2026 – Wielka Sobota: Poświęcenie pokarmów wielkanocnych w klasztorze Sióstr Urszulanek SJK w Sieradzu

2026 – Triduum Paschalne – Wielki Piątek: Liturgia Męki Pańskiej w klasztorze Sióstr Urszulanek SJK w Sieradzu
4 kwietnia 2026
2026 – Triduum Paschalne – Wielki Piątek: Liturgia Męki Pańskiej w klasztorze Sióstr Urszulanek SJK w Sieradzu
4 kwietnia 2026
Udostępnij to:

Wielki Post i Triduum Paschalne w klasztorze Sióstr Urszulanek:

 

*

 

Sieradz, 4 kwietnia 2026

Wielka Sobota otula całą Polskę nastrojem świętej ciszy i głębokiego oczekiwania, objawiając się w jednej z najpiękniejszych tradycji, która jednoczy pokolenia. Poświęcenie pokarmów w tradycji katolickiej niesie w sobie mistyczny sens – jest nie tylko zwyczajem, ale żywym symbolem Zmartwychwstania i Zbawienia, które dokonało się poprzez bezgraniczną ofiarę Jezusa na krzyżu. Od samego świtu progi świątyń przekraczają wierni, niosąc w dłoniach koszyczki, które są małym ołtarzem nadziei wypełnionym darami ziemi.

W tym szczególnym czasie pragnę zaprosić do kontemplacji chwil utrwalonych w klasztorze Sióstr Urszulanek, gdzie ks. Zygmunt Majdziński, sprawujący duchową opiekę nad wspólnotą, pobłogosławił to, co znajdzie się na wielkanocnych stołach. To sacrum przeplata się z czystą radością życia, co widać szczególnie w spotkaniu s. Elżbiety Kuriatto z dziećmi z jej scholi. Siostra Elżbieta, obdarzona niezwykłym darem serca, z matczyną czułością prowadzi te młode dusze ku Bogu, ucząc je, jak swoim śpiewem uwielbiać Stwórcę w sieradzkiej bazylice. Słodkie upominki, które otrzymały dzieci, stały się jedynie skromnym znakiem obfitości łask, jakimi obdarza nas Zmartwychwstały.

Pamiętajmy, że poświęcenie pokarmów to przede wszystkim manifestacja naszej wiary i ufności w zwycięstwo życia nad mrokiem. Każdy z poświęconych pokarmów przemawia do nas własnym, duchowym językiem: jajko zwiastuje tajemnicę życia rodzącego się na nowo, baranek ogłasza triumf miłości nad śmiercią, a chleb – owoc trudu rąk ludzkich – staje się znakiem obecności Chrystusa, gwarantującym nam nie tylko doczesny dobrobyt, ale i pokarm na życie wieczne. Sól przypomina o potrzebie oczyszczenia, chrzan o sile ducha niezbędnej w codziennych zmaganiach, a wędliny i ciasta są wyrazem radości z zakończenia postu i obfitości, jaką przygotował dla nas Pan. Nawet woda, ser czy pieprz przypominają o naszym chrzcie, więzi z całym stworzeniem i gorzkich doświadczeniach, które w Bogu znajdują swoje ukojenie. Niech ten fotoreportaż, który otwieramy spojrzeniem na Jezusa spoczywającego w grobie i adoracją Najświętszego Sakramentu, stanie się dla nas okazją do wyciszenia. W tej białej Hostii, ukrytej przed światem, bije prawdziwe, żywe Serce Zbawiciela, który przeprowadza nas ze śmierci do życia.

Łukasz Piotrowski

 

 

***

 

 

 

 

***

 

 

 

 

***

Ponadto zapraszam do obejrzenia: