy promieniuje z nas pogoda i wewnętrzna radość. Zachęca nas również do wspierania różnych akcji charytatywnych, pomagania słabszym i biednym, a przestrzega przed zbytnim koncentrowaniem się na gromadzeniu dóbr materialnych. Mówi nam, że: „Nie bogactwo świadczy o naszej moralności, życiu, wartości, ale to co jest w sercu”. Homilia wygłoszona 22 września 2019 roku.

70. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Radość z nawrócenia grzesznika.

Dzisiejsze niedzielne rozważanie ks. Zygmunt opiera na fragmencie z Ewangelii św. Łukasza, mówiącym o radości z nawrócenia grzesznika. Słyszymy przypowieść o pasterzu, który mając sto owiec, idzie szukać jednej zagubionej, a kiedy ją znajdzie, cieszy się nią bardziej niż całym pozostałym stadem. „To jest właśnie radość Królestwa Bożego, że mając daną nam przez Boga wolną wolę, możemy nawet odejść od Niego, ale największą radością w niebie jest to, gdy człowiek powraca do Boga”, powiedział ks. Zygmunt. „Pan Jezus zawsze daje nam szansę. Jest gotów nas przyjąć nawet po latach błądzenia”. Na koniec ksiądz przywołał słowa jednej z pieśni, które śpiewał, gdy będąc młodzieńcem, chodził na piesze pielgrzymki: Wielka radość jest w niebie, gdy się grzesznik nawraca. / Pan jest naszym Pasterzem, winy nasze wybacza. Warto posłuchać homilii ks. Zygmunta i czasami zwolnić tempo naszego życia, by zastanowić się, dokąd tak naprawdę zmierzamy. Homilia wygłoszona 15 września 2019 roku.

69. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych (Mt 11,25-30).

Na wstępie Eucharystii ks. Zygmunt wspomina obchodzoną dzisiaj 80. rocznicę wybuchu II wojny światowej. Zachęca nas do modlitwy za Ojczyznę, żeby dobro zwyciężało w sercach Polaków, bowiem pokój na świecie jest sumą pokoju ludzkich serc, dlatego każdy grzech wprowadza podziały między ludźmi. W homilii natomiast słyszymy pouczenie, żeby człowiek nie stawiał siebie w centrum życia i świata. Ksiądz przywołuje postać św. Jana Chrzciciela, który mówił: „Ja mam się umniejszać, a Jezus ma się wywyższać, ma wzrastać” – takie powinno być też nasze życie, życie każdego człowieka. Ksiądz Zygmunt mówi również o pysze i pokorze człowieka. Pokora to życie w prawdzie, o którą trzeba się nieustannie modlić, bo duch pokory jest darem Bożym, łaską, znakiem, że Bóg nas wspiera. Homilia wygłoszona 1 września 2019 roku

68. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego – pt. Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką (Ps 90).

Ksiądz Zygmunt swoją homilię rozpoczyna od przytoczenia listu św. Pawła do Kolosan, w którym pisze: „Bracia: Jeśli razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus, zasiadający po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi.” Kol 3, 1-4. Na tym fragmencie ks. Zygmunt opiera swoją homilię wskazując, że człowiek w coraz to większym stopniu staje się niewolnikiem dóbr materialnych i mamony. Homilia wygłoszona 4 sierpnia 2019 roku.

67. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego: Zatrzymaj się na chwilę, odetchnij pięknem świata. / Zatrzymaj się na chwilę, zauważ swego brata./ Zatrzymaj się na chwilę, nad tym co w sercu kryjesz./ Zatrzymaj się na chwilę i pomyśl – po co żyjesz.

Tą piękną i znaną piosenką pielgrzymkową ks. Zygmunt rozpoczął swoją homilię. W dalszej części przywołał postać św. Benedykta z Nursji, głoszącego zasadę: Ora et labora – Módl się i pracuj. Jest to złota zasada, która ukazuje człowiekowi sposób na dobre życie. Ks. Zygmunt powiedział nam, że należy zachować odpowiednie proporcje: nie można żyć samą modlitwą ani też samą pracą – jedno z drugim musi się wzajemnie uzupełniać. Na poparcie tego przedstawił przykłady obu skrajności, zaczerpnięte z jego kapłańskiego życia. Homilia wygłoszona 21 lipca 2019 roku.

66. Nauczanie ks. Zygmunta Majdzińskiego skupione na ewangelicznej przypowieści o miłosiernym Samarytaninie.

Ksiądz stawia pod rozwagę pytanie: Kto jest moim bliźnim? Czy bliźni to jest przyjaciel? Może tak być, ale bliźni to także każdy przypadkowo spotkany człowiek, każdy jest moim bliźnim. Czy to będzie czarnoskóry, czy Francuz, Niemiec czy Polak, wszyscy jesteśmy dla siebie bliźnimi, a bliźnich – jak wskazuje Jezus – należy wspierać i im pomagać. Ksiądz Zygmunt szczególnie mocno podkreślił współczesną obojętność człowieka wobec drugiego człowieka, podając z życia wzięte przykłady. „Obojętność jest najbardziej zagrażającą dzisiejszemu światu chorobą cywilizacyjną” – powiedział. Homilia wygłoszona 14 lipca 2019 roku.