Tom VI – 365 myśli świętych i błogosławionych Kościoła katolickiego…

„Piękno tej świątyni zachęca nas, abyśmy coraz bardziej uczyli się od naszego Mistrza i Pana sztuki życia według Jego Ewangelii. Gdy «podnosimy oczy ku Niemu», Ukrzyżowanemu i Zmartwychwstałemu, zobowiążmy się podnosić oblicze tych, którzy leżą w prochu (por. 1 Sm 2, 8). I pokażmy w ten sposób, że Sagrada Família jest najwyższym kościołem świata nie po to, aby wyróżniać się w światowych rankingach, lecz aby prowadzić kroki Ludu Bożego pielgrzymującego na tej ziemi Katalonii – z krzyżem, który oświetla drogę, jak lampa zapalona w oczekiwaniu na powrót Oblubieńca” (papież Leon XIV).

„Ta świątynia Świętej Rodziny przypomina inną budowlę wzniesioną z żywych kamieni: chrześcijańską rodzinę” (papież św. Jan Paweł II).

„Święta Eucharystia to Jezus Chrystus wczoraj, dziś i jutro” (św. Piotr Julian Eymard).

„Jak bardzo mnie kochała i o ile bardziej cierpiała rodząc mnie do życia duchowego niż wtedy, gdy mnie wydawała na świat” (św. Augustyn o swojej matce św. Monice).

Jezus: „Tak jest z wszystkimi, którzy przychodzą do Mego domu i do Mej Matki. Ona ich przyjmuje i sprawia, że czują się jak w domu i na swoim prawdziwym miejscu. Moja Matka otwiera swoje serce dla każdego, kto jest Mi bratem i siostrą, przyjmując ich jako swoje dzieci. Przyjdzie dzień, gdy ludzkość zrozumie Jej wyjątkową rolę w dziele zbawienia dusz” (fragment z książki pt. „Oczami Jezusa” autorstwa Carvera Alana Amesa).

„Błogosławieni, którzy są wytrwali. Błogosławiona dusza, która zawierzy się Panu, wyrzekając się swych zamysłów: ona będzie królową” (św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego, Mała Arabka).

„Im bardziej dusza jest przeniknięta Męką Pana, tym bardziej zdecydowanie raduje się niczym innym, jak krzyżem Jezusa Chrystusa” (św. Paweł od Krzyża).

„† Doskonała nigdy nie będziesz tu na ziemi, bo jesteś człowiekiem. Ale jesteś w drodze do doskonałości. Podążaj nią. Doskonałością Ja jestem. Im będziesz bardziej zjednoczona ze Mną, tym doskonalsza będziesz się stawać. Ufaj i nie ustawaj w podążaniu za Mną. – Co jest najważniejsze na tej drodze, by się nie potknąć? † Potknięcia cię nie ominą. Potrzebna jest wytrwałość. Pragnij dojść do Światła, które widzisz oczyma duszy, a którym Ja jestem, a dojdziesz. Pragnij i ufaj, a spełni się. Tyle razy wystarczało tylko twoje pragnienie i otrzymywałaś… Czy sądzisz, że teraz może być inaczej?” (Pan Jezus do Alicji Lenczewskiej, mistyczki).

Jezus: „Adorujcie Mnie, a blask Mojego Eucharystycznego Oblicza odmieni oblicze ziemi”(In Sinu Jesu, duchowy dziennik benedyktyńskiego mnicha).

„Teraz i dzisiaj Chrystus żyje, kocha nas i ofiarowuje nam swoje Serce jako źródło naszego odkupienia. W każdym momencie jesteśmy objęci i cały świat jest ogarnięty miłością tego Serca, które «tak bardzo umiłowało ludzi», a które tak mało jest kochane” (papież św. Jan Paweł II).

„Nie przestawaj się modlić. Modlitwa jest jak niewidzialna nić, która łączy twoją duszę z Sercem Boga. Choć czasem wydaje się, że niebo milczy, każda prośba dociera do samego serca Pana, który zna twoje zmagania i łzy” (ks. Dolindo Ruotolo, Sługa Boży).

„Przez ziemię szedłem do ziemi” (św. Augustyn z Hippony).

„Tylko krzyże dadzą pewność w dniu sądu. Kiedy nadejdzie ten dzień, jakże będziemy szczęśliwi z powodu naszego bólu, dumni z naszych upokorzeń i bogaci w nasze ofiary” (św. Jan Maria Vianney z Ars).

„Żyjemy dlatego, ponieważ jesteśmy wpisani w pamięć Boga. W pamięci Boga nie jesteśmy cieniem, czystym «wspomnieniem», ale bycie w pamięci Boga znaczy: żyć, żyć w pełni, być w pełni sobą” (papież Benedykt XVI).

„Tożsamość żołnierza kształtuje wielkoduszność, duch służby, wysokie aspiracje i głębokie uczucia. Ale wartości te wymagają fundamentu, daru łaski zdolnego do podsycania miłości aż do całkowitego poświęcenia. Dlatego też należy inspirować kodeksy, normy i misje życia wojskowego Ewangelią, aby w służbie bezpieczeństwa i pokoju dobro wspólne narodów zawsze było na pierwszym miejscu” (papież Leon XIV).

„Jeśli się głęboko uniżycie i uznacie, że jesteście nicością i na nic nie zasługujecie, to Bóg obficie wam udzieli Swoich łask. Jeżeli zaś będziecie się wynosić i uważać, że jesteście kimś, usunie się On od was i pozostawi was w waszej nędzy” (św. Augustyn z Hippony).

„Bądźcie radośni, naprawdę radośni. Życie prawdziwego chrześcijanina powinno być nie kończącym się świętem, preludium radości wiecznej” (św. Teofan Vénard).

Jezus: „Każdego z nich słuchała z uwagą, tak jak gdyby była zakochana w każdym ich słowie. Miłość Mojej Matki sprawiała, że uczniowie Moi zachowywali się tak swobodnie w Jej towarzystwie. Uśmiechałem się na myśl o tym, jak kiedyś tą miłością będzie darzyć wszystkich ludzi i jak każdego będzie wysłuchiwać, tak jak matka słucha swego dziecka. Myślałem o tym, jak blisko będzie każdego po to, by pomagać. Widziałem także, jak Jej czysta miłość dotykała tych, którzy byli blisko Niej, i jak napełniała ich serca radością. Jakiż to dar Ojciec Mój uczynił światu w osobie Mej Matki, dar dla każdego, dar, który każdy winien dostrzec i za który każdy winien dziękować” (fragment z książki pt. „Oczami Jezusa” autorstwa Carvera Alana Amesa).

„Żyjemy w świecie emocji. Nie kierujemy się już wiarą, nie kierujemy się już rozumem. Kierujemy się emocjami” (bł. abp Fulton J. Sheen).

Jezus do Św. Brygidy Szwedzkiej: „Uznają Mnie oni nieomal za sędziego niegodziwego. Istotnie, niegodziwy byłby sędzia, który przez miłosierdzie zwalniałyby bez kary niegodziwców, tak że jeszcze bardziej gnębiliby sprawiedliwych. Ja jednak jestem sędzią sprawiedliwym i miłosiernym, zatem nie pozostawię bez kary nawet najmniejszego z grzechów ani bez nagrody – najmniejszego dobra”.

„Wezwał nas i wyświęcił przez biskupa – Kościół. Bo w rzeczy samej: nikt sam nie odważyłby się zostać sługą Chrystusa, wejść w ciągły kontakt z Najwyższym! Nikt nie miałby odwagi obarczać się ciężarem sumień, przyjmując przez to samotność świętą i tajemniczą!” (papież św. Jan Paweł II).

„Za znoszenie dla Boga cierpień na ziemi, które właściwie trwają tylko chwilę, obdarzy nas Boski Majestat w niebie bezkresnym i wiecznym dobrem, bo samym sobą, swoją pięknością i chwałą […]” (św. Jan od Krzyża).

„Kościół istniał zanim jeszcze Piotr, Jakub, Jan czy inni apostołowie zaczęli wierzyć w Chrystusa. Zaistniał on już wtedy, gdy Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami, gdyż w tym momencie Jezus przyjął ludzką naturę i stał się «człowiekiem wzorcowym», według którego Bóg zaczął kształtować człowieka mocą swej miłości i łaski” (bł. abp Fulton J. Sheen).

„Bardzo ważne, by połączyć mądrość dziadków i entuzjazm młodych. To kluczowa sprawa, zwłaszcza w dobie kryzysu gospodarczego i społecznego, przez który przechodzi obecnie ludzkość” (papież Franciszek).

„Eucharystia jest lekarstwem nieśmiertelności, antidotum na śmierć” (św. Ignacy Antiocheński).

„Przez Najświętszą Maryję Pannę przyszedł Jezus Chrystus na świat i przez Nią też chce w świecie panować” (św. Ludwik Maria Grignion de Montfort).

„I wam Różaniec pomoże, ludzie starsi, czekający na powołanie do królestwa niebieskiego. Nieraz widzimy, jak tym, których Bóg już do siebie powołał, kładzie się do rąk Różaniec święty. Jest to jakby legitymacja. Idziemy do Ojca w imię Jezusa i Jego Matki” (bł. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia).

„W pobliżu Najświętszego Sakramentu radują się zasmuceni, prości ludzie stają się mądrymi, silni słabymi, a bogatymi ubodzy” (św. Alfons Maria Liguori).

„Kiedy biorę się do pracy, staram się to czynić w duchowej komunii z Maryją” (bł. Maria Kandyda od Eucharystii).

„Moje są niebiosa i moja jest ziemia, moi są ludzie… i sam Bóg jest mój i dla mnie” (św. Jan od Krzyża).

„Wiara pozwala nam stać się jednością z Chrystusem, jak łączy członki ciała z głową, i włącza nas w nurt Jego życia. Tym sposobem wiara w Ukrzyżowanego – żywa wiara, idąca w parze z miłującym oddaniem – jest dla nas bramą do życia i początkiem przyszłej chwały; dlatego Krzyż stanowi nasz jedyny tytuł do chluby” (św. Teresa Benedykta od Krzyża, Edyta Stein).

„Od św. Jakuba możemy nauczyć się gotowości przyjęcia powołania, które daje nam Pan, nawet gdy domaga się od nas pozostawienia łodzi ludzkiego bezpieczeństwa” (papież Benedykt XVI).

„Kiedy Jezus przychodzi do duszy ze Świętą Komunią, wnosi w nią wszelkie dobro, wszelką łaskę” (św. Alfons Maria Liguori).

„Wdowi grosz dany za życia z miłości do Boga więcej znaczy dla wieczności niż katedra pełna złota podarowana po śmierci” (św. Albert Wielki).

„Wychowanie jest sprawą serca” (św. Jan Bosko).

„Człowiek został stworzony po to, aby Boga, Pana naszego: poznawał, chwalił, czcił i Jemu służył, a przez to zbawił swoją duszę” (św. Ignacy Loyola).

„…skoro wspólnie z Nim cierpimy, to po to, aby wspólnie mieć udział w chwale” (List św. Pawła do Rzymian 8,17).

„Modlitwa jest oddechem duszy; bez niej dusza umiera” (Enrichetta Beltrame Quattrocchi, Służebnica Boża).

„Życie piękne ma człowiek wtedy, kiedy jest otwarty na Boga” (bł. Edmund Bojanowski).

„Bóg prowadzi duszę drogą, której ona sama nie zna” (św. Jan od Krzyża).

„Jeśli chcemy czynić postępy w służbie Bogu, musimy rozpoczynać każdy dzień naszego życia z nową pasją” (św. Karol Boromeusz).

„Tak jak najmniejszy promyk światła jest jedynie namiastką jasności i żaru słońca, tak też prawda i miłość mają swój początek w Bogu” (bł. abp Fulton J. Sheen).

„Oto odpowiedź na pytanie: «Czy Maryja miała inne dzieci poza Jezusem?» Oczywiście! Ma ich miliony. Jednak nie są to dzieci według ciała. Tylko On został zrodzony z ciała; pozostali narodzili się z Niej duchowo” (bł. abp Fulton J. Sheen).

„Chylę głowę przed powstańcami, którzy w nierównej walce nie szczędzili krwi i własnego życia dla Ojczyzny. Choć w ostatecznym rozrachunku na skutek braku odpowiednich środków i z powodu zewnętrznych uwarunkowań ponieśli militarną klęskę, ich czyn na zawsze pozostanie w narodowej pamięci jako najwyższy wyraz patriotyzmu. Jak wiele musiało być miłości do Ojczyzny w sercach tych, którzy nie zważając na młody, często jeszcze dziecięcy wiek, na całe życie, które otwierało się przed nimi, szli na barykady w imię osobistej i wspólnej wolności” (papież św. Jan Paweł II).

„To, co jako chrześcijanin jestem winien Bogu, to wdzięczność” (św. Josemaria Escrivá de Balaguer).

„Każde dziecko to potencjalny dworzanin w królestwie Boga. Zadaniem rodziców jest brać te żywe kamienie z kamieniołomu ludzkości, szlifować je i wygładzać życzliwą dyscypliną, rzeźbić Bożą prawdą, aż staną się kamieniami tworzącymi świątynię Boga, której architektem jest miłość” (bł. abp Fulton J. Sheen).

„Kapłan. To prawda, że musi sprawować sakramenty z godnością i powagą. Nade wszystko jednak jest człowiekiem posłanym przez Boga do ludzi. Musi mieć wewnętrzną motywację swego posłannictwa. Musi być człowiekiem żywej wiary. Musi być człowiekiem oddanym braciom jako ten, kto służy. Musi być naśladowcą Chrystusa – Dobrego Pasterza, który oddaje życie za owce. Kapłani są powołani do uczestniczenia w największej tajemnicy na ziemi. Muszą troszczyć się o cnotliwe życie. Muszą być pełni nabożeństwa wobec Boga i miłości do ludzi” (św. Wincenty à Paulo).

„Kiedy upadniesz, choćby pięćdziesiąt razy w ciągu dnia, nigdy się temu nie dziw ani nie niepokój. Uniż się łagodnie przed Bogiem, a potem bez zwłoki powstań…” (św. Joanna de Chantal).

„Podczas posiłków i rozmów proszę wznieść czasami do Niego swoje serce: najdrobniejsze proste wspomnienie jest Mu zawsze bardzo miłe. Nie trzeba w tym celu głośno wołać, On jest bliżej nas, niż myślimy” (br. Wawrzyniec od Zmartwychwstania).

Droga świętych to droga prowadząca do Jezusa.

W Nim jest nie śmierć, a życie.

„Używajcie rzeczy doczesnych, ale pragnijcie wiecznych. Na sprawy tego świata spoglądajmy jakby z oddali” (papież św. Grzegorz I Wielki).

„Wnętrze człowieka posiada wielką wartość, skoro aniołowie mają obowiązek je ochraniać” (św. Teresa Benedykta od Krzyża, Edyta Stein).

„Wielkie rzeczy dzieją się w ciszy i spokoju” (Pan Jezus do Alicji Lenczewskiej, mistyczki).

Jezus: „Ten, kto pragnie szukać Mojego Eucharystycznego Oblicza, kto pragnie zbliżyć się do Mojego otwartego Serca, ten nigdy nie oddala się od tabernakulum. Przenoszę jego duszę tam, gdzie Ja jestem. Z radością przyjmuję jego pragnienie przebywania w Mojej bliskości. Daję łaskę Mojej obecności w najtajniejszej części jego duszy. Tam może Mnie znaleźć i adorować” (In Sinu Jesu, duchowy dziennik benedyktyńskiego mnicha).

„Najświętsza Panna, ta istota cała promienna, cała czysta czystością Boga, weźmie mnie za rękę i wprowadzi do nieba” (św. Elżbieta od Trójcy Świętej).

„Ucz dziecko właściwego postępowania, a nawet w starości nie zejdzie z dobrej drogi” (Przypowieści Salomona 22,6).

Treść kolumny

„Wlej oliwę Twojej łaski do lampki mojej duszy, by paliła się przed Tobą” (św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego, Mała Arabka).

„Każdy musi wiedzieć, że po Matce Bożej, św. Józef jest ze wszystkich świętych najukochańszy Bogu. Ma on dzięki temu wielką siłę Pana w sobie i może uzyskać łaski dla swoich wyznawców” (św. Alfons Maria Liguori).

Treść kolumny

Treść kolumny

„Jezus nie jest znany. Jezus nie jest miłowany. On, tak pełen dobroci, łagodności, On, który wszystko uczynił dla człowieka!” (św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego, Mała Arabka).

Treść kolumny

Treść kolumny

„Idźcie do Boga zawsze w pokorze. Dusza, która żyje wiarą i prostotą, zachowuje siebie jak światło w nocy” (św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego, Mała Arabka).

„Maryja jest Matką Kościoła, który zawsze jest święty niezależnie od grzechów i zdrady wielu dzieci Kościoła” (Pan Jezus do Alicji Lenczewskiej, mistyczki).

Treść kolumny

„Niech moje życie zatonie w nieskończonym morzu Jezusowej miłości” (bł. Maria Felicja od Jezusa w Najświętszym Sakramencie).

„Mając udział w ciele i krwi Chrystusa, przemieniamy się w Tego, którego spożywamy” (papież św. Leon I Wielki).

„Nie wszyscy mogą pościć i składać obfite jałmużny, odbywać długie pielgrzymki dla chwały Bożej, ale wszyscy mogą kochać Boga, wystarczy tylko chcieć” (św. Jan Bosko).

„Przez cierpienie jedynie i przez krzyże, a nie inne drogi można dojść do wielkiej miłości Boga i do prawdziwego z Nim zjednoczenia. Krzyż więc nie jest karą, ale największą łaską Boża, której tylko miłośnikom swoim udziela” (bł. Alfons Maria Mazurek OCD).

„Kiedy przyjrzysz się czyśćcowi, dostrzeżesz tam Moją słodką i niezmierzoną Opatrzność wobec mizernych dusz, które straciły czas i teraz, oddzielone od ciała, nie mają już czasu, by zdobyć zasługi. Dozwoliłem im, aby za waszym pośrednictwem, was, którzy jeszcze trwacie przy życiu i macie sposobność do dobrych uczynków, poprzez jałmużnę, nabożeństwa, post oraz modlitwy odprawiane w stanie łaski uświęcającej z ufnością w Moje Miłosierdzie, mógł być skrócony okres ich kary” (Pan Jezus do św. Katarzyny ze Sieny).

„Nie wiem, czy ci już mówiłam o mojej miłości do śniegu? Kiedy byłam zupełnie mała, jego biel zachwycała mnie; jedną z największych moich przyjemności było spacerowanie wśród płatków padającego śniegu. Skąd mi się wzięło to upodobanie do śniegu?.. Być może stąd, że ponieważ byłam zimowym kwiatuszkiem, pierwszym strojem, jaki w moich dziecięcych oczach upiększał przyrodę, z pewnością był jej biały płaszcz… Wreszcie pragnęłam, żeby w dzień moich obłóczyn przyroda, tak jak ja, była ubrana na biało” (św. Tereska z Lisieux od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza).

„Bóg dokonuje cudów, ale nie zgodnie z naszą ograniczoną logiką. Bóg jest większy od naszych pragnień” (Chiara Corbella Petrillo, Służebnica Boża).

O błogosławiona Dziewico! Otwórz Twoje serce dla wiary, usta wyznaniu, a łono Zbawicielowi. Oto upragniony przez wszystkie narody stoi z zewnątrz i kołacze do drzwi Twoich. Jeśli zaś Cię minie, bo się ociągasz, znów zaczniesz, bolejąc, szukać Tego, którego miłuje dusza Twoja. Powstań więc, pobiegnij i otwórz. Powstań przez wiarę, pobiegnij przez oddanie, otwórz przez wyznanie. “Oto, mówi Maryja, ja, służebnica Pańska; niech mi się stanie według słowa twego” (św. Bernard z Clairvaux).