lukasz@sieradz-praga.pl
tel. 696-458-972

Wnętrze Dzwonnicy „Kolegiata”

Strona1Żadne wiadomości o dawnych dzwonach kościoła Wszystkich Świętych nie przetrwały. Mimo, że kościół powstał ok. 1370 r. to wieża dzwonna została dobudowana dopiero w 1580 roku za czasów probostwa prepozyta kapituły sieradzkiej ks. Świętosława Sarnowskiego. Do 1890 r. wisiały na wieży trzy dzwony, nie wiadomo kiedy zawieszone, lecz ks. Władysław Mikołajewski (proboszcz w 1866-1922) z uwagi na zły stan wieży polecił je zdjąć. Wtedy to zbudowano w linii ogrodzenia, od strony rynku murowaną dzwonnicę, wkrótce nazwaną „Szubienicą”. Dzwony wisiały na tej szubienicy do 1915 r., kiedy to Niemcy zdjęli je i przetopili na armaty. Strona3Plan nabycia nowych dzwonów zrodził się w 1927 r. za probostwa ks. Walerego Pogorzelskiego (1870-1941). Specjalna komisja złożona z inż. Powiatowego Ignacego Mąkowskiego i członków tzw. Dozoru Kościelnego zdecydowała wówczas o konieczności gruntownego remontu wieży. Prace nad jej renowacją trwały w 1928 – 1931 kosztem 19 tyś złotych. Ksiądz proboszcz zaciągnął wtedy pożyczkę w kwocie 30 tyś. Złotych, a ponadto zobowiązał każdą z sieradzkich rodzin do sfinansowania 1 kg spiżu o wartości 9 zł. Opublikował też ciekawą odezwę, której fragmenty zamieszczamy poniżej: „ Gdy zważymy: a. że wszystkie parafie w okolicy zdobyły się na ten wysiłek i dzwony mają, b. że my tu z uwagi na honor Starego Grodu nie możemy przecież w prastarej Świątyni Kazimierzowskiej byle jakich dzwonów zawiesić, c. że ciężar ten równo podjęty przez 10-tysięczną parafię jest drobiazgiem zaledwie, że fabryka dzwonów po wypłacie połowy należności wstawi dzwony od razu. Itd.”

Strona2Dzwony dostarczyła w październiku 1931 r. z firmą „K. Schwabe – Odlewnia Dzwonów w Białej”. Największy dzwon waży 1835 kg, jego średnica i długość wynosi 132 cm, a długość serca – 135 cm. Na płaszczu dzwonu, pod herbem województwa sieradzkiego wyryto napis: „Imię moje Walery. Żywych wzywam umarłych opłakuję gromy rozpraszam. D.O.M Anno Domini 1931 summo pontifice Pio XI Praessidente Republice Ignatio Mościcki Ordinario Vladislavenci Carolo Radoński loco perditarum tempore magni beli 1915 an sumptu parochianorum et proprio – Tres campans comparavit. Sac. Valerius Pogorzelski Cubucularius intimus suae sanctimus canonicus capituli calissiensis decanos et praepositus sieradiensis. Adiuvantibus sacerdotibus: Alex Brzeziński red. Ephem Felice Binkowski M. S. T Ignatio Bronszewski et Thadeo Binkowski”.

Średni dzwon waży 1110 kg, posiada średnicę i wysokość 111 cm, a długość serca wynosi 122 cm. Na płaszczy napis: „Sieradz 1931 r.” Pod nim figura niewiasty ze stojącym obok dzieckiem. Dalej napis: „Imię moje Danuta. Dzwon ten ufundowali Jadwiga Kisielewska, Stanisław i Stanisława Smoczarscy, Zbigniew i Eugenia Modelscy, Julian i Halina Łempiccy, Stanisław i Bronisława Danielewicz, Jadwiga Kowalska, Aleksander i Jadwiga Plucińscy, III Zakon św. Franciszka, Bractwo św. Anny, Kazimierz i Jadwiga Lipińscy, Adam Tomaszewicz, I Kolej. Wydział Drogowy”.

Zdjęcia zostały wykonane 14 czerwca 2008r. 
Za pomoc i życzliwość dziękuję księdzu proboszczowi ks.dr Marianowi Bronikowskiemu.

Źródło: Leksykon Sieradza
Zdjęcia: Łukasz Piotrowski